Hosea 10

Irish 1981 - (An Bíobla Naofa 1981)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Fíniúin bhláfar a thugadh flúirse torthaí uaidh, ba ea Iosrael; Ach dá líonmhaire a thorthaí, b' amhlaidh ba líonmhaire a altóirí; agus dá shaibhre a chuid talún, b' amhlaidh ba mhaisiúla na liagáin a thóg sé.

2Croí dúbailte atá acu, ach tá siad ar tí a smachtaithe anois. Brisfidh an Tiarna a n-altóirí, agus scriosfaidh sé a liagáin.

3Go deimhin déarfaidh siad ansin: «Níl aon rí againn (mar ní eagal linn an Tiarna).» Ach cad d' fhéadfadh rí a dhéanamh ar ár son?

4Focail ar mhuin focal! mionnaí éithigh! conarthaí! agus is cuma riaradh an chirt acu nó an luifearnach nimhe a bhíonn ag borradh i gclaiseanna na ngort!

5Tá eagla a n-anama ar mhuintir na Samáire mar gheall ar lao Bhéit Ávan. Gan amhras beidh a phobal ag mairgneach faoi, agus a chuid sagart ag rince ina thimpeall, mar go bhfuil a ghlóir imithe uaidh.

6Tabharfar chun na hAsaíre é féin go cinnte, mar cháin [don Ardrí]. Náireofar Eafráim, bainfear lasadh as Iosrael, de dheasca na drochchomhairle a lean sé.

7Díothófar an tSamáir agus a rí, agus ní bheidh inti ach mar a bheadh slis ar bharr toinne.

8Scriosfar na scrínte cnoc urchóideacha, mar a bpeacaíonn Iosrael, agus fásfaidh driseacha agus feochadáin ar a n-altóirí. Déarfaidh siad ansin leis na sléibhte: «Folaigí sinn», agus leis na cnoic: «Titigí orainn.»

9Ó aimsir Ghibeá amach ní raibh Iosrael saor ó pheaca; níor éirigh siad as riamh! Nach i nGibeá a bhéarfaidh an cogadh orthu mar sin?

10Tiocfaidh mé i gcoinne na gcladhairí chun iad a smachtú. Cruinneoidh mé na náisiúin ina n-aghaidh chun cimí a dhéanamh díobh in éiric an dá choir a rinne siad.

11Budóg dhea-riata ba ea Eafráim, ar bhreá léi bheith ag bualadh arbhair; mise a chuir cuing ar a muineál álainn. Is ea, ghléas mé Eafráim chun treafa, agus Iacób chun fuirste.

12Cuirigí síolta an ionracais daoibh féin; bainigí fómhar an bhuanghrá; brisigí bhur bhfearann branair, óir is mithid daoibh an Tiarna a lorg nó go dtiocfaidh sé chun an fhíréantacht a shileadh oraibh.

13Ó tá muinín agat as do chumhacht féin agus as oll-líon do laochra, Shaothraigh sibh an t-olc;

14éireoidh gleo an chogaidh i measc do mhuintire, agus scriosfar do dhúnta uile, mar a scrios Sealman Béit Arabael lá an chatha, nuair a rinneadh smidiríní den mháthair agus dá clann.

15Tarraingeoidh Béit Éil an íde chéanna oraibhse, in éiric bhur mioscaise gan teorainn. Le lonradh lae léirscriosfar rí Iosrael.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →