Romans 14

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Слабога ў веры прыймайце, ня спрачаючыся пра погляды.

2Бо адзін верыць, што яму ўсё можна есьці, а слабы есьць гародніну.

3Той, хто есьць (усё), хай ня грэбуе тым, каторы ня (усё) есьць; і той, хто ня есьць, хай не асуджае таго, хто есьць, бо Бог яго спагадна прыняў.

4Хто ты такі, што судзіш чужога слугу? Перад сваім гаспадаром ён стаіць ці падае; і будзе стаяць, бо яго Госпад мае моц утрымаць яго (на нагах).

5Адзін адрозьнівае дзень ад дня, для іншага кожны дзень аднолькавы; хай кожны застаецца пры сваёй думцы.

6Хто захоўвае некаторыя дні, захоўвае іх дзеля Госпада, і хто есьць (усё), есьць дзеля Госпада, бо Богу дзякуе; і хто ня есьць (ўсё), ня есьць дзеля Госпада, і дзякуе Богу.

7Ніхто з нас не жыве для сябе і ніхто не памірае для сябе.

8Дык калі жывём, жывём для Госпада; калі ж паміраем, паміраем для Госпада. Таму вось ці ў жыцьці, ці і ў сьмерці, належым да Госпада.

9На тое бо Хрыстос памёр і ажыў, каб валадарыць і над жывымі, і над памёршымі.

10Дык чаму ты судзіш брата твайго? Або чаму пагарджаеш братам тваім? Бо ўсе мы станем перад судом Божым.

11Напісана ж: “На Маё жыцьцё, — кажа Госпад, — перада Мною сагнецца кожнае калена, ды кожны язык будзе вызнаваць Бога”.

12Так вось кожны з нас за сябе самога здасьць справаздачу Богу.

13Дык перастаньма судзіць адзін аднаго, а лепш думай, каб не даваць брату магчамасьці да ўпадку або згаршэньня.

14Я ведаю і перакананы ў Госпадзе Езусе, што няма нічога, што само ў сабе нячыстае, а толькі для таго нячыстае, хто лічыць гэта нячыстым.

15Калі ж дзеля стравы засмучаеш брата свайго, то ты не кіруешся любоўю. Таму не губі страваю таго, за каго памер Хрыстос!

16Дык хай ня будзе зьняважана дабро вашае!

17Бо Каралеўства Божае — гэта ня ежа або піцьцё, але справядлівасьць, супакой ды радасьць у Духу Сьвятым.

18Хто бо гэтак служыць Хрысту, той падабаецца Богу і даспадобы людзям.

19Дык дбайма пра тое, што вядзе да супакою ды ўзаемнага збудаваньня.

20Таму не руйнуй закону Божага дзеля ежы! Па праўдзе, кожная рэч чыстая, сталася б аднак благой таму чалавеку, каторы есьць, горшучы другіх.

21Добра ня есьці мяса, ня піць віна ды не рабіць таго, што магло б згоршыць брата твайго.

22Сваю веру захавай у сабе і мей перад Богам. Шчасьлівы той, хто не сумняваецца ў тым, што пастанаўляе.

23А хто сумняваецца, той, калі есьць, сябе асуджае, што (робіць) не па веры. А ўсё, што (робіцца) не па веры, ёсьць грэх.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →