Romans 3

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1У чым жа перавага Юдэяў? Або якая карысьць з абразаньня?

2Вялікая ў-ва ўсіх адносінах. Перш таму, што ім даверана Слова Божае.

3Што з таго, што некаторыя не паверылі? Ці ж іх недаверства зьнявечыць вернасьць Божую?

4Ніякім чынам! Бо Бог ёсьць верны, а кожны чалавек ілжывы, як напісана: “Каб Ты апраўдаўся ў словах Тваіх ды перамог, калі судзіць Цябе будуць”.

5Калі ж нашая несправядлівасьць увыразьняе Божую справядлівасьць, дык што можам сказаць? Ці Бог несправядлівы, калі выяўляе гнеў? — Кажу па-чалавечаму.

6Ніякім чынам! Бо як жа тады Бог будзе судзіць сьвет?

7Бо калі праз маю хлусьню праўда Божая тым больш выяўляецца на хвалу Ягоную, дык якім чынам я маю быць суджаны як грэшнік?

8Дык як некаторыя нас ачарняюць і кажуць, што мы так вучым: “Чынема зло, каб выйшла дабро”? Справядлівая кара такім.

9Дык што? Ці мы маем перавагу? Ніякім чынам! Ужо раней мы даказалі, што і Юдэі, і Грэкі — усе пад уладай грэху,

10як напісана: “Нікога няма справядлівага,

11ніхто не разумее, ніхто не шукае Бога,

12усе зыйшлі з дарогі, усе разам сталіся нягоднымі. Няма, хто б чыніў дабро, няма аніводнага.

13Горла іх — магіла адкрытая, языкамі сваімі падманваюць, у вуснах іхніх — яд зьмяіны,

14вусны іхнія поўныя праклёнаў і горычы;

15ногі іхнія скорыя да праліцьця крыві,

16зьнішчэньне ды няшчасьце на іхніх дарогах,

17яны не спазналі шляху супакою.

18Няма страху Божага перад вачыма іхнімі”.

19А мы ведаем, што ўсё, што кажа закон, гаворыць да тых, што пад законам, каб замкнуць усім вусны ды каб увесь сьвет прызнаў сябе вінаватым перад Богам;

20бо ўчынкамі закону ніводзін чалавек ня зможа перад Ім апраўдацца; бо праз закон пазнаецца грэх.

21Але цяпер выявілася справядлівасьць Божая незалежна ад закону, аб якой сьведчаць Закон і Прарокі,

22справядлівасьць Божая праз веру ў Езуса Хрыста для ўсіх, што (у Яго) вераць. Бо няма розьніцы,

23таму што ўсе саграшылі і пазбаўлены хвалы Божай,

24апраўданьне ж атрымоўліваюць дарма праз ласку Ягоную, праз адкупленьне, якое ў Езусе Хрысьце;

25Яго вось устанавіў Бог перамольнай ахвярай праз веру ў Ягонай крыві для выяўленьня справядлівасьці сваёй адносна грахоў раней учыненых,

26у час цярплівасьці Божай, для выяўленьня справядлівасці Яго ў гэты час, каб Ён сам аказаўся справядлівым і апраўдываючым таго, хто верыць у Езуса.

27Дзе ж тады прычына для хвальбы? Адкідаецца! Якім законам? Ці законам учынкаў? Не, але законам веры.

28Мы бо перакананыя, што чалавек атрымоўвае апраўданьне праз веру, незалежна ад учынкаў закону.

29Ці ж Бог ёсьць Богам толькі Юдэяў? Ці не паганаў таксама? Ведама, і паганаў,

30адзін бо ёсьць Бог, каторы абрэзанага апраўдывае з веры, а неабрэзанага — праз веру.

31Дык ці праз веру касуем закон? Ніякім чынам! Але падцьвярджаем закон.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →