Song of Solomon 2

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1—Eu son o narciso do Xarón, unha azucena das valgadas.

2—Coma lirio de entre os toxos tal é a miña amada entre as rapazas.

3—Coma a maceira entre as árbores da fraga tal é o meu amigo entre os mozos. A súa sombra devezo por me sentar pois é doce o seu froito ó meu padal.

4Meteume el na cámara do viño e a súa bandeira para min chámase amor.

5Sostédeme con tortiñas de uvas pasas, confortádeme con mazás, que doente vou de amor!

6Puxo a súa esquerda baixo a miña cabeza, coa súa dereita unha aperta me está a dar.

7Conxúrovos, meniñas de Xerusalén, polas gacelas ou as cervas montesías, non espertedes nin desveledes o amor, ata que el queira!

8Escoitade! É o meu amigo! Aí o vén! Choutando polos montes, brincando por outeiros!

9Semella o meu amigo unha gacela ou un cerviño novo. Velaí que parou tralo noso muro, albisca polas fiestras, axexa polas reixas!

10Faloume o meu amigo; así dicía: —"Érguete, amada miña, fermosa miña, ven xa!

11Xa fuxiu o inverno, foron pasando as chuvias,

12floriñas asomaron na campía, vén o tempo das ruadas, os arrolos da rula resoan nos nosos campos;

13o figueiral ten gromos, as vides botan flores recendentes. Érguete e ven, amada, fermosa miña, ven xa!

14Miña pomba, nas fendas dos penedos, nos recantos das rochas, faime ver a túa figura, faime oír o teu falar, que é doce esa voz túa, e o teu xeito, lanzal!"

15Aferrádenos as raposas, as raposas pequeniñas que nos estragan as viñas, nosas viñas a agromar!

16Para min é o meu amigo e eu son para el que pasta nos lirios.

17Ata que sopre o día e fuxan as sombras volve, meu amigo, seméllate á gacela ou ó cervo noviño nos montes de Beter.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →