2 Corinthians 1

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

Jump to: Chapter 2 →

1PAul Apostol Iesu Christ trwy ewyllys Duw, a’ n brawd Timoth e us, at Eccles Duw, ys ydd yn Corinthus y gyd a’r oll Sainct æ, yr ei ’sydd yn Achaia:

2Rat vo gyd a chwi, a’ thāgneðyf y gan Duw ein Tat, a’ chan yr Arglwydd Iesu Christ.

3Bēdiged ic yvv Duw ’sef Tat Arglwydd Iesu Christ, Tat y trugareddae, a’ Duw yr oll ddiddanwch,

4yr hwn a’n diðana ni yn ein ol’ ’orthrymder, val y gallom ðiðanu yr ei ’sy mewn dim gorthrymder, trwy ’r diddanwch in diddenir ni nheu gan Dduw.

5Can ys megis yr amlheir dyoddefiadae Christ ynom, velly yr amlheir ein diddanwch ni trwy Christ.

6A’ phwy vn bynac ai in gorthrymer, er diddanwch ac ieched vvrieth y chwi ydyvv, yr hon a weithir gan ymaros yn yr vn ryw ddyoddefiadae, yr ei dd ym ni hefyd yn y dyoddef: ai diddaner ni, er diddanwch ac ieched vvrieth y chwi ydyvv.

7Ac y mae ein gobeith yn ffyrf am danoch, can y ni wybot megis ac ydd ych’ yn gyfranoc ion o’r dyoddefiadae, velly y byddvvch hefyt gyfranoc o’r diddanwch.

8Can ys vroder, ny vynē ywch’ anwybot am ein gorthrymdr, y vu i ni yn yr Asia, sef val y pwyswyt arnam yn anveidrawl dros ben ein gallu, megis ydd oeddem‐mewn‐trachyfing-gyngor, ac am yr einioes.

9Do, ni a dd erbyniesam varn angeu ynam, val na ’obeithem ynam ein hunain, any d yn ‐Duw, yr hwn a gyvyd y meirw.

10Yr hwn a’ n gwaredawdd ni ywrth gyfryw ddirvawr angeu, ac ’sy yn ein gwaredu: yn yr hwn y gobeithiwn, in gwared a rhac llaw,

11a’s chvvy chwi a gydweithiwch yn‐gweddi trosam, pan yw tros y dawn a roddet y ni er mvvyn llawer, bod roi diol vv ch gan lawer dyn y trosam.

12Can ys ein gorvoledd ni yw hyn, sef testiolaeth ein cydwybot, can ys yn symlder a’ duwiol burdep, ac nyd yn‐doethinep cnawdawl, any d gan rat Duw y bu i ni ymgydtro yn y byt, ac yn ben ddivaddef tu ac ato‐chwi.

13Can nad ym yn scrivennu amgen ach betheu atoch’, nac y ddarlle n wch, neu ar ydd ych yn ei cydnabot, ac a ’obeithaf y cydnabyddwch yd y dywedd.

14Sef megis y cydnabuoch ni o ran, ein bot yn orvoledd ychwi, megis ac ydd yw chwi the i ni nheu, yn‐dydd yr Arglwydd Iesu.

15Ac yn y gobaith hyn ydd oedd im bryd i ddyvot atoch y tro cyntaf, val y caffech ddau rat,

16a’ myned hebo‐chwi i Macedonia, a’ dyvot drachefn o Macedonia atoch, a’ chael vy hebrwng genwch tua Iudaia.

17Can hyny pan oeddwn yn amcanu val hyn, a arverwn i o yscavnder? neu wyfi yn amcanu y petheu ’r wy ’n amcanu, erwdd y cnawd, val y byddei gyd a myvi, Do, do, ac Na ddo, na ddo.

18Sef ys ffyddlon yw Duw, na bu ein gair tu ac atoch, Do, ac Na ddo.

19Can ys Map Duw Iesu Christ yr hwn a precethwyt yn eich plith chvvi genym ni, ’sef my vi, a’ Siluanus a’ T h imoth e us, ny d ytoedd, Do, ac Na ðo: eithyr yndo ef, Do y doedd.

20Can ys oll addewidion Duw yndo ef ynt Do, ac ynt yndaw ef Amen, er gogoniant Duw trwy dd om ni.

21A’ Duw yw ’r hwn a’n cadarna ni y gyd a chwi yn‐Christ, ac a’ n enneinioð ni.

22Yr hwn hefyt a’r in seliawð, ac a roes ernes yr Yspryt yn ein calonau.

23Ac ydd wy vi yn galw Duw yn test i’m enait, may i’ch arbed chwi, na ddaethym i yd hynn i Corinthus.

24Nyd can eyn bot yn arglwyðiaw ar eich ffyð chvvi, any d ein bot yn ganhorthwywyr ich llawenyð: can ys gan ffydd y sefwch.

Jump to: Chapter 2 →