Romans 4

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Дык што, скажам, здабыў наш прабацька Абрагам паводле цела?

2Бо калі Абрагам апраўданы з учынкаў, мае спахвалу, але ня перад Богам.

3Бо што кажа Пісаньне? “Паверыў Абрагам Богу, і залічана яму гэта за справядлівасць”.

4Вось жа таму, хто робіць, плаціцца ня з ласкі, але з належнасьці.

5Таму аднак, хто ня робіць, але верыць у Таго, хто апраўдывае грэшніка, яго вера лічыцца за справядлівасьць.

6Так і Давід называе шчасьлівым чалавека, якому Бог без учынкаў прызнае справядлівасьць:

7“Шчасьлівыя тыя, каторым адпушчаны беззаконьні ды каторых грахі закрытыя.

8Шчасьлівы чалавек, катораму Госпад не палічыць грэху”.

9Дык ці гэта шчаснасьць датычыцца абрэзаных, ці таксама і неабрэзаных? Мы кажам, што Абрагаму вера была залічана за справядлівасьць.

10Калі была яму залічана: ці калі быў абрэзаны, ці да абразаньня? Не ў абразаньні, але ў неабразаньні;

11і ён атрымаў знак абразаньня, як пячаць апраўданьня, атрыманага з веры, якую меў яшчэ тады, калі ня быў абрэзаны. Такім чынам ён — бацька усіх тых, каторыя, ня маючы абразаньня, вераць, каб і ім было гэта залічана на апраўданьне,

12і таксама бацька тых абрэзаных, каторыя ня толькі з абразаньня, але і ідуць слядамі тае веры, якую бацька наш Абрагам меў перад абразаньнем.

13Бо не законам было дадзена Абрагаму і нашчадкам ягоным абяцаньне, што ён стане спадкаемцам сьвету, але справядлівасьцяй веры.

14Калі бо спадкаемцы тыя, што з закону, дык вера пустая, і абяцаньне бяз вартасьці.

15Бо закон выклікае гнеў, а дзе няма закону, там няма і праступку.

16Таму гэта (спадкаемства) з веры, каб сапраўды было з ласкі, каб абяцаньне было запэўнена ўсяму насеньню, ня толькі тым, што з закону, але і ўсім, каторыя з веры Абрагама, які ёсьць бацька ўсіх нас, —

17як напісана: “Устанавіў Я цябе бацькам многіх народаў”, — перад Богам, якому ён уверыў як Таму, хто ажыўляе памёршых, ды тое, што не існуе, называе існуючым.

18(Абрагам) насуперак надзеі ўверыў надзеі стацца бацькам многіх народаў, як было сказана: “Такім будзе патомства тваё”.

19І не захістаўся ў веры, хоць бачыў, што цела яго ўжо амярцьвела, а было яму каля ста гадоў, ды нутро Сары замершае.

20І ў абяцаньні Божым не сумняваўся ані трохі, але умацаваўся вераю, аддаўшы хвалу Богу,

21і быў ўпэўнены, што (Бог) мае моц і зьдзейсьніць абяцанае.

22Таму гэта залічана было яму за справядлівасьць.

23А гэта напісана ня толькі дзеля яго аднаго, што залічана яму,

24але і дзеля нас, бо будзе залічана і нам, веручым у Таго, хто ўваскрасіў Езуса, Госпада нашага, з памёршых,

25які быў выдадзены за грахі нашыя і ўваскрос дзеля апраўданьня нашага.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →