Ecclesiastes 9

Thai Tok

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1หลักการ ต่างๆ สำหรับ การ ดำเนิน ชีวิต ข้าพเจ้า ได้ นำ เรื่องราว เหล่า นี้ มา คิด ตรวจ พิจารณา ให้ สิ้น ว่า คน ชอบธรรม และ คน มี สติปัญญา รวม ทั้ง กิจการ ของ เขา ทั้งหลาย ก็ อยู่ ใน พระ หัตถ์ ของ พระเจ้า จะ ทรง รัก หรือ ทรง เกลียด ก็ตาม มนุษย์ หา รู้ ไม่ ทุก อย่าง ก็ อยู่ ต่อหน้า เขา ทั้งหลาย

2สิ่ง สารพัด ตก แก่ คน ทั้งปวง เหมือน กัน หมด คือ เหตุการณ์ อัน เดียวกัน ตก แก่ คน ชอบธรรม และ คน ชั่ว ตก แก่ คน ดี ตก แก่ คน สะอาด และ คน ที่ มี มลทิน ตก แก่ ผู้ ที่ ถวาย สัต ว บูชา และ แก่ ผู้ ที่ ไม่ ถวาย สัต ว บูชา ตก แก่ คน ดี อย่างไร ก็ ตก แก่ คน บาป อย่าง นั้น ตก แก่ คน ปฏิญาณ อย่างไร ก็ ตก แก่ คน ไม่ กล้า ปฏิญาณ อย่าง นั้น

3นี่แหละ เป็น สิ่ง สามานย์ ที่ มี อยู่ ใน บรรดา การ ที่ บังเกิด ขึ้น ภาย ใต้ ดวง อาทิตย์ คือ ว่า มี เหตุการณ์ อัน เดียวกัน ที่ ตก แก่ คน ทั้งปวง เออ จิตใจ ของ บุตร ทั้งหลาย ของ มนุษย์ ก็ เต็ม ไป ด้วย ความ ชั่ว และ ความ บ้า บอ อยู่ ใน ใจ ของ เขา เมื่อ มี ชีวิต และ ต่อ จาก นั้น เขา ก็ ไป อยู่ กับ คน ตาย

4ส่วน คน ใด ที่ มั่วสุม อยู่ กับ คน ทั้งปวง ที่ มี ชีวิต คน นั้น ก็ มีค วาม หวัง ใจ ได้ ด้วยว่า สุนัข ที่ เป็น อยู่ ก็ ยัง ดี กว่า สิงโต ที่ ตาย แล้ว

5เพราะว่า คน เป็น ย่อม รู้ ว่า เขา เอง จะ ตาย แต่ คน ตาย แล้ว ก็ ไม่ รู้ อะไร เลย เขา หา ได้ รับ รางวัล อีก ไม่ ด้วยว่า ใคร ๆ ก็ พา กัน ลืม เขา เสีย หมด

6ทั้ง ความ รัก ความ ชัง และ ความ อิจฉา ของ เขา ได้ สาบสูญ ไป แล้ว ใน บรรดา การ ที่ บังเกิด ขึ้น ภาย ใต้ ดวง อาทิตย์ เขา ทั้งหลาย หา มี ส่วน ร่วม อีก ต่อ ไป ไม่

7ไป เถิด ไป รับประทาน อาหาร ของ เจ้า ด้วย ความ ชื่นชม และ ไป ดื่ม น้ำ องุ่น ของ เจ้า ด้วย ใจ ร่าเริง เพราะ พระเจ้า ทรง เห็น ชอบ กับ การ งาน ของ เจ้า แล้ว

8จง ให้ เสื้อ ผ้า ของ เจ้าขา วอ ยู่ เสมอ และ น้ำมัน ที่ ศีรษะ ของ เจ้า ก็ อย่า ให้ ขาด

9เจ้า จง อยู่กิน ด้วย ความ ชื่นชมยินดี กับ ภรรยา ซึ่ง เจ้า รัก ตลอด ปี เดือน แห่ง ชีวิต อนิจจัง ของ เจ้า ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง ประทาน ให้ แก่ เจ้า ภาย ใต้ ดวง อาทิตย์ ตลอด ปี เดือน อนิจจัง ของ เจ้า ด้วยว่า นั่น เป็น ส่วน ใน ชีวิต และ ใน การ งาน ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า ได้ ออกแรง กระทำ ภาย ใต้ ดวง อาทิตย์

10มือ ของ เจ้า จับ ทำ การ งาน อะไร จง กระทำ การ นั้น ด้วย เต็ม กำลัง ของ เจ้า เพราะว่า ใน แดน คน ตาย ที่ เจ้า จะ ไป นั้น ไม่ มี การ งาน หรือ แนว ความ คิด หรือ ความ รู้ หรือ สติปัญญา

11ข้าพเจ้า ได้ เห็น ภาย ใต้ ดวง อาทิตย์ อีก ว่า คน เร็ว ไม่ ชนะ ใน การ วิ่ง แข่ง เสมอ ไป หรือ ฝ่าย มี กำลัง ไม่ ชนะ สงคราม เสมอ ไป หรือ คน ฉลาด ไม่ รับประทาน เสมอ ไป หรือ คน มีค วาม เข้าใจ ไม่ ร่ำรวย เสมอ ไป หรือ ผู้ ที่ เชี่ยวชาญ ไม่ ได้ รับ ความ โปรดปราน เสมอ ไป แต่ วาระ และ โอกาส มี มา ถึง เขา ทุก คน

12เพราะว่า มนุษย์ ไม่ รู้ วาระ ของ ตน ปลา ติด อยู่ ใน อวน อัน ร้าย ฉันใด และ นก ถูก ดัก ติด อยู่ ใน บ่วง แร้ว ฉันใด วาระ อัน ร้าย ก็ มา ถึง บุตร ทั้งหลาย ของ มนุษย์ เขา ก็ ถูก วาระ อัน ร้าย นั้น ดัก จับ ติด โดย ฉับพลัน เหมือน กัน ฉันนั้น

13ข้าพเจ้า เห็น เรื่อง สติปัญญา ภาย ใต้ ดวง อาทิตย์ เห็น ว่าเป็น เรื่อง ใหญ่ โต ดัง ต่อ ไป นี้

14ยัง มี เมือง เล็ก ๆ เมือง หนึ่ง มีค นอ ยู่ ใน เมือง นั้น น้อย คน แล้ว มี มหา กษัตริย์ มาตี เมือง นั้น และ ล้อม เมือง นั้น ไว้ และ สร้าง เครื่อง ล้อม ไว้ รอบ เมือง

15แต่ ใน เมือง นั้น มี ชาย ฉลาด แต่ ยากจน อยู่ คน หนึ่ง และ ชาย คน นี้ ช่วย เมือง นั้น ไว้ ให้ พ้น ด้วย ปัญญา ของ ตน แต่ หา มี ใคร จดจำ รำลึก ถึง ชาย ยากจน คน นี้ ไม่

16แต่ ข้าพเจ้า ว่า สติปัญญา ก็ดี กว่า กำลังวังชา ถึง สติปัญญา ของ ชาย ยากจน คน นั้น ถูก ดูแคลน และ ถ้อยคำ ของ เขา ไม่ มี ใคร ฟัง ก็ตาม ที

17ถ้อยคำ ของ คน ฉลาด ซึ่ง ได้ยิน ใน ที่ สงัด ดี กว่า สิงหนาท ของ ผู้ ครอบครอง คน เขลา

18สติปัญญา ดี กว่า เครื่อง อาวุธ ยุทโธปกรณ์ แต่ คน บาป คน เดียว ย่อม บั่น รอน ความ ดี เสีย เป็นอันมาก ได้

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →