bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Persian
/
Persian Bible (NMV) 2014 - New Millennium Version
/
Isaiah 5
Isaiah 5
Persian Bible (NMV) 2014 - New Millennium Version
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 6 →
1
بگذارید سرود عاشقانۀ خویش را برای محبوبم بسرایم، سرودی در وصف تاکستانش: محبوب مرا تاکستانی بود بر دامن تپهای حاصلخیز.
2
او زمینِ آن را کند و آن را از سنگها زُدود، و بهترین موها را در آن غرس کرد. برجی نیز در میانش ساخت، و چَرخُشتی در آن کَند؛ آنگاه به انتظار نشست تا انگور بیاورد، اما انگورِ تلخ آورد.
3
حال ای ساکنان اورشلیم و مردمان یهودا، میان من و تاکستانم حکم کنید.
4
برای تاکستان من دیگر چه میشد کرد، که در آن نکردم؟ پس چرا چون منتظر انگور بودم، انگور تلخ آورد؟
5
حال به شما میگویم با تاکستان خود چه خواهم کرد: پرچینِ آن را بر خواهم داشت تا خورده شود، و دیوارش را فرو خواهم ریخت تا پایمال گردد.
6
آن را ویرانهای خواهم ساخت که نه هَرَس خواهد شد و نه علفهای هرز آن کنده خواهد گشت؛ و خار و خس در آن خواهد رویید. ابرها را نیز حکم خواهم کرد که دیگر بر آن باران نبارانند.
7
آری، تاکستانِ خداوندِ لشکرها خاندان اسرائیل است، و مردمان یهودا نهال دلپذیر اویند. او برای انصاف انتظار کشید، و اینک خونریزی بود؛ و برای عدالت، و اینک ناله و فریاد بود!
8
وای بر شما که خانه بر خانه و مزرعه بر مزرعه میافزایید، تا آنگاه که مکانی باقی نمانَد و شما تنها صاحبانِ زمین در میان آن باشید!
9
خداوندِ لشکرها در گوش من گفت: «براستی که خانههای بسیار منهدم خواهد شد؛ خانههای بزرگ و مجلل، خالی از سَکَنِه خواهد گشت.
10
از ده جریب تاکستان، تنها یک بَت شراب حاصل خواهد شد، و از یک حومِر تخم، تنها یک ایفَه غَله.»
11
وای بر آنان که سحرگاهان برمیخیزند تا در پی مُسکِرات روند، و شب تا دیرگاه بیدار میمانند تا شرابْ ایشان را گرم کند!
12
در بزمهای ایشان بربط و چنگ است، و دف و نی و شراب؛ اما به کارهای خداوند نظر نمیکنند، و عمل دستهای او را نمیبینند.
13
بنابراین، قوم من به سبب عدم معرفت به اسارت خواهند رفت؛ اشراف ایشان گرسنگی خواهند کشید، و عوام ایشان از تشنگی بیتاب خواهند شد.
14
از این رو هاویه گلوی خود را گشادتر کرده، و دهان خویش را بیاندازه گشوده است؛ نجبای اورشلیم و عوام آن، عربدهکشان و وجدکنندگان آن، بدان فرو خواهند رفت.
15
مردمان خم خواهند شد، و هر یک ذلیل خواهند گشت، و چشمان متکبران پست خواهد گردید.
16
اما خداوندِ لشکرها به انصافْ متعال خواهد بود، و خدای قدوس خویشتن را به عدالتْ قدوس خواهد نمود.
17
آنگاه گوسفندان خواهند چرید، چنانکه در چراگاههای خویش، و برهها در میان ویرانههای دولتمندان خوراک خواهند خورد.
18
وای بر آنان که شرارت را به ریسمانهای دروغ، و گناه را گویی به طنابِ ارابه میکشند؛
19
که میگویند: «بگذارید خدا تعجیل کند و کار خویش بشتاباند تا آن را ببینیم! بگذارید مشورت قدوس اسرائیل نزدیک آید؛ بگذارید بیاید تا آن را بدانیم!»
20
وای بر کسانی که بدی را نیکی و نیکی را بدی میخوانند؛ وای بر آنان که ظلمت را در جای نور و نور را در جای ظلمت مینشانند؛ وای بر آنان که تلخی را در جای شیرینی و شیرینی را در جای تلخی مینهند!
21
وای بر کسانی که در چشم خود حکیمند و در نظر خویش، خردمند!
22
وای بر آنان که پهلوانند، اما در شرابخواری! و قهرمانند، اما در آمیختن مُسکِرات!
23
که مجرمان را به رشوه تبرئه میکنند و حق بیگناهان را از آنان دریغ میدارند.
24
از این رو همانگونه که زبانههای آتش کاه را فرو میبلعد و علفِ خشک در شعله محو میشود، به همینسان ریشۀ ایشان خواهد گندید، و شکوفۀ ایشان چون دوده بالا خواهد رفت، زیرا شریعت خداوندِ لشکرها را نپذیرفتند و کلام قدوس اسرائیل را خوار شمردند.
25
بنابراین، خشم خداوند بر قوم خویش افروخته میشود و دست خود را بر ایشان دراز کرده، مبتلایِشان میسازد. کوهها به لرزه درمیآیند و اجساد مردگان چون فضولات بر معابر میافتد. با این همه، خشم او فرو ننشسته، و دست او همچنان دراز است.
26
بیرقی برای قومهای دوردست بر پا خواهد داشت، و برای آمدنشان از کرانهای زمین صَفیر خواهد زد؛ و هان، ایشان بهشتاب و بهسرعت خواهند آمد.
27
اَحَدی از ایشان خسته نیست، و احدی نمیلغزد؛ احدی از ایشان نمیخسبد و به خواب نمیرود. شالِ کمر هیچیک باز نشده و بندِ پایافزار هیچیک پاره نگشته.
28
تیرهای ایشان تیز است و کمانهایشان جملگی کشیده. سُم اسبانشان بسان سنگ خاراست و چرخ ارابههایشان همچون گردباد.
29
غُرش ایشان همچون غرش شیر است، و چون شیران ژیان نعره سر میدهند. نعرهزنان صید را گرفته، با خود میبرند، و رهانندهای نیست.
30
در آن روز بر آن خواهند غرید، بسان غرش دریا؛ و چون کسی بر زمین بنگرد اینک ظلمت و تنگی خواهد بود؛ و روشنایی به واسطۀ ابرهای آن تاریک خواهد شد.
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 6 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66