Ecclesiastes 7

Thai Tok

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1สิ่ง สามานย์ ต่างๆ ที่ มนุษย์ พบ ก็ ทำให้ ไม่ สม หวัง และ ไม่ สม ปรารถนา ชื่อเสียง ดี ก็ ประเสริฐ กว่า น้ำมัน หอม อย่าง วิเศษ และ วัน ตาย ก็ดี กว่า วัน เกิด

2ไป ยัง เรือน ที่ มี การ ไว้ทุกข์ ก็ดี กว่า ไป ยัง เรือน ที่ มี การ เลี้ยง กัน เพราะ นั่น เป็น วาระ สุดท้าย ของ มนุษย์ ทั้งปวง และ ผู้ ที่ ยัง มี ชีวิต อยู่ จะ เอา เหตุการณ์ นั้น ใส่ ไว้ ใน ใจ

3ความ โศก เศร้า ก็ดี กว่า การ หัวเราะ เพราะ ความ เศร้าหมอง ของ ใบหน้า ก็ ทำให้ จิตใจ ดี ขึ้น ได้

4จิตใจ ของ คน ที่ มี สติปัญญา ย่อม อยู่ ใน เรือน ที่ มีค วาม โศก เศร้า แต่ จิตใจ ของ คน เขลา ย่อม อยู่ ใน เรือน ที่ มี การ สนุกสนาน

5ฟัง คำ ตำหนิ ของ คน ที่ มี สติปัญญา ยัง ดี กว่า ให้ คน ฟัง เพลง ของ คน เขลา

6มีเสียง แตก ของ เรียวหนาม อยู่ ใต้ หม้อ ฉันใด เสียง หัวเราะ ของ คน เขลา ก็ ฉันนั้น นี่ ก็ อนิจจัง ด้วย

7แท้จริง การ บีบบังคับ กระทำ ให้ ผู้ มี สติปัญญา โง่ ไป และ สินบน ก็ กระทำ ให้ ความ เข้าใจ เสีย ไป

8เบื้อง ปลาย แห่ง สิ่ง ใดๆ ก็ดี กว่า เบื้องต้น แห่ง สิ่ง นั้นๆ มี ใจ อดกลั้น ก็ดี กว่า มี ใจ อหังการ

9อย่า ให้ ใจ ของ เจ้า โกรธ เร็ว เพราะ ความ โกรธ มี ประจำ อยู่ ใน ทรวง อก ของ คน เขลา

10อย่า ว่า " อะไร หนอ เป็น เหตุ ให้ กาล ก่อน ดี กว่า กาล บัดนี้ " เพราะ ที่ เจ้า ไต่ถาม นั้น ไม่ ได้ ถาม ด้วย สติปัญญา

11สติปัญญา ประกอบ กับ มรดก ก็ เป็น ของดี การ นั้น เป็น ประโยชน์ แก่ คน ที่ ได้ เห็น ดวง ตะวัน

12เงิน เป็น เครื่อง ป้องกัน ฉันใด สติปัญญา ก็ เป็น เครื่อง ป้องกัน ฉันนั้น และ ผล ประโยชน์ ของ ความ รู้ คือ สติปัญญา ย่อม รักษา ชีวิต ของ ผู้ ที่ มี สติปัญญา นั้น

13จง พิจารณา พระราช กิจ ของ พระเจ้า สิ่ง ใดๆ ที่ พระองค์ ทรง กระทำ ให้ คด อยู่ แล้ว ใคร จะ เหยียด สิ่ง นั้นๆ ให้ ตรง ได้ เล่า

14ใน วัน แห่ง ความ เจริญ ก็ จง ชื่นชมยินดี แต่ ใน วัน แห่ง ความ ทุกข์ ยาก ก็ จง พินิจ พิจารณา พระเจ้า ทรง บันดาล ให้ มี ทั้ง สอง อย่าง เพื่อ มนุษย์ จะ ไม่ ค้น ได้ ว่า เมื่อ เขา ล่วง ไป แล้ว จะ มี อะไร มา

15ข้าพเจ้า เห็น สิ่ง เหล่า นี้ ทั้งสิ้น ใน ชีวิต อนิจจัง ของ ข้าพเจ้า คือ คน ชอบธรรม พินาศ ใน ความชอบ ธรรม ของ ตัว และ มีค น ชั่ว ร้าย มี ชีวิต ยืน ยาว ใน การก ระ ทำ ชั่ว

16อย่า เป็น คน ชอบธรรม เกินไป และ อย่า ฉลาด เกินตัว เหตุ ใด เจ้า จะ ทำตัว ให้ พินาศ เสีย เล่า

17อย่า ชั่ว มาก นัก หรือ อย่า เป็น คน เขลา ทำไม เจ้า จะ ไป ตาย เสีย ก่อน ถึง วาระ ของ เจ้า เล่า

18ก็ดี อยู่ แล้ว ที่ เจ้า จะ ยึดถือ สิ่ง เหล่า นี้ ไว้ เออ เจ้า อย่า แบมือ ปล่อย สิ่ง นั้น ให้ หลุดลอย เสียที เดียว เพราะว่า ผู้ ที่ เกรง กลัว พระเจ้า จะ พ้น จาก บรรดา สิ่ง ที่ กล่าว มา นี้

19สติปัญญา เป็น กำลัง แก่ คน ฉลาด ดี กว่า ผู้ มี อำนาจ ใหญ่ โต สิบ คน ที่ อยู่ ใน เมือง

20แน่ ทีเดียว ไม่ มีค น ชอบธรรม สัก คน เดียว บน แผ่นดิน โลก ที่ ได้ ประพฤติ ล้วน แต่ ความ ดี และ ไม่ กระทำ บาป เลย

21อย่า สนใจ ฟัง บรรดา ถ้อยคำ ที่ ใคร ๆ กล่าว เกรง ว่า เจ้า จะ ได้ยิน ทาส ของ เจ้า แช่ง ด่า ตัว เจ้า

22ด้วยว่า เจ้า ก็ แจ้ง อยู่ กับ ใจ ของ เจ้า เอง หลาย ครั้ง หลาย หน แล้ว ว่า ตัว เจ้า เอง ได้ แช่ง ด่า คน อื่น เหมือน กัน

23บรรดา ข้อความ เหล่า นี้ ข้าพเจ้า ได้ ชันสูตร ดู ด้วย ใช้ สติปัญญา แล้ว ข้าพเจ้า ว่า " ข้าพเจ้า จะ ได้ ปัญญา " แต่ ปัญญา นั้น กลับ อยู่ ห่าง ไกล จาก ข้าพเจ้า

24สิ่ง ที่ อยู่ ไกล และ ลึกล้ำ เหลือเกิน ใคร ผู้ ใด จะ ค้น ออก มา ได้

25ใจ ข้าพเจ้า หวน กลับ มา เรียน รู้ และ เสาะ แสวง หาส ติ ปัญญา และ มูล เหตุ ของ สิ่ง ต่างๆ เพื่อให้ รู้ความ ชั่ว ร้าย แห่ง ความ เขลา คือ ความ เขลา และ ความ บ้า บอ

26ข้าพเจ้า ได้ พบ อีก สิ่ง หนึ่งซึ่ง ขมขื่น ยิ่ง กว่า ความ ตาย คือ ผู้หญิง ที่ มี ใจ เป็น บ่วง แร้ว และ ข่าย มือ ของ นาง เป็น โซ่ ตรวน คน ใด เป็น คน ที่ พอ พระทัย พระเจ้า คน นั้น จะ หนี พ้น นาง แต่ คน บาป จะ ถูก ผู้หญิง คน นั้น จับ เอา ไป

27ปัญญา จาร ย์กล่าว ว่า ดูเถิด ข้าพเจ้า พบ ดัง ต่อ ไป นี้ โดย เอาเรื่อง หนึ่ง มา ประดิษฐ์ ติดต่อ เข้า กับ อีก เรื่อง หนึ่ง เพื่อ หา มูล เหตุ

28ซึ่ง จิตใจ ของ ข้าพเจ้า ยัง กำลัง หา แล้ว หา อีก แต่ ข้าพเจ้า หา ได้ พบปะ ไม่ ใน ชาย พัน คน จะ พบ ชาย จริง สัก คน หนึ่ง แต่ จะ หา หญิง แท้ สัก คน หนึ่ง ใน จำนวน พัน คน ก็ หาไม่ พบ

29ดูเถิด ข้าพเจ้า พบ แต่ ความ นี้ ต่างหาก คือ พระเจ้า ทรง สร้าง มนุษย์ ให้ เป็น คน เที่ยงธรรม แต่ มนุษย์ ทั้งหลาย ได้ ค้นคว้า กล อุบาย ต่างๆ ออก มา

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →