bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Persian
/
Persian Bible (NMV) 2014 - New Millennium Version
/
Isaiah 17
Isaiah 17
Persian Bible (NMV) 2014 - New Millennium Version
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 18 →
1
وحی دربارۀ دمشق: هان، دمشق دیگر شهری نخواهد بود، بلکه به تودۀ ویرانی بدل خواهد شد.
2
شهرهای ’عَروعیر‘ متروک گشته، به جهت گلهها خواهد بود، که خواهند خوابید و کسی آنها را نخواهد ترسانید.
3
برج و بارو از اِفرایِم نابود خواهد شد، و سلطنت از دمشق، و باقیماندگان اَرام مانند جلال بنیاسرائیل خواهند بود؛ این است فرمودۀ خداوندِ لشکرها.
4
در آن روزْ جلال یعقوب بیفروغ خواهد شد، و فربهیِ تَنَش آب خواهد گشت.
5
همچون زمانی خواهد بود که دروگر غَله را گرد میآورَد، و خوشهها را به دستان خویش میدِرَوَد؛ مانند زمان خوشهچینی در وادی رِفائیم.
6
همچون روزی که درخت زیتون را میتکانند، دانههایی چند بر آن باقی خواهد ماند؛ دو یا سه دانه زیتون بر بالاترین شاخهها، چهار یا پنج دانه بر شاخههای پربار؛ این است فرمودۀ یهوه، خدای اسرائیل.
7
در آن روز انسان به آفریدگار خود خواهد نگریست، و به جانب قدوس اسرائیل نظر خواهد کرد.
8
او دیگر به مذبحهایی که به دست خود ساخته است نخواهد نگریست، و به اَشیرَهها و مذبحهای بُخور که به انگشتان خود ساخته است، نظر نخواهد افکند.
9
در آن روز شهرهای مستحکم ایشان مانند اماکن متروک در درختستانهای اَموریان خواهد بود که آنها را به سبب بنیاسرائیل وانهادند. آری، آنها یکسره ویرانهای خواهند بود.
10
زیرا که تو خدای نجات خویش را از یاد بردهای و صخرۀ پناهگاه خویش را به یاد نمیآوری. پس هرچند نهالهای دلپذیر غَرس کنی و موهای بیگانگان را بکاری،
11
و هرچند در همان روز که آنها را غرسمیکنی، نمُوِشان دهی، و همان صبح که آنها را میکاری، به شکوفهشان آوری، محصولت در روزِ ناخوشی و دردِ بیدرمان یکسره زایل خواهد شد.
12
وای از خروش قومهای بسیار، که چون دریای خروشان میخروشند! وای از غرش ملتها، که چون آبهای بسیار میغرّند!
13
هرچند ملتها چون آبهای خروشان به خروش آیند، چون بر ایشان عتاب زند، به جاهای دور خواهند گریخت: چون کاه که در برابر باد بر کوهها رانده شود، و چون غبار در برابر گردباد!
14
اینک شامگاهان هراس میآفرینند، اما هنوز سپیده نزده که اثری از ایشان نخواهد بود! آری، این است نصیب تاراجکنندگان ما، و قسمت آنان که غارتمان میکنند.
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 18 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66