Ecclesiastes 11

Thai Tok

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1คน ธรรมดา สามารถ ได้ สิ่ง ที่ ดี ที่สุด ได้ จง โยน ขนมปัง ของ เจ้า ลง บน น้ำ เพราะ อีก หลาย วัน เจ้า จะ พบ มัน ได้

2จง ปันส่วน หนึ่ง ให้ แก่ คน เจ็ด คน เออ ถึง แปด คน ก็ ให้ เถอะ เพราะ เจ้า ไม่ ทราบ ว่า สิ่ง สามานย์ อย่าง ใด จะ บังเกิด ขึ้น บน พื้น แผ่นดิน

3ถ้า บรรดา เมฆ มี ฝน อยู่ เต็ม มัน ก็ จะ เท ทั้งหมด ลง มาบ น แผ่นดิน โลก และ ถ้า ต้นไม้ ล้ม ลง ทาง ใต้ หรือ ทาง เหนือ มัน ล้ม ลง ตรง ไหน มัน ก็ นอน อยู่ ตรง นั้น

4ผู้ ใด เฝ้า สังเกต ลม ก็ จะ ไม่ หว่าน พืช และ ผู้ ที่ มอง เมฆ ก็ จะ ไม่ เก็บเกี่ยว

5เจ้า ไม่ ทราบ ทาง ของ วิญญาณ ว่า ไป ทาง ไหน และ กระดูก มี ขึ้น ใน มดลูก ของ หญิง ที่ มี ครรภ์ อย่างไร ฉันใด เจ้า ก็ จะ ไม่ ทราบ ถึง กิจการ ของ พระเจ้า ผู้ทรง กระทำ สิ่ง สารพัด ฉันนั้น

6เวลา เช้า เจ้า จง หว่าน พืช ของ เจ้า และ พอ เวลา เย็น ก็ อย่า หด มือ ของ เจ้า เสีย เพราะ เจ้า หา ทราบ ไม่ ว่าการ ไหน จะ เจริญ การ นี้ หรือ การ นั้น หรือ การ ทั้ง สอง จะ เจริญ ดี เหมือน กัน

7แสงสว่าง เป็น ที่ ชื่น ใจ และ การ ที่ นัยน์ตา เห็น ดวง ตะวัน ก็ เป็น ที่ ชื่นบาน

8แต่ ถ้า คน ใด มี ชีวิต อยู่ ได้ ตั้ง หลาย ปี และ เขา เปรม ปรีดิ์ ใน ตลอด ปี เดือน เหล่า นั้น ก็ จง ให้ เขา ระลึก ถึง วัน มืด มิด ว่า จะ มี มาก บรรดา เหตุการณ์ ที่ เกิด ขึ้น มา นั้น ก็ อนิจจัง

9โอ เยาวชน จง เปรม ปรีดิ์ ใน ปฐมวัย ของ เจ้า และ ให้ จิตใจ ของ เจ้า กระทำ ตัว เจ้า ให้ ร่าเริง ใน ปี เดือน แห่ง ปฐมวัย ของ เจ้า เจ้า จง ดำเนิน ใน ทาง แห่ง ใจ ของ เจ้า และ ตาม สายตา ของ เจ้า แต่ จง ทราบ ว่า เนื่องด้วย กิจการ งาน ทั้งปวง เหล่า นี้ พระเจ้า จะ ทรง นำ เจ้า เข้า มา ถึง การ พิพากษา

10ฉะนั้น จง ตัด ความ เศร้าหมอง เสีย จาก ใจ ของ เจ้า และ จง สลัด ความ ชั่ว ร้าย เสีย จาก เนื้อ หนัง ของ เจ้า เพราะ ความ หนุ่ม สาว และ วัย ฉกรรจ์ นั้น เป็น อนิจจัง

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →