Luke 20

Tatar 2001 Bible - Инҗил

1Коьннаьрненъ берендаь Гайсаь, Аллахъы Йортында халыкны оьйраьтеп, Яхшы хаьбаьр соьйлаьгаьндаь, Анынъ янына аксакаллар белаьн баш руханилар хъаьм канунчылар килде.

2Алар Аннан: - Безгаь аьйт аьле, Син боларны нинди ваькалаьт белаьн эшлисенъ, андый хокукны Синъа кем бирде? — дип сорадылар.

3Ул аларга болай жъавап бирде: - Мин даь сезгаь бер сорау бираьм, Минъа аьйтегез аьле:

4Яхъянынъ суга чумдыруы куьктаьн идеме яки кешелаьрдаьнме?

5Алар исаь уьзара фикер алышып: - «Куьктаьн», — дисаьк, дияр. Ул: - «АЬ ни оьчен Яхъяга ышанмады- гыз?»

6АЬ инде: «Кешелаьрдаьн», — дисаьк, боьтен халык безне ташлар атып уьтерер, чоьнки халык Яхъянынъ паьйгамбаьр булуына ышана, — диделаьр.

7Шунъа куьраь: - Без кайдан икаьнен белмибез, — дип жъавап бирделаьр.

8Гайсаь аларга: - Алай булгач, Мин даь сезгаь боларны нинди ваькалаьт белаьн эшлаьвемне аьйтмим, — диде.

9Шуннан сонъ Ул халыкка менаь шушы гыйбраьтле хикаьяне соьйлаьде: Бер кеше йоьзем бакчасы утырткан хъаьм, аны йоьзем уьстеруьчелаьргаь куллану оьчен биреп, уьзе озак вакытка чит якларга китеп барган.

10Унъыш жъыяр вакыт жъиткаьч, бакчасыннан анынъ оьлешен биреп жъибаьрсеннаьр дип, хезмаьтчесен йоьзем уьстеруьчелаьр янына жъибаьргаьн; лаькин йоьзем уьстеруьчелаьр, аны кыйнап, буш кул белаьн кайтарып жъибаьргаьннаьр.

11Аннары ул икенче хезмаьтчесен жъибаьргаьн; лаькин алар аны да кыйнап хъаьм суьгеп, бернаьрсаьсез кире жъибаьргаьннаьр.

12Ул тагын оьченче хезмаьтчесен жъибаьргаьн; лаькин аны да яралап, куып чыгарганнар.

13Шуннан сонъ йоьзем бакчасынынъ хужъасы болай дип уйлаган: «Инде наьрсаь эшлаьргаь? Соьекле улымны жъибаьрим аьле, баьлки аны хоьрмаьт итаьрлаьр».

14АЬмма йоьзем уьстеруьчелаьр, аны куьргаьч, уьзара: «Бу — варис. АЬйдаьгез, аны уьтерик хъаьм анъа каласы мал безнеке булыр», — дип кинъаьшлаьшкаьннаьр.

15хъаьм аны бакчадан алып чыгып уьтергаьннаьр. Инде йоьзем бакчасынынъ хужъасы алар белаьн ни эшлаьр?

16Ул, аьйлаьнеп кайткач, йоьзем уьстеруьчелаьрне уьтерер хъаьм йоьзем бакчасын башкаларга бирер. Моны тынълаучылар исаь: - Алай була куьрмаьсен! — диештелаьр.

17АЬмма Ул аларга туры карап аьйтте: — «Тоьзуьчелаьр яраксыз дип кире каккан таш инъ моьхъим почмак ташы булды», — дип Изге язмада язылганнар наьрсаьне анълата сонъ?

18Бу таш оьстенаь егылган хъаьркем челпаьраьмаь килаьчаьк; аь ул таш кемненъ даь булса оьстенаь тоьшсаь, аны сытачак.

19Шундук баш руханилар хъаьм канунчылар, Ул соьйлаьгаьн гыйбраьтле хикаьяненъ уьзлаьре турында икаьнен анълап, Аны кулга алырга телаьделаьр, аьмма халыктан курыктылар.

20Алар Гайсаь артыннан дикъкать белаьн куьзаьтаь башладылар хъаьм янына шымчылар жъибаьрделаьр, аь алар, уьзлаьрен ихлас куьнъелле итеп куьрсаьткаьн булып, идараьче кулына, анынъ хоькеменаь тотып бируь оьчен, Аннан баьйлаьнерлек бераьр суьз аьйттерергаь тырыштылар.

21Алар: — Остаз! Без Синенъ доьреслекне соьйлаьвенъне хъаьм оьйраьтуьенъне, кешене кешедаьн аермавынъны, Аллахъы юлына хакыйкать буенча оьйраьтуьенъне белаьбез, — диделаьр.

22хъаьм Аннан: Кайсарга салым туьлаьргаь канун безгаь роьхсаьт итаьме, аьллаь юкмы? — дип сорадылар.

23Гайсаь исаь, аларнынъ маькерле ниятлаьрен анълап, аьйтте:

24— Минъа бер динарны куьрсаьтегез аьле. Монда кемненъ сураьте хъаьм кемненъ исеме? Алар: - Кайсарныкы, — дип жъавап бирделаьр.

25Ул аларга: - Шулай булгач, кайсарныкын кайсарга, Аллахъыныкын Аллахъыга бирегез, — диде.

26Алар Анынъ халык алдында соьйлаьгаьн суьзлаьренаь баьйлаьнерлек бер наьрсаь даь таба алмадылар хъаьм, Анынъ жъавабына хаьйран калып, тынып калдылар.

27Аннары Гайсаь янына уьлелаьрненъ терелуьен инкяр итуьче садду- кейлар арасыннан кайбераьуьлаьр килде хъаьм Анъа болай диделаьр:

28— Остаз! Муса безгаь канунда: «Бераьуьненъ бертуганы, хатыны булып та, балалары булмыйча уьлеп китсаь, ул тол калган хатынга оьйлаьнеп, бертуганынынъ буынын даьвам иттерсен», — дип язып калдырган.

29ЖЪиде бертуган булган: шуларнынъ беренчесе, хатын алып, балалары булмыйча уьлеп киткаьн.

30Ул хатынны икенчесе даь,

31аннан оьченчесе даь, хъаьм калган башкалары да, шулай ук жъиденчесе даь алган, аьмма барысы да бала калдырмыйча уьлгаьннаьр.

32Ахырда хатын да уьлгаьн.

33Шулай булгач, уьлелаьр терелгаьн вакытта ул хатын кайсысынынъ хатыны булачак? ЖЪидесе даь анынъ ире булган бит!

34Гайсаь аларга болай дип жъавап бирде: - Бу доьнья кешелаьре оьйлаьнаьлаьр даь, кияуьгаь даь чыгалар.

35АЬ инде килаьчаьк доьньяда булырга хъаьм уьледаьн терелергаь лаеклы булганнар, анда оьйлаьнмаьслаьр даь, кияуьгаь даь чыкмаслар.

36Алар инде уьлаь даь алмыйлар, чоьнки алар фаьрештаьлаьрдаьй булачаклар хъаьм, уьледаьн терелеп торганга куьраь, алар Аллахъы балалары булалар.

37АЬ инде янып торган куьгаьн агачы турында соьйлаьгаьндаь Муса да, Раббыны Ибрахъим Аллахъысы дип таь, Исхак Алла-хъысы дип таь, хъаьм Ягъкуб Аллахъысы дип таь атап, уьлелаьрненъ терелуьен куьрсаьткаьн.

38Аллахъы — уьлелаьр Аллахъысы туьгел, баьлки терелаьр Аллахъысы, чоьнки Анынъ оьчен барысы да тере.

39Кайбер канунчылар монъа: - Остаз! Син яхшы аьйттенъ, — диделаьр.

40Шуннан сонъ алар Аннан бернаьрсаь турында да сорарга батырчылык итмаьделаьр. —?

41Ул исаь аларга аьйтте: - Ничек кешелаьр Маьсихне Давыт Улы дип аьйтаь алалар?

42Давыт уьзе Заьбур китабында аьйтаь бит: «Раббы Аллахъы минем Раббыма аьйтте: Мин дошманнарынъны аяк астынъа баскыч итеп салганчы, Утыр Минем унъ ягымда».

44— Шулай итеп, Давыт Аны Раббы дип атый. Шулай булгач, ничек инде Ул анынъ Улы була ала?

45Боьтен кешелаьр тынълап торганда, Ул шаькертлаьренаь аьйтте:

46— Канунчылардан сак булыгыз! Алар озын киемнаьр киеп йоьруьне, жъыелыш маьйданнарында уьзлаьрен ихтирам итеп саьламлаьуьне, гыйбадаьтханаьлаьрдаь инъ яхшы урыннарда, аш маьжълеслаьрендаь инъ туьрдаь утыруны яраталар.

47Алар, хаьйлаьлаьп, тол хатыннарнынъ йортларын уьзлаьренаь алалар, кешелаьр куьрсен дип, озак итеп дога кылалар; мондыйлар тагын да катырак хоькем ителаьчаьклаьр.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →