Proverbs 13

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ลูกที่ฉลาดรับฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่ แต่คนชอบเยาะเย้ยไม่ฟังคำเตือนสติ

2คนเราอิ่มเอมกับผลดีจากวาจาของตน แต่คนอสัตย์กระหายหาความโหดร้าย

3ผู้ที่ระวังปากก็สงวนชีวิตของตน แต่ผู้ที่พูดพล่อยๆ จะถึงแก่หายนะ

4คนขี้เกียจกระหายหาแต่ไม่ได้ ส่วนชีวิตของคนขยันมีแต่สมปรารถนา

5คนชอบธรรมเกลียดคำโกหก แต่คนชั่วทำให้ตัวเองฉาวโฉ่และอับอายขายหน้า

6ความชอบธรรมปกป้องทางของคนไร้ที่ติ แต่ความชั่วร้ายพลิกคว่ำทางของคนบาป

7บางคนวางท่าร่ำรวยแต่ไม่มีอะไร แต่บางคนทำทีว่ายากจนแต่กลับมีทรัพย์สมบัติมากมาย

8ทรัพย์สมบัติอาจใช้เป็นค่าไถ่ชีวิตคน แต่คนจนไม่เคยถูกข่มขู่เรียกค่าไถ่

9ความสว่างของคนชอบธรรมส่องแสงสดใส แต่ประทีปของคนชั่วจะถูกดับไป

10ความหยิ่งยโสมีแต่นำไปสู่การวิวาท แต่ปัญญาพบได้ในผู้ที่รับฟังคำแนะนำ

11เงินทุจริตร่อยหรอลงเรื่อยๆ แต่ผู้ที่เก็บออมทีละน้อยทำให้เงินเพิ่มพูนขึ้น

12ความหวังที่ถูกประวิงไว้ทรมานจิตใจคน แต่ความสมปรารถนาเป็นต้นไม้แห่งชีวิต

13ผู้ที่ลบหลู่คำสั่งสอนจะได้รับความหายนะ แต่ผู้ที่ยำเกรงคำบัญชาก็ได้รับบำเหน็จ

14คำสอนของปราชญ์เป็นน้ำพุแห่งชีวิต ช่วยให้คนพ้นจากบ่วงความตาย

15วิจารณญาณที่ดีจะนำไปสู่ความโปรดปราน แต่ทางของคนอสัตย์นำไปสู่ความพินาศ

16คนฉลาดหลักแหลมทุกคนมีความรู้เป็นเกราะ แต่คนโง่เขลาโอ้อวดความโง่ของตน

17คนส่งข่าวที่ชั่วร้ายจะย่อยยับ แต่ทูตที่เชื่อถือได้นำการเยียวยามา

18ผู้ที่ไม่ใส่ใจคำสั่งสอนจะยากจนและอับอาย แต่ผู้ที่รับฟังคำตักเตือนจะได้รับเกียรติ

19ความสมปรารถนาเป็นที่ชื่นใจแก่วิญญาณ ส่วนคนโง่ชิงชังการหันจากความชั่วร้าย

20คบกับคนฉลาดแล้วจะฉลาด ข้องแวะกับคนโง่จะพบกับความเลวร้าย

21เคราะห์ร้ายไล่ตามคนบาป แต่สิ่งดีเป็นรางวัลของคนชอบธรรม

22คนดีทิ้งมรดกไว้ให้ลูกหลาน แต่คนบาปสะสมทรัพย์สมบัติไว้ให้คนชอบธรรม

23ที่นาที่ไม่ได้ไถหว่านยังให้พืชผลแก่คนยากจน แต่ความอยุติธรรมกวาดเอาไปหมด

24ผู้ที่ไม่ยอมใช้ไม้เรียวก็เกลียดชังลูกของตน แต่ผู้ที่รักลูกก็ใส่ใจอบรมสั่งสอนเขา

25คนชอบธรรมได้กินจนหนำใจ แต่คนชั่วหิวจนท้องกิ่ว

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →