Matthew 19

Uzbek Bible (UZC) 2008 Tavrot in Uzbek

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1Исо бу сўзларни айтиб бўлгач, Жалилани тарк этиб, Яҳудия ҳудудига, Ўрдун дарёсининг нариги томонига келди.

2Тумонат халойиқ Унинг кетидан эргашиб юрди. Исо у ерда хасталарга шифо берди.

3Исони синаш ниятидаги баъзи фарзийлар Унинг олдига келиб:- Эркак ҳар қандай сабабга кўра ўз хотинидан ажралиши мумкинми? - деган саволни бердилар.

4Исо уларга жавобан:- Тавротда* ўқимагансизларми? - деди. - Парвардигор бошданоқ одамларни эркак ва аёл қилиб яратди

5ва деди: “Эр киши ота-онасини қолдириб, ўз хотинига ёпишиб қолади ва иккови бир тан бўлади”.

6Шунга кўра улар энди икки эмас, балки бир тан ҳисобланадилар. Худо бирга қўшганини бандаси ажратмасин.

7Улар Исога:- Ундай бўлса, Мусо нима учун: “Эркак хотини билан ажралса, талоқ хатини ёзиб берсин”, деб амр этганлар? - дейишди.

8У уларга деди:- Бағри тош одамлар бўлганингиз учун Мусо сизларга хотинларингиз билан ажралишга ижозат берган. Лекин бошдан бундай эмас эди.

9Мен сизларга шуни айтайин: ким бевафоликдан бошқа сабаб туфайли хотинидан ажралиб, ўзгага уйланса, зино қилган бўлади. Шунингдек, эридан ажралган хотинга уйланган ҳам зино қилган бўлади.

10Шогирдлар Исога:- Агар эркакнинг хотинига нисбатан шундай мажбурияти бўлса, уйланмаган яхшироқ экан-да! - дейишди.

11Исо уларга:- Бу сўзни ҳамма ҳам ҳазм этолмайди, - деди. - Кимгаки насиб бўлса, у ҳазм эта олади.

12Баъзи кишиларнинг онадан туғма эркаклиги заифдир. Бошқалар эса одамлар томонидан ахта қилинадилар. Яна бошқалар Осмон Шоҳлиги йўлида уйланишдан воз кечадилар. Уддалаган бу гапларнинг мағзини чақсин.

13Шунда Исо уларнинг пешаналарига қўлларини қўйиб дуо қилиши учун, Унинг олдига болаларни келтиришди. Шогирдлари етаклаб келувчиларни койий бошлагач,

14Исо деди:- Болаларни қўйинглар, Менинг олдимга келишларига тўсқинлик қилманглар. Зеро Осмон Шоҳлиги шундайларникидир.

15Уларнинг пешаналарини силаб, у ердан жўнаб кетди.

16Шу маҳал бир киши Исонинг ёнига келиб:- Валинеъмат Устозим! Абадий ҳаёт насиб бўлиши учун қандай савобли иш қилмоғим лозим? - деб сўради.

17Исо унга деди:- Нега сен Мендан савобли иш ҳақида сўраяпсан? Биргина Худодан бошқа ҳеч ким савоб эгаси эмас. Агар боқий ҳаётга эришмоқ истасанг, илоҳий амрларга риоя қил.

18- Қайсиларига? - деб сўради у. Исо деди:- “Одам ўлдирма. Зино қилма. Ўғрилик қилма. Сохта гувоҳлик берма.

19Ота-онангни ҳурмат қил. Ўзгани ўзинг каби сев”, деган амрларни-да.

20Йигит Унга деди:- Мен буларнинг ҳаммасини ёшлигимдан сақлаб келаман. Менга яна нима етишмайди?

21Исо унга:- Агар комил бўлишни истасанг, бор, ҳамма мол-мулкингни сотиб, пулини камбағалларга тарқат. Шундагина кўкда хазинанг бўлур. Ва кел, Менинг ортимдан эргаш, - деди.

22Йигит бу сўзларни эшитиб, қайғу ичида у ердан чиқиб кетди. Чунки унинг пул-дунёси кўп эди.

23Исо шогирдларига:- Сизга чинини айтайин: бой одамнинг Осмон Шоҳлигига кириши қийин бўлади.

24Яна сизга айтаман: бой одамнинг Худо Шоҳлигига киришидан кўра, туянинг игна тешигидан ўтиши осондир, - деди.

25Шогирдлари буни эшитиб, чандон таажжубландилар ва:- Ундай бўлса, ким нажот топа оларкан? - деб сўрадилар.

26Исо уларга кўзларини тикиб:- Одамларга бу имконсиз, лекин Худога ҳамма нарса мумкиндир, - деди.

27Бу сўзга жавобан, Бутрус Исога деди:- Мана, биз ҳамма нарсани қолдириб, Сенинг орқангдан эргашиб келдик. Бунинг эвазига биз нима топармиз?

28Исо уларга деди:- Сизга чинини айтайин: янги дунёда Инсон Ўғли Ўзининг улуғвор тахтида ўтирганида, Менинг орқамдан эргашиб келган сизлар ҳам ўн иккита тахтга ўтириб, Исроилнинг ўн икки қабиласини ҳукм қиласизлар.

29Мен учун уй-жой, ака-ука, опа-сингил, ота-она, хотин-бола ёки ер-мулкини ташлаб кетган ҳар бир киши булардан юз ҳисса ортиқроғини топиб, абадий ҳаётга ноил бўлажак.

30Лекин кўп биринчи бўлганлар охирги, охиргилар эса биринчи бўладилар.

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →