bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Ecclesiastes 4
Ecclesiastes 4
Thai Tok
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 5 →
1
บรรดา การ ข่มเหง ความ ชั่วช้า และ การ พบ อุปสรรค ต่างๆ ก็ อนิจจัง ข้าพเจ้า พิจารณา บรรดา การ ข่มเหง ที่ เกิด ขึ้น ภาย ใต้ ดวง อาทิตย์ อีก และ ดูเถิด น้ำตา ของ ผู้ ที่ ถูก ข่มเหง ไม่ มีค น เล้าโลม เขา ฝ่าย ผู้ ข่มเหง เขา นั้น กุม อำนาจ แต่ หา มี ผู้ ใด เล้าโลม เขา ไม่
2
เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า ยกย่อง คน ตาย ที่ ตาย ไป แล้ว มาก กว่า คน เป็น ที่ ยัง เป็น อยู่
3
เออ คน ที่ ยัง ไม่ เป็น มา ที่ ไม่ เห็น การ ชั่ว ที่ อุบัติ ขึ้น ภาย ใต้ ดวง อาทิตย์ ก็ ยิ่ง ดี กว่า คน ทั้ง สอง จำพวก นั้น
4
แล้ว ข้าพเจ้า พิจารณา บรรดา การ งาน ตรากตรำ และ บรรดา ฝีมือ ใน การ งาน เพราะ เหตุ นี้ คน ก็ ถูก เพื่อนบ้าน ของ ตน ริษยา นี่ ก็ เป็นความ ว่าง เปล่า และ ความ วุ่นวาย ใจ ด้วย
5
คน โง่ งอ มือ และ กิน เนื้อ ของ ตน เอง
6
ความ สงบ สุข กำมือ หนึ่ง ยัง ดี กว่า การ งาน ตรากตรำ สอง กำมือ และ กินลม กิน แล้ง
7
แล้ว ข้าพเจ้า เห็น อนิจจัง ภาย ใต้ ดวง อาทิตย์ อีก
8
คือ คน หนึ่ง อยู่ตัว คน เดียว ไม่ มีค น อื่น ไม่ มี บุตร หรือ พี่น้อง แต่ เขา ทำ การ งาน ไม่ หยุดหย่อน ตาขอ ง เขา ไม่ เคย อิ่ม ความ มั่งคั่ง เขา ไม่ เคย คิด ว่า " ข้า ตรากตรำ ทำ งาน และ ตัว ข้า อด ๆ อยาก ๆ เพื่อ ผู้ ใด " นี่ ก็ อนิจจัง ด้วย และ เป็น เรื่อง สามานย์
9
สอง คน ก็ดี กว่า คน เดียว เพราะว่า เขา ทั้ง สอง ย่อม ได้ รับ ผล ตอบแทน อย่าง ดี สำหรับ การ งาน ของ เขา
10
ด้วยว่า ถ้า คน หนึ่ง ล้ม ลง อีก คน หนึ่ง จะ ได้ พยุง เพื่อน ของ ตน ให้ ลุก ขึ้น แต่ วิบัติ แก่ คน นั้น ที่ อยู่ คน เดียว เมื่อ เขา ล้ม ลง เพราะ ไม่ มี ผู้ อื่น พยุง ยก เขา ให้ ลุก ขึ้น
11
อนึ่ง ถ้า สอง คน นอน อยู่ ด้วย กัน เขา ก็ อบอุ่น แต่ ถ้า นอน คน เดียว จะ อุ่น อย่างไร ได้ เล่า
12
แม้ คน หนึ่ง สู้ คน เดียว ได้ สอง คน จะ สู้ เขา ได้ แน่ เชือก สาม เกลียว จะ ขาด ง่าย ก็ หามิได้
13
เด็ก ยากจน และ มี สติปัญญา ก็ดี กว่า กษัตริย์ ชรา และ โฉด เขลา ผู้ รับคำ แนะนำ อีก ไม่ ได้ แล้ว
14
เพราะ ท่าน ออก มา จาก เรือนจำ แล้ว ขึ้น ครองราชสมบัติ ใน ขณะ ที่ มีค น เกิด ใน ราช อาณาจักร ของ ท่าน เอง กลาย เป็น คน จน
15
ข้าพเจ้า พิจารณา บรรดา คน ที่ มี ชีวิต เดิน ไป เดิน มา อยู่ ภาย ใต้ ดวง อาทิตย์ ทั้ง เด็ก คน ที่ สอง นั้น ที่ จะ ขึ้น ไป แทน ท่าน
16
ประชาชน ทั้งหลาย คือ บรรดา ผู้ ซึ่ง อยู่ ก่อน นั้น ไม่ มี ที่ สิ้นสุด และ บรรดา คน ที่มา ภายหลัง ก็ จะ ไม่ เปรม ปรีดิ์ ใน ท่าน ด้วย แน่นอน นี่ ก็ เป็นความ ว่าง เปล่า และ ความ วุ่นวาย ใจ ด้วย
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12