Hebrews 2

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1As leth sin is còir dhuinn na nichean a chuala sinn a chumail le barrachd dichill, air eagal ma dhʼ fhaoidte gun leig sinn ruith leo.

2Oir ma rinneadh am facal, a chaidh a labhairtle ainglean, steidheil, ʼs ma fhuair a h-uile coire agus as-umhlachd a cheart dhuais, a thoill iad,

3Ciamar a bhios dol as againn, ma ni sinn dearmad air sabhaladh cho mor? a chaidh innse an toiseach leis an Tighearna, ʼsa chaidh dhaingneachadh dhuinn leo-san a chuala e,

4Dia fhein a togail fianuis dhaibh le comharraidhnean, ʼs le beartan iongantach, ʼs le ioma miarailt, agus le riarachadh grasan an Spioraid Naoimh a reir a thoil fhein.

5Oir cha do chuir Dia an saoghal a tha ri tighinn, air a bheil sinn a labhairt, fo smachd nan aingeal.

6Ach an aite araid thug fear teisteanas, a g-radh: Ciod e an duine, gum beil thu cuimhneach air, no mac an duine, gum beil thu sealltuinn air?

7Rinn thu e beagan nas isle na na h-ainglean, chrun thu e le gloir agus le onair: agus shuidhich thu e thairis air oibrichean do lamh.

8Chuir thu a h-uile ni fo chasan. Oir le cur gach ni fo a smachd, cha dʼ fhag e ni gun a chur fodha. Ach fhathast cha n-eil sinn a faicinn gach ni fo a smachd.

9Ach tha sinn a faicinn Iosa, a rinneadh beagan nas isle na na h-ainglean, as leth fulangas a bhàis air a chrunadh le gloir ʼs le onair: los le grasan De gum blaiseadh e air a bhàs air son nan uile.

10Oir thigeadh dhasan, air son am beil nichean uile, us troimh am beil nichean uile, ʼsa thug moran cloinne gu gloir, gun dianteadh ughdair an t-sabhalaidh coimhlionta le a phàis.

11Oir esan a tha naomhachadh, us iadsan a tha air an naomhachadh, ʼsann bho a h-aon iad uile. Air an aobhar sin cha nàr leis braithrean a chantuinn riu, a g-radh:

12Innsidh mi tʼ ainm dha mʼ bhraithrean: am miadhon na h-eaglaise molaidh mi thu.

13ʼSa rithist: Cuiridh mi mo dhochas ann. ʼSa rithist: Faic mise, ʼs mo chlann, a thug Dia dhomh.

14A bhrigh ma ta gum beil a chlann a comh-phairteachadh de dhʼ fheoil ʼs de dhʼ fhuil, is amhuil sin a ghabh e fhein comh-roinn sna nichean ciadna: los le bhàs gun sgriosadh e esan aig an robh cumhachd a bhàis, se sin an deomhan;

15Agus gun saoradh e iadsan, a bha le eagal a bhàis, ré am beatha gu leir, buailteach do dhaorsa.

16Oir cha dʼ rinn e idir greim air na h-ainglean, ach rinn e greim air siol Abrahaim.

17Bho sin bu choir dha anns gach ni a bhith diante coltach ri bhraithrean, gus e bhith ʼna ard-shagart iochdor, agus dileas a thaobh Dhe, los reite a dhianamh air son ciontan an t-sluaigh.

18Oir le feart fhulangais fhein ʼsa bhuairidh, tha e comasach air iadsan, a tha fo bhuaireadh, a chomhnadh.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →