1 Corinthians 8

Irish 1951 (Tiomna Nua 1951 (de Siúnta))

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Anois i dtaobh bidh atá íodhbartha d’íodhalaibh: atá a fhios againn go bhfuil eolas ag gach duine againn. Cothuigheann eolas uabhar, acht is é an grádh do‐bheir deaghshampla.

2Má mheasann aoinneach go bhfuil eolas ar aon nidh aige, ní fhuil eolas aige ar nidh ar bith mar ba chóir;

3acht má tá grádh ag duine do Dhia, is eolach dó an duine sin.

4Uime sin i dtaobh biadh d’ithe atá íobartha d’íodhalaibh, atá a fhios againn nach éinnidh íodhal ar domhan, agus nach bhfuil ann acht aon Dia amháin.

5Óir bíodh go bhfuil neithe go dtugtar déithe ortha ar neamh agus ar talamh; mar tá a lán déithe agus a lán tighearnaí ann;

6mar sin féin n fhuil againne acht aon Dia amháin, an tAthair, ó n‐a dtagann gach uile nidh, agus sinne le n‐a aghaidhsean; agus aon Tighearna Íosa Críost amháin, tré n‐a bhfuil an uile nidh ann, agus sinne tríd‐sean.

7Acht ní fhuil an t‐eolas sin ag gach duine; óir atá daoine ann atá cleachtuighthe ar an íodhal, itheas a mbiadh mar bhiadh íodhbartar d’íodhal; agus ó thárla a gcoinsias bheith lag, saluightear é.

8Acht ní molfar sinn i bhfiadhnaise Dé ar son bidh; óir muna n‐ithimíd ní miste sinn é, agus má ithimíd, ní fearr‐de sinn é.

9Acht tabhraidh do bhur n‐aire nach mbéadh an tsaoirse sin agaibh ’n‐a ceap tuislidh do’n dream atá lag.

10Óir má chíonn aon duine thusa go bhfuil eolas agat id’ shuidhe chum bidh i dteampall an íodhail, nach neartóchar coinsias an té atá lag chum neithe atá íodhbartha d’íodhalaibh d’ithe?

11Agus de chionn t’eolais‐se milltear an té atá lag, an bráthair go bhfuair Críost bás ar a shon.

12Mar sin de, ag peacú i n‐aghaidh na mbráthar agus ag lot a gcoinsiais laig, is amhlaidh pheacuigheas sibh i n‐aghaidh Chríost.

13D’á bhrigh sin, má bheir biadh adhbhar scannail dom’ bhráthair, ní íosad feoil go deo, ar eagla go gcuirfinn ceap tuislidh roimh mo bhráthair.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →