Song of Solomon 7

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1—Vira, vira, Xulamita! Vira, vira, que te estamos a ollar! —Que estades a ollar para a Xulamita cando se pon a bailar na regueifa?

2—Que xeitoso o teu puntear nas sandalias, filla de nobre! As curvas dos teus cadrís son coma aneis, feitura de man de artista.

3O teu embigo, unha cunca en media lúa, non terá falta de licor. O teu ventre é monllo de trigo cinguido de lirios.

4Os teus peitos son coma dúas crías xemelgas de gacela.

5O teu pescozo, cal torre de almafí. Os teus ollos, estanques de Hexbón xunto á porta de Bat-Rabim. É o teu perfil coma a torre do Líbano que vixía Damasco.

6Tes ergueita a cabeza coma o Carmelo; son as túas trenzas da color da púrpura. Un Rei prenderíase nos teus rizos!

7Que belida ti es, que agarimosa, meu amor apaixonado!

8O teu van seméllase á palmeira e os teus peitos ós acios.

9E dixen eu: Subir hei á palmeira e coller hei os dátiles! Serán para min os teus peitos coma acios de vide, e o teu alento, un aroma de mazás.

10O teu bicar é un viño xeneroso que corre dereitiño esvarando por labios e por dentes.

11—Eu son do meu amigo, e de min a súa arela!

12—Ven, meu amigo, e saiamos para o campo; pasaremos a noite nos lugares,

13e nas viñas habemos de espertar; veremos se xa xermola a vide, se xa agroman as flores e están a abrochar os granados; alí hei darche os meus agarimos.

14As mandrágoras dan a súa fragrancia; hai xunto ás nosas portas mil froitos cobizosos, dos novos e dos secos, que eu reservei, amigo, para ti.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →