2 Corinthians 5

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1CAn ys gwyddam pe a’s ein dayarol d u y y pebyll hyn a ddinistrir, vot i ni adail at vvedy roddi gā Duw, nid amgen, t u y ny d o waith llaw ddyn, anyd tragyvythawl yn y nefoedd.

2Can ys am hyny ydd ym yn vcheneidiaw, gan ddeif u cael ein gwisco a’n t u y, rhwn’syð or nef.

3O bleit a’s gwiscir‐ni, ny’n ceffir yn noethion.

4Can ys yn ddiau ny ni’r ei ’sy dd yn y pebyll hynn, yd ym yn vcheneidio, ac yn llwythoc, can nad wyllysem ein diosc, any d cahel ymwiscaw am danom, val y dar llyncid marwolaeth gan vywyt.

5A’ hwn a’n creawdd ni i’r peth hyn ydy Duw, yr hwn hefyt a roddes y‐ni ernes o yr Yspryt.

6Am hyny ydd ym bop amser yn hyderus, cyd gwypom mae tra ydym gartref yn y corph, eyn bot yn ym dd eith ywrth yr Arglwydd.

7(Can ys wrth ffydd y rhodiwn, ac nyd wrth ’olwc)

8er hyny ydd ym yn hyderus ac a vynnem yn hytrach ysmutaw allan o’r corph, a’ thrigiaw y gyd a’r Arglwydd.

9Am hyny hefyt y chwenychem, a ni yn trigo gartref ac yn mudo o ddygartref, vot yn gymradwy ganto ef.

10Can ys dir yw y ni oll ymðangos geyr bron brawdle Christ, val y d erbynio pop vn y petheu a vvnaethpvvyt yn ei gorph, erwydd yr hyn a wnaeth, pa vn bynac ai da ai drwc.

11Velly can y ni wybot ofn had yr Arglwydd, ydd ym yn peri y ddynion gredu, ac in eglurhawyt i Dduw, ac yddwy yn gobeithio hefyt ddarvot ein egluraw ni yn eich cydwybodae chvvi.

12Can na d ym yn ymganmol drachefn wrthych, anyd rhoddy ywch achos gorvoledd am danom, val y caffoch beth y atep yn erbyn yr ei ’sy ai gorvoledd yn yr wynep, ac nyd yn y galon.

13Can ys pa vn bynac ai am p wyllo ydd ym, y Dduw ydd ym: ai ynteu bot yn ein iavvn pwyll, y chwi ydd ym.

14Can ys cariat Christ a’n cym p ell: can y ni varnu val hyn, o bleit a’s bu vn varw tros am bavvp oll yno ys meirw oeddynt oll,

15ac ef vu varw dros bavvp oll, val y bo ir ei byw, na vyddant vyw rhac llaw yðyn y hunain, anyd i hwn a vu varw drostwynt, ac a ad g yv odes.

16Ac velly, ar ol hyn nyd ym yn adnabot neb un erwydd y cnawt, a’ chyd adnabysem ni Christ erwydd y cnawt, er hynny o hyn allan nyd ym yn y adnabot ef mwy.

17Can hyny a’d oes neb vn yn‐Christ, byddet ef yn creatur newydd. Yr hen betheu aethan heibio: wely, yr oll petheu sy wedy gwneuthur o newydd.

18A’r oll petheu ynt o Dduw, hwn a’n cysiliawdd ni yddo ehun, trwy Iesu Christ, ac a roddes i ni weinidogeth cysiliat.

19Can ys Duw yt oedd yn Christ, ac a gysiliawdd y byt yddo yhun, eb liwio yddynt ei pechotae, ac a ddodes i ni ’air y cysiliat.

20Wrth hynny ydd ym ni yn genadwri dros Christ: megis pe bai Duw ich adolwyn trywom ni, atolygwn yvvch yn lle Christ, bot ych cysilio a Duw.

21Can ys gwnaeth ef hwnw y vot yn bechot trosam, yr vn nyd adnabu ddim pechot, val in gwnelit yn gifiawnder Duw ynddo ef.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →