Luke 8 — Tatar 2001 Bible - Инҗил

1Шуннан сонъ Гайсаь шаьхъаьрлаьр хъаьм авыллар буйлап Аллахъы Патшалыгы хакындагы Яхшы хаьбаьрне соьйлаьп йоьрде. Унике шаькерте Анынъ белаьн булды.

2Гайсаь явыз рухлардан хъаьм авырулардан савыктырган хатын-кызларнынъ берничаьсе: эченнаьн Гайсаь жъиде жъенне куып чыгарган Маьрьям, аны Маг-далалы дип йоьрткаьннаьр,

3ХЪируд йортында идараь итуьче Хузас хатыны Йохана, Сусанна хъаьм башка куьп хатыннар да Анынъ белаьн иделаьр. Хатын-кызлар Гайсаьгаь хъаьм Анынъ шаькертлаьренаь уьзлаьре хисабына ярдаьм итаьлаьр иде.

4УЬзе янына тоьрле шаьхъаьрлаьрдаьн куьп халык жъыелганда Гайсаь гыйбраьтле хикаья соьйлаьде:

5— Бер чаьчуьче уьзененъ орлыкларын чаьчаьргаь чыккан. Чаьчкаьн вакытта орлыкларнынъ кайберлаьре юл буена тоьшкаьн хъаьм тапталган, аларны кошлар чуьплаьп бетергаьн.

6Кайберлаьре ташлы туфракка тоьшкаьн хъаьм тишелеп чыксалар да, дым булмаган-лыктан кипкаьннаьр.

7Кайбер орлыклар куьгаьнлеккаь тоьшкаьн. Куьгаьн куаклары, алар белаьн бергаь уьсеп, аларны басып киткаьн.

8АЬ башка орлыклар яхшы жъиргаь тоьшкаьн хъаьм, уьсеп китеп, бер орлыктан йоьз боьртек унъыш китергаьн. Соьйлаьп бетергаьч, Гайсаь кычкырып: - Ишетергаь колаклары булганнар — ишетсен! — диде.

9Гайсаьненъ шаькертлаьре исаь Аннан: - Бу кинаяле хикаьяненъ маьгънаьсе нидаь? — дип сорадылар.

10Ул аларга: Аллахъы Патшалыгынынъ серлаьрен белуь сезгаь бирелгаьн, аь башкаларга, караганда куьрмаьсеннаьр, тынълаганда тоьшенмаьсеннаьр оьчен, кинаяле хикаьялаьр белаьн соьйлим.

11Кинаяле хикаьяненъ исаь маьгънаьсе менаь шундый: орлык — Аллахъы суьзе.

12Орлыкларнынъ юл буена тоьшуье: кешелаьр суьзне ишетаьлаьр, аьмма иблис килаь хъаьм, суьзне ишеткаьн кешелаьр ышанып котылмасын оьчен, аларнынъ куьнъеллаьрендаьге суьзне алып китаь.

13Орлыкларнынъ ташлы туфракка тоьшуье исаь: кешелаьр суьзне ишетаьлаьр, аны шатланып кабул итаьлаьр, аьмма тамырлары булмаганлыктан, ышанулары кыска вакытлы була, хъаьм алар сынау вакытында чигенаьлаьр.

14АЬ орлыкларнынъ куьгаьнлеккаь тоьшуье: кешелаьр суьзне ишетаь, лаькин тормыштагы тоьрле маьшаькатьлаьр, байлык хъаьм лаьззаьтлаьр аларны басып китаь хъаьм андый кешелаьрненъ жъимешлаьре оьлгерми.

15АЬ орлыкларнынъ унъдырышлы жъиргаь тоьшуье исаь: суьзне ишетеп, ихластан хъаьм яхшы куьнъел белаьн ул суьзне тотучы кешелаьр. Андыйлар, туьземлелек куьрсаьтеп, жъимеш бираьлаьр.

16Шаьмне яндырып жъибаьргаьч, савыт белаьн капламыйлар, саьке астына да куймыйлар. Киресенчаь, керуьчелаьр яктылыкны куьрсен оьчен, шаьмдаьлгаь утырталар.

17Чоьнки фаш ителмичаь калачак бер яшерен наьрсаь даь, беленмичаь, ачылмыйча калачак бер сер даь юк.

18Шулай итеп, ничек тынълавыгызга игътибар итегез. Чоьнки кемненъ бар, шунъа бирелер; аь кемненъ юк, анынъ, бар дип, уйлаганы да тартып алыныр.

19Анасы белаьн энелаьре Гайсаь янына килгаьч, халык куьп булганлыктан, Анынъ янына кераь алмаганнар.

20— АЬниенъ белаьн энелаьренъ Сине куьрергаь телилаьр, алар тышта торалар, — дип аьйттелаьр Гайсаьгаь.

21АЬ Ул аларга: - Минем анам хъаьм туганнарым — Аллахъы суьзен тынълаучылар хъаьм аны уьтаьуьчелаьр, — дип жъавап бирде.

22Шулай бер коьнне Гайсаь шаькертлаьре белаьн коьймаьгаь утырды: - Куьлненъ аръягына чыгыйк, — диде Ул хъаьм алар кузгалдылар.

23Коьймаьдаь барганда Ул йоклап китте. Куьл оьстендаь коьчле давыл купты, коьймаьгаь су тула башлады: аларга куркыныч яный иде.

24Янына килеп, шаькертлаьр Гайсаьне уяттылар. - ОЬйраьтуьче! ОЬйраьтуьче! Батабыз! — дип кычкырдылар алар. АЬ Гайсаь исаь, торып, жъилне даь, котырынган дулкыннарны да тыйды. Бар да туктады хъаьм тынлык урнашты.

25Ул аларга: - Иманыгыз кайда? — диде. Алар исаь курыктылар хъаьм гажъаьплаьнеп бер-берсенаь: - Кем сонъ Ул? ЖЪилгаь даь, суга да аьмер бираь, хъаьм алар Анъа буйсына, — диештелаьр.

26Коьймаьдаьгелаьр Гаьлилаья оьлкаьсенаь каршы куьлненъ икенче ягында урнашкан Гераьсаь жъиренаь килеп жъиттелаьр.

27Гайсаь ярга тоьшкаьч, шундагы шаьхъаьрненъ бер кешесе, жъенле кеше, Анынъ каршына чыкты. Ул кеше инде куьптаьннаьн кием кими, йортта туьгел, аь каберлаьр арасында яши иде.

28Гайсаьне куьргаьч, акырып, Анынъ алдына егылды хъаьм каты тавыш белаьн: - Аллахъы Таьгалаьненъ Улы Гайсаь, Синъа миннаьн ни кираьк? УЬтенеп сорыйм, газаплама мине, — диде.

29Чоьнки Гайсаь шакшы рухка ул кешедаьн чыгарга боерган иде. Шакшы рух аны инде куьптаьннаьн газаплаган. Чылбырлар хъаьм богаулар белаьн баьйлаьп саклаганда да ул кеше богауларны оьзгаьн, жъен аны чуьллаьргаь куып алып китаь торган булган.

30Гайсаь аннан: - Исеменъ ничек? — дип сорады. Ул: - Гаскаьр, — диде. Чоьнки анынъ эченаь куьп жъеннаьр кергаьн иде.

31ЖЪеннаьр Гайсаьдаьн уьзлаьрен тоьпсез упкынга жъибаьрмаьвен уьтенеп сорадылар.

32Андагы тауда зур дунъгыз коьтуье утлап йоьри иде. ЖЪеннаьр, шул дунъгызлар эченаь керергаь роьхсаьт сорап, Гайсаьгаь ялвардылар. Ул аларга роьхсаьт итте.

33Теге кешененъ эченнаьн чыгып, жъеннаьр дунъгызлар эченаь керделаьр. Коьтуь, чабып китеп, текаь ярдан куьлгаь ташланды хъаьм батып уьлде.

34Коьтуьчелаьр исаь, булган хаьлне куьреп, качып киттелаьр, шаьхъаьрдаь хъаьм шаьхъаьр тираьсендаьге авылларда барысын соьйлаьп йоьрделаьр.

35Кешелаьр, наьрсаь булды икаьн, дип, шул урынга киттелаьр. Алар Гайсаь булган жъиргаь килеп жъиткаьндаь, эченнаьн жъеннаьре чыккан кешененъ Гайсаь янында киенгаьн хъаьм акылына килгаьн хаьлдаь утыруын куьреп, куркып калдылар.

36Бу хаьлне куьргаьн кешелаьр аларга жъенле булган ирненъ савыктырышуы хакында соьйлаьп бирделаьр.

37Гераьсаь жъире тираьсендаь яшаьуьче боьтен кеше бик нык куркып калды, шунъа куьраь Гайсаьненъ ул жъирлаьрдаьн китуьен сорадылар. Ул, коьймаьгаь утырып, юлга кузгалганда,

38жъеннаьре куып чыгарылган кеше: - Синенъ белаьн китаьргаь роьхсаьт ит, - дип ялварды. АЬмма Гайсаь: - ОЬенъаь кайт хъаьм, Аллахъы синенъ оьчен наьрсаь эшлаьде, шул турыда соьйлаь, - дип, аны кайтарып жъибаьрде. Ул кеше Гайсаьненъ анынъ оьчен наьрсаь эшлаьгаьне хакында боьтен шаьхъаьр буйлап соьйлаьп йоьрде.

40Гайсаьненъ аьйлаьнеп кайтуын барысы да коьтаьлаьр иде, шунъа куьраь жъыелган халык Аны шатланып каршы алды.

41Шунда гыйбадаьтханаь башлыгы Яхъир Гайсаь янына килде. Ул, Гайсаьненъ аякларына егылып, ялварып, Аны уьзененъ оьенаь чакырды,

42чоьнки анынъ унике яшьлаьр тираьсендаьге бердаьнбер кызы уьлем хаьлендаь ята иде. Яхъирненъ оьенаь барганда Гайсаьне бар яктан халык тоьркеме кысрыклады.

43Шунда унике ел буе кан китуьдаьн газап чиккаьн бер хатын-кыз бар иде. Ул боьтен байлыгын табибларга сарыф иткаьн, аны беркем даь савыктыра алмаган.

44Хатын, арттан Гайсаь янына килеп, киемененъ чабуына кагылды, хъаьм анынъ кан китуье шундук туктады.

45Гайсаь: - Кем Минъа кагылды? - дип сорады. Барысы да инкяр иттелаьр. Петер: - ОЬйраьтуьче! Сине урап алганнар. Бар яктан кысрыклыйлар! - диде.

46Лаькин Гайсаь: - Кемдер Минъа кагылды, Мин УЬземнаьн коьч чыкканын сиздем, - диде.

47Теге хатын исаь, яшеренеп кала алмаячагын куьреп, калты- рана-калтырана Гайсаь янына килде. Анынъ алдына егылып, ни оьчен кагылганлыгын хъаьм ничек итеп шундук савыкканлыгын боьтен халык алдында соьйлаьп бирде.

48Гайсаь анъа: - Кызым! Ышануынъ сине савыктырды! Имин йоьр, - диде.

49Гайсаь шул суьзлаьрне аьйткаьн арада, гыйбадаьтханаь башлыгынынъ оьеннаьн килгаьн бер кеше: - Кызынъ вафат булды, Остазны буьтаьн борчыма, - диде.

50АЬмма Гайсаь, анынъ шулай дигаьнен ишетеп, Яхъиргаь: - Курыкма, ышан гына хъаьм кызынъ савыгачак, - диде.

51Яхъирненъ оьенаь килеп жъиткаьч, Петердаьн, Яхъядан, Ягъкубтан хъаьм кызнынъ аьти-аьнисеннаьн башка бераьуьгаь даь керергаь роьхсаьт итмаьде.

52Барысы да елый, кыз оьчен хаьсраьтлаьнаь иделаьр. АЬмма Гайсаь: - Еламагыз, ул уьлмаьгаьн, йоклый гына, - диде.

53АЬ андагы кешелаьр исаь Анъардан коьлделаьр, чоьнки кызнынъ уьле икаьнен белаьлаьр иде.

54Гайсаь, кызнынъ кулыннан тотып: - Балам, тор, - дип кычкырып аьйтте.

55Кызга жъан керде хъаьм ул шундук урыныннан торды. Гайсаь аны ашатырга кушты.

56Кызнынъ аьти-аьнисе хаьйран калдылар. АЬ Гайсаь аларга бу хаьл турында беркемгаь даь соьйлаьмаьскаь кушты.