Ezekiel 14

Persian Bible (FACB) 2005 - Persian Contemporary Bible

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1روزی عده‌ای از بزرگان اسرائيل به ديدنم آمدند تا برای آنها از خداوند طلب راهنمايی كنم.

2همان وقت خداوند با من سخن گفت و فرمود:

3«ای انسان خاكی، اين اشخاص، دلشان پيش بتهايشان است و شرارت را در عمق وجود خود جای داده‌اند؛ پس چرا از من طلب راهنمايی می‌كنند؟

4حال، از جانب من به ايشان چنين بگو: «هركس كه دراسرائيل بتها و شرارت رادر دل خود جای داده باشد و برای طلب راهنمايی، پيش يک نبی برود، من كه خداوند هستم، خودم به درخواست او پاسخ خواهم داد، پاسخی فراخور تعداد بتهايش!

5از اين رو، به آنانی كه فريب بتها را خورده و از من دور شده‌اند، زشتی افكارشان را نشان خواهم داد.

6«بنابراين، از جانب من به ايشان بگو: «توبه كنيد! بتهای خود را رها سازيد و از شرارت روگردان شويد.

7زيرا اگر كسی، چه از قوم اسرائيل و چه از بيگانگانی كه در سرزمين شما زندگی می‌كنند، از پيروی من دست كشيده، در پی بتها و شرارتهای خود برود و در همان حال برای طلب راهنمايی پيش يک مرد خدا بيايد، من كه خداوند هستم شخصاً جواب او را خواهم داد.

8«نظر خود را باخشم برآن شخص خواهم دوخت و نابودش خواهم ساخت تا مايۀ عبرت و وحشت ديگران گردد. آنگاه خواهيد دانست كه من خداوند هستم.

9اما اگر يكی از انبياء، پيامی برای او بياورد، بدانيد كه آن نبی گمراه است و پيامش نيز دروغ! من خود اجازه داده‌ام كه او گمراه شود. بنابراين، قوم خود، اسرائيل را از وجود او پاک خواهم ساخت.

10هم آن نبی دروغين و هم آن شخص گناهكاری كه ادعا می‌كند در طلب هدايت من است، هر دو به يكسان مجازات خواهند شد.

11تا قوم اسرائيل بياموزند كه از من دور نشوند و ديگر خود را به گناه آلوده نسازند، بلكه آنها قوم من باشند و من خدای ايشان!»

12سپس اين پيغام از جانب خدا بر من نازل شد:

13«ای انسان خاكی، هرگاه مردم اين سرزمين از من روگردانده، در حق من گناه ورزند، و بسبب آن نانشان را قطع كنم و چنان قحطی‌ای بفرستم تا انسان و حيوان از بين بروند،

14آنگاه حتی اگر نوح و دانيال و ايوب هم در ميانشان باشند، خداترسی و درستكاری ايشان فقط باعث نجات جان خودشان خواهد شد!

15«يا اگر اين سرزمين را مورد هجوم حيوانات وحشی قرار دهم تا ويرانش كنند، آنچنانكه از ترس حيوانات كسی جرأت نكند از آنجا بگذرد،

16اگر چه آن سه مرد درستكار هم در آنجا باشند، به حيات خود سوگند كه نخواهند توانست حتی جان فرزندان خود را رهايی دهند، بلكه فقط خودشان نجات خواهند يافت و بقيه همه از بين خواهند رفت!

17«يا اگر اين سرزمين را درگير جنگ كنم و سپاه دشمن را بر آن دارم كه همه چيز را از بين ببرند،

18اگر چه اين سه مرد خداترس در آن سرزمين زندگی كنند، به حيات خود سوگند كه حتی قادر به رهانيدن جان فرزندانشان نيز نخواهند بود و تنها خودشان نجات خواهند يافت!

19«و يا اگر اين سرزمين را دچار وبا سازم و در خشم خود، انسان و حيوان را هلاک كنم و از بين ببرم،

20اگر چه نوح و دانيال و ايوب در ميان آنها باشند، به حيات خود سوگند كه نخواهند توانست حتی جان فرزندانشان را رهايی دهند؛ درستكاری آنها فقط خودشان را نجات خواهد داد!

21«پس حال، ملاحظه كنيد كه چه مصيبت بزرگی پديد خواهد آمد، زمانی كه اين چهار مجازات سهمگين خود را بر اورشليم بفرستم تا انسان و حيوان را از بين ببرد، يعنی جنگ، قحطی، وبا و حيوانات درنده را!

22«اما اگر كسانی زنده باقی بمانند و فرزندان خود را نيز از هلاكت نجات دهند و به نزد شما به بابل بيايند، آنگاه با چشمان خود خواهيد ديد كه چقدر شرورند و خواهيد دانست كه حق داشتم اورشليم را اينچنين مجازات نمايم.

23بلی، با ديدن رفتار و كارهای گناه‌آلود ايشان، پی خواهيد برد كه آنچه كرده‌ام، بی‌سبب نبوده است.»

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →