2 Corinthians 3

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1A Ddechreuwn ni ymganmol drachefn? ai rait i ni val i eraill, wrth epistolae can moliāt atoch vvi, neu lythyræ can moliant y genwch?

2Ein epistol ni ydyw‐chwi, yn escrivenedic yn ein calonae, yr hwn a ddyellir ac a ddarlle n ir gan bawp dyn,

3can ys eglur ydych, y vot yn epistol Christ, a wasanaethwyt genym ni, ac a yscrivenwyt, ny d a duy, amyn ac Yspryt y Duw byw, ny d yn lleche main yn eithr yn‐cnawdol leche y calon. Yr Epistol y xij. Sul gwedy Trintot.

4A’ chyfryw ymddiriet ’sy genym trwy Christ ar Dduw:

5nyd erwyð ein bot yn aðas o hanam ein hunain, y veddwl iet dim, megis o hanam ein hunain: eithyr ein addasdap ni y sydd o Dduw.

6Yr hwn hefyt a’ n gwnaeth ni yn weinidogion digonol i’r Testament newydd, ny d yn vvenidogion ir llythyr en, amyn ir Yspryt: can ys y llythyr en a ladd a’r Yspryt a rydd vywyt.

7Ac ad yw y wenidogeth angeu wedyr yscrivennu a llythyre nnæ ai ffurfiaw ym‐main in, vot yn‐gogoniant us, mal na allai plant yr Israel edrych yn wynep Moysen, can ’ogoniāt ei wyne pryd (rhwn ’ogoniant a ddilewyt)

8pa wedd na bydd gweinidogeth yr Yspryt ym‐mwy o ’ogoniant?

9Can ys a bu gweinidogeth barnedigaeth yn‐ g ogoniant us, mwy o lawer y rhagora gweinidogaeth cyf iawnder yn gogoniant.

10Can ys yr hyn ac ’ogoniantwyt, ny ’ogoniantwyt yn y rhan hon, sef a berthyn ir gogoniant tra rhagorawl.

11O bleit a’s hynn a ddilëid ymaith, oedd yn‐gogoniant us, mwy o lawer y bydd hyn a erys, yn ogoniant us.

12Velly can vot genym gyfryw ’obeith, ydd ym yn arver o ymadrodd mor hyderus.

13Ac ny d ym ni mal Moysen, yr hvvn a ddodei gudd ar ei wynep, rac y blant yr Israel edrych ar ðiben yr hyn a ddilëid.

14Am hyny y caledwyt y meddwl hwy: can ys yd y dydd heddyw y mae’r llen‐ gudd honno yn aros heb hi ymatguð wrth ddarllen yr hen Testament, yr hon yn‐Christ a dynir ymaith.

15Eithyr ac yd y dydd heðyw pan ddarllenir Moysen, y dodir y llen‐ gudd ar ei calon æ wynt.

16Er hyny pan ymchoeler ei calon at yr Arglwyð, y tynnir ymaith y llen‐ gudd.

17Weithian yr Arglwydd yw’r Yspryt, a’ lle mae Ysprit yr Arglwydd, yno ymay rhyð d it.

18Eithyr edrych ydd ym ni oll megis mewn drych ar ’ogoniant yr Arglwydd ac wynep ymatgudd, ac in newidir ni ir vnryw ddelw, o ’ogoniant i ’ogoniant, megis y gan Yspryt yr Arglwydd.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →