John 11

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1AC ydd oedd vn yn glaf, a elvvit Lazarus o’r Bethania ’sef tref Mair, a’ hi chwaer Martha.

2(A’r Mair oedd hi yr hon a iroð yr Arglwydd ac ireid gvvyrthfavvr, ac a sychawdd y draet ef a’ hi gwallt, yr hon oedd ei brawt Lazarus wedy clefychu.)

3Am hyny yd anvonawdd y chwioredd ef attaw gan ddywedyt, Arglwydd, wely, yr hwn a gery di, ’sy ’n glaf.

4Pan glybu ’r Iesu, y y dywedawdd, Ny d yw ’r clefyt hwn yd angeu, eithyr er gogoniant Duw, mal y gogonedder Map Duw trwy hyny.

5A’r Iesu a garei Vartha a’ ei chwaer, a’ Lazarus.

6A’ gwedy yddaw glywed y vot ef yn glaf, er hyny ef aro s awdd ddau ddydd yn ’oystat yn y lle ydd ydoedd.

7Yno yn ol hyn, y dywedawdd wrth ei ddiscipulon, Awn i’r Iudaia drachefyn.

8Y discipulon a ddywed e sont wrthaw. Athro, yn hwyr y ceisiawdd yr Iuddaeon dy lapyddiaw di, ac a ai di yno drachefyn?

9Yr Iesu a atebawdd, Any d oes deuddec awr o ddydd? A’s rodia nep y dydd, ny thancwydda ef, can ydd‐aw wel e d goleuni y y byt hwn.

10Eithr a ’s rhodia nep y nos, ef a drancwydda, can na d oes goleuni yndaw.

11Y pethe hyn a ddyvawt ef, ac wedy hyn ysyganei wrthynt, Y mae ein car Lazarus yn hunaw: eithyr yð wyf yn myned yw ddihunaw ef.

12Yno y dyvawt eu ddiscipulon, Arglwydd, a d yw ef yn hunaw e vyð holl iach.

13A’r Iesu a ddywed e sei am y angae ef: ac wy the a dybiesont mai am gysci at cynt hun y dywed e sei ef.

14Yno y dyvawt yr Iesu yddynt yn eglaer, E vu varw Lazarus.

15A’ llawen wyf er eich mwyn chwi, na d oeddwn yno, val y credoch: eithyr awn at‐aw.

16Yno y dyuot Thomas (yr hwn a elwir Didimus) wrth ei gydiscipulon, Awn ni ne hefyt, val y bom veirw gyd ac ef.

17Yno y daeth yr Iesu, ac ei cafas ef wedy ddody yn y beð ys pedwar diwarnot weithian,

18(A’ Bethania oedd yn agos i Cairsalem, yn‐cylch pempthec stad o y wrthi.)

19A’ llawer o’r Iuddaeon a ddaethesent at Vartha a’ Mair yw confforddio hvvy am eu brawd.

20Yno Martha pan gigle he ddyvot o’r Iesu, aeth y gyvarvot ac ef: a’ Mair a eisteddawdd yn tuy yn vvastat.

21Yno y dyvot Martha wrth yr Iesu, Arglwydd, pe byesy ti yma, ny besei varw vy‐brawd.

22Eithyr yr owrhon y gwn i hefyt, mai pa bethe pynac a erchy ch i Dduw y dyry Duw y‐ty.

23Yr Iesu a ddyvot wrthei, E gyfyt dy vrawt drachefyn.

24Martha a ddyvot wrthaw, Mi wn y cyvyt ef yn y cyvodiadi gaeth yn y dydd dywethaf.

25Yr Iesu a ddyvot wrthei, Mi yw’r cyvodiad igaeth a’r bywyt: yr vn a gred yno vi, er y varw, byw vydd.

26A’ phwy pynac ’sy vyw ac a gred yn o vi, ny bydd marw byth. A wyt yn credu hyn?

27Hi ddyweddoð wrthaw, Y rwyf, Arglwydd, mi gredaf mai ti yw’r Christ Map Duw, yr hwn oedd ar ddyvot i’r byt.

28A’ gwedy yddhi ddywedyt hyn, hi aeth ymaith, ac a’ alwodd Vair hi chwaer yn ddirgel, gan ddywedyt, E ddaeth y Dysciawdur ac y mae yn galw am danati.

29A’ phan clybu hi the, hi a godes yn ebrwydd, ac a ddaeth ataw ef.

30O bleit ny ddaethei ’r Iesu etwa ir dref, and ydd oedd ef yn y lle y cyfwrddesei Martha ac ef.

31Yno yr Iudd æ on yr ei oeddent y gyd a hi yn tuy, ac y confforddient hi, pan wel e sont Vair, a’ ch vy ody o hanei ar ffrwst, a’ mynet allan, y dilinesōt hi, gan ðywedyt, Mae hi yn mynet i’r bedd, y wylaw yno.

32Yno gwedy dyvot Mair ir lle ’r oedd yr Iesu, a’ ei weled ef, hi a gwympawdd y lawr wrth y draet ef, gan ddywedyt wrthaw, Arglwydd, pe besyt’ yma, ny besei varw ve‐brawd.

33Can hynny pan welas yr Iesu hi yn wylaw, a’r Iuðaeon hefyd yn wylaw r’ ei ddaethei y gyd ac yhi, ef a g riddvanodd yn yr yspryt, ac a ymgynnyrfodd,

34ac a ddyvot, P’le y dodesoch ef? Dywetsont wrthaw, Arglwydd, dyre d a’ gwyl.

35A ’r Iesu a wylawdd.

36Yna y dyvawd yr Iaddaeon, Wely, mal yr oedd e yn y garu ef.

37A’r ei o hanaddynt a ddywedent, Any allesei hwn a agorawð lygeit y dall, wneuthur hefyt, val na bysei hwn varw?

38Yno ’r Iesu drachefyn a g riddvanodd yntho yhun, ac a ddaeth i’r bedd. A’ gogof yd oedd, a’ llech a ðodesit arno.

39Dywedawdd yr Iesu, Cymerwch ymaith y llech. Martha chwaer hwn a veisei varw, a ddyvot wrthaw, Arglwydd, y mae ef weithian yn drewi: can ys e vu varvv er ys pedwar diernot,

40Yr Iesu a ddyvot, wrthei, Any ddywedais y‐ty, pe a’s credyt, y gwelyt ’ogoniant Duw?

41Yno y cymeresōt ymaith y llech or lle y dodesit y marw. A’r Iesu a dderchafawdd eu lygaid ac a ddyvot, Y Tat, ddwy’n diol vv ch y‐ty, can darvot y‐ty vy clywet.

42Mi ’wn y clywyt vi bop amser, eithyr o bleit y popul ’sy yn sefyll o y amgylch yn y dywedais ym hynn, val y credant, mai tudi am d anvonawð.

43A’ gwedy iddo ddywedyt y pethe hyn, ef a lefawdd a llef vchel, Lazar us dyre’ d allan.

44Yno hwn a vesei varw, a ddaeth allan, wedy rwymo o traed a’ dwylo a rhwym yne, ai wynep a rwymesit a napkyn. Yr Iesu a ddyuot wrthynt, Gellyngwch ef yn rhydd, a’ gedwch iddo wyned ymaith.

45Yno llawer o’r Iuddaeon, y ddaethent at Vair, ac a welesont y pethe, ’rei wnaethoedd yr Iesu, a gredesont yndo ef.

46An’d ’rei o hanynt aethant ymaith at y Pharisaieit, ac a ddywedesont ydd‐wynt y pethe a wnaethoedd yr Iesu.

47Yno y cynullawð yr Archoffeiriait a’r Pharisaieit synneðr, ac ey dywed e sōt, Pa beth a wnawn; can ys y mae’r dyn hwn yn gwneythur llawer o wyrthiae.

48A’s gadwn yddo val hyn, pavvp oll a credant ynddo, ac yddaw y Ruueinwyr, ac a gymerant ymaith a’ ein lle, a’r genedl hefyt.

49Yno vn o han add ynt a elvvit Caiaphas, vn oedd Archoffeiriat y vlwyðyn hono, a’ ddyuot wrthwyut. Nyd y‐chwi yn dyall y dim oll,

50ac nyd ych yn ystyried y llesa i ni, bot marw vn dyn tros y popul ac na chyfergoller yr oll genetl.

51Hyn a ddyvod ef nyd o hano yhun: eithyr can y vot yn Archoffeiriat y vlwyddyn hono y prophwytawdd ef y byddei ’r Iesu varw tros y genetl:

52ac ny d tros y genetl yn vnic, eithr ar vot yddaw gascly hefyt y n g h yd yn vn blant Dew yr ei a ’oyscaresit.

53Yno or dydd hwnw allan y cyd ymgygcoresont,, yw ddienyddu ef.

54Iesu gan hyny ny rodiawdd mwy ach yn gyoeddus ym‐plith yr Iudd æ on, eithyr mynet o ddyno y wlat ysy dd yn agos i’r diffaith vvch, y ddinas a elwir Ephraim, ac aros yno y gyd au’ ddiscipulon.

55A’r Pasc yr Iudd æ on oedd yn agos, a’ llawer o’r wlat aeth y vyny dd y Cairusalem o vlaen y Pasc, y r ymlanhay.

56Yno y ceisiesont vvy ’r Iesu, ac a ddywedent wrth y gylydd, ac wy yn sefyll yn y Templ, Beth a dybywchwi, can na ddaw ef ir wyl?

57Ac e roesei ’r Archoffeirieit a’r Pharisaiait hefyt ’orchymyn, a’s gwyðiat neb p’le ydd oedd ef ar ddangos o hanaw, val y gallent y ddal h a ef.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →