Luke 18 — Tatar 2001 Bible - Инҗил

4АЬмма хаким озак вакыт тол хатыннынъ даьгъваьсен хаьл итаьргаь телаьмаьгаьн. АЬ аннары болай дип уйлаган: «Мин Аллахъыдан курыкмасам да, кешелаьрне ихтирам итмаьсаьм даь,

5бу тол хатын минъа тынгылык бирмаьгаьнгаь куьраь, анынъ даьгъвасын хаьл итим, мине башка ялыктырып йоьрмаьсен».

6ХЪаьм Раббы аьйтте: Гадел булмаган хакимненъ наьрсаь аьйткаьнен ишетаьсезме?

7Коьне-тоьне УЬзен ярдаьмгаь чакыручы УЬзе сайлаганнарны Аллахъы якламасмыни? Ул туьзеп тора алырмы?

8Сезгаь аьйтаьм: Ул тоткарланмас, яклар. АЬмма Адаьм Улы килгаьч, жъирдаь иман табар микаьн?

9Гайсаь уьзлаьрен таькъва дип хисаплаучы хъаьм башкаларны туьбаьнсетуьче кайбераьуьлаьргаь бу гыйбраьтле хикаьяне соьйлаьде:

10— Ике кеше дога кылу оьчен Аллахъы Йортына кергаьн: берсе фарисей, аь икенчесе салым жъыючы булган.

11Фарисей, торып, болай дип дога кылган: «Йа Аллахъы! Мин монынъ оьчен Синъа раьхмаьт белдераьм: мин башкалар кебек талаучы да, алдакчы да, зина кылучы да, яки менаь бу салым жъыючы кебек таь туьгел.

12Атнага ике тапкыр ураза тотам, табышымнынъ унынчы оьлешен Синъа бираьм».

13Салым жъыючы исаь читтаьраьк басып торган хъаьм куьзлаьрен куьтаьреп куьккаь карарга да батырчылык итмаьгаьн; аьмма куькраьгенаь суга-суга: «Йа Аллахъы! Мин гоьнахълыга маьрхаьмаьтле бул!» — дигаьн.

14Сезгаь аьйтаьм: тегесе туьгел, баьлки монысы Аллахъы алдында акланган хаьлдаь уьз оьенаь кайтып киткаьн; чоьнки, уьзен-уьзе куьтаьруьче хъаьркем туьбаьнсетелер; аь уьзен-уьзе туьбаьнсетуьче куьтаьрелер.

15Кайбер кешелаьр, фатихалау оьчен Гайсаь кулларын куйсын дип, Анынъ янына яшь балаларны да алып килделаьр. Шаькертлаьре исаь, моны куьреп, аларны шелтаьлаьделаьр.

16АЬ Гайсаь балаларны УЬзе янына чакырып аьйтте: - Балаларга Минем янга килергаь ирек бирегез, аларга комачауламагыз, чоьнки Аллахъы Патшалыгы менаь шундыйларныкы.

17Сезгаь хак суьз аьйтаьм: Аллахъы Патшалыгын балалар кебек кабул итмаьгаьн кеше анда кермаьячаьк.

18Башлыкларнынъ берсе Гайсаьдаьн: - Игелекле Остаз! Маьнъгелек тормышны мирас итеп алу оьчен минъа наьрсаь эшлаьргаь кираьк? — дип сорады.

19Гайсаь анъа аьйтте: - Нигаь син Мине игелекле дип атыйсынъ? Бер Аллахъыдан башка хъичкем даь игелекле туьгел.

20Анынъ аьмерлаьрен белаьсенъ: зина кылма, кеше уьтермаь, урлама, ялган шахъитлек бирмаь, атанъны хъаьм ананъны хоьрмаьт ит.

21АЬ башлык аьйтте: - Мин боларнынъ барысын да яшьтаьн уьк уьтаьп килдем.

22Моны ишеткаьч, Гайсаь анъа аьйтте: - Синъа аьле бер наьрсаь жъитми: наьрсаьнъ бар, барысын да сат хъаьм фаькыйрьлаьргаь оьлаьш, шулай эшлаьсаьнъ, куьктаьге хаьзинаьгаь ия булырсынъ. Аннары яныма кил даь Минъа ияр.

23Ул исаь, моны ишеткаьч, кайгы-хаьсраьткаь тоьште, чоьнки бик бай иде.

24Гайсаь, моны куьреп, аьйтте: - Байлыгы булганнарга Аллахъы Патшалыгына керуь ничек кыен!

25Бай кешегаь Аллахъы Патшалыгына керуьгаь караганда, доьягаь энаь куьзе аша уьтуь жъинъелраьк.

26Моны ишетуьчелаьр: - Алай булгач, кем генаь котыла алыр сонъ? — дип сорадылар.

27Ул аьйтте: - Кешелаьргаь моьмкин булмаган Аллахъыга моьмкин.

28Петер исаь аьйтте: - Менаь без, булган наьрсаьлаьребезненъ боьтенесен калдырып, Синъа иярдек?

29Ул аларга болай диде: - Сезгаь хак суьз аьйтаьм: Аллахъы Патшалыгы хакына йортын яки хатынын, агай-энелаьрен, ата-анасын яки балаларын калдырган хъаьркем,

30хаьзерге вакытта куьп тапкырга артыграк, килаьчаьк доьньяда исаь маьнъгелек тормыш алачак.

31Гайсаь, унике шаькертен янына чакырып алып, аларга аьйтте: - Без Иерусалимга менеп барабыз, хъаьм паьйгамбаьрлаьр тарафыннан Адаьм Улы хакында язылганнарнынъ барысы да тормышка ашачак.

32Аны маьжъуьсилаьр кулына тапшырачаклар, алар Аны мыскыллаячаклар, хурлаячаклар хъаьм Анъа тоькераьчаьклаьр;

33Аны камчылаячаклар хъаьм уьтераьчаьклаьр. АЬ оьченче коьндаь Ул уьледаьн терелеп торачак.

34АЬмма шаькертлаьр бу суьзлаьрдаьн бернаьрсаь даь анъламадылар; алар оьчен бу суьзлаьрненъ маьгънаьсе яшерен иде, хъаьм алар аьйтелгаьннаьргаь тоьшенмаьделаьр.

35Гайсаь АЬрихаьгаь якынлашып килгаьндаь, бер сукыр юл буенда хаьер сорашып утыра иде.

36Ул, яныннан куьп кешелаьр уьтеп баруын ишетеп: - Бу ни бу? — дип сорады.

37Алар анъа: - Насаралы Гайсаь уьтеп бара, — диделаьр.

38Шунда ул: - Давыт Улы Гайсаь! Кызган мине! — дип кычкырып жъибаьрде.

39Алдан баручылар анъа даьшмаьскаь куштылар; аьмма ул тагын да катырак итеп: - Давыт Улы! Кызган мине! — дип кычкырды.

40Гайсаь, туктап, аны УЬз янына китерергаь кушты. Сукыр Анынъ янына килгаьч, Ул аннан:

41— Син Миннаьн наьрсаь телисенъ? — дип сорады. Ул Анъа: - АЬфаьнде! Куьзлаьрем куьрсен иде, — диде.

42Гайсаь анъа: - Куьзлаьренъ куьрсен! Сине ышануынъ савыктырды, — диде.

43Ул шундук куьраь башлады хъаьм, Аллахъыны данлап, Гайсаьгаь ияреп китте. Андагы кешелаьр, моны куьреп, Аллахъыны данладылар.