2 Corinthians 8

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1YDd ym ni hefyt yn espesu ywch, vroder, y r h at Duw a roðwyt i Ecclesi Macedonia,

2cāys ym‐mawr brovedigeth gorthrymder yr amylhaoð y llawenyð hwy nt ai l’wyr eithaf dlodi a amylhaodd y’w eheaeth haelioni.

3Can ys yn ei gallu (ddwy ’n testio laethu) ac uchlaw ei gallu, ydd oddent yn ’wyllysgar,

4ac a weddiesant arnam a mawr ervyn ar dd erbyn o hanam y rrat, a’ chymddeithas y weinidogaeth ysydd ir Sainct æ:

5A’ hyn a vnaethant vvy, ny d mal ydd oeðem ni yn edrych am danaw: any y rhoi y hunain yn gyntaf ir Arglwydd, ac yno y ni nheu gan ewyllys Duw,

6er bot i ni annoc Titus, pan‐yw yddaw val y dechreawð, velly ac yddo ’orphen yr vnryw rat yn eich plith chvvi hefyt.

7Can val ydd ych yn amylhau ym‐pop dim, yn ffydd a’ gair, a’ gwybod aeth, ac ym‐pop astudrwydd, ac yn eich cariat i ni, bot i chvvi yr vn modd amylhau yn y rhat hyn hefyt.

8Ny ddywedaf hyn wrth ’orchymyn, anyd o bleit astudrwydd ’rei eraill: am hyny ydd wyf, yn provi rywiowgrwy dd eich cariat.

9Can ys adwaenoch rat ein Arglwydd Iesu Christ, ’sef am iddo ac ef yn gyvoethawc, vynet er eich mwyn chwi yn dlawt, val can y dlodi ef y cyfoethogit chwi.

10Ac ydd wyf yn ddangos vy meddwl yn hyn; can ys da vyddei hyn ychwi, yr ei a ddechreusoch nyd yn vnic gwneuthur, anyd hefyt wyllysy avv, er es blwyðyn.

11Ac yr awrhon gorphenwch wneuthy ’d hyny hefyt, val megis ac ydd oedd awydd y wyllysy avv, velly bot y‐chwy hefyt eu o’rphen o hynn ’sy genych.

12Can ys a’s bydd yn gyntaf ’wyllysgarwch, cymradwy yw erwyð yr hyn ’sy gan dd un, ac ny d erwydd yr hyn nyd yw gant h o.

13Ac ny d yvv er esmwytho ar eraill, a’ch gorthrymu chwi theu.

14Eithr dan yr vn ambot, bot y pryt hyn ’ich helaethrwydd chwi ddivvallu y eisieu hwy, val y bo hefyt y helaethrwydd hwy tu ac at eich eisieu chwi, val y bo cymmedroldep:

15megis y mae yn escrivenedic, Yr hu un a gasclavvdd lawer, nyd oedd gant h o vwy, a’r hu un a glascavvdd ychydic, nyd oedd gant h o lai.

16Ac y Dduw y bo’r diol vv ch, yr hwn a ðodes yn‐calon Titus yr vnryw ’ofal y trosoch.

17Cā iddo gymeryd yr eiriol, and ydd oedd ef mor astud ac ydd aeth oi vodd yhun yd atoch.

18A’ ni a dd anvonesam hefyt y gyd ac ef y brawd, rhwn s’y a moliant iddo yn yr Euangel trwy’r oll Ecclesi,

19(ac nyd hyny yn vnic, eithr hefyt ef a ddywyswyt gan Ecclesi dd yn gydymddeith vvr y‐ni erwydd y rhat hyn a wasanaethwyt genym er gogoniāt yr vnryw Arglwydd, ac amlygiat eich ewyllysgarwch chvvitheu)

20gā ymochely d hyn, rac y neb veio arnam yn yr helaethrwydd yma rhyn a wasanaethir genym,

21yr ei ddym yn racparatoi petheu syber vv, nyd yn vnic rac bron yr Arglwydd, an’d hefyt rac bron dyniō.

22Ac anvonesā y gyd ac wynt ein brawt, yr hwn a brovesam yn vynech o amser y vot yn ddiwyt, yn llawer o betheu, ac yr owrhon yn ddiwytiach o lawer, am y mawr ymddiriet ’sy genyf ynoch.

23Neu a’s gofyn neb am Titus, efe yvv vy‐cyfaill a’ chydweithydd tu ato‐chwi: neu am ein brodur, y maent yn gennadae yr Ecclesi dd, ac yn ’ogoniant Christ.

24Can hyny dangoswch tu ac yddynt wy, a’ rac bron yr Ecclesi brovedigeth o’ch cariat, ac o’n gorvoledd ’sy cenym o hanoch.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →