Zechariah 9

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Amo ini ang mensahe sang Ginoo: Nagmando sia nga silutan ang duta sang Hadrac, kag ang siudad sang Damasco. Indi lamang ang mga tribo sang Israel, kundi man ang kapital man sang Siria iya sang Ginoo.

2Ang Hamat nga yara sa dulonan sang Hadrac iya man sang Ginoo, kag amo man ang mga siudad sang Tiro kag Sidon, lakip ang tanan nila nga abilidad.

3Ang Tiro nagpatindog sing mga pamakod para sa iya kaugalingon, kag nagtipon sing pilak kag bulawan nga nanginkaangay sing yab-ok ang kadamuon sini.

4Pero ang Ginoo magakuha sang tanan nga yara sa iya. Itagbong sang Ginoo ang iya manggad sa dagat, kag ang siudad pagasunogon nga wala gid sing mabilin.

5Makita ini sang siudad sang Askelon, kag magakahadlok sia. Ang siudad sang Gaza makakita man sini kag magaantos sing daku nga kasakit. Amo man ang Ekron, madulaan sia sang iya paglaom. Madulaan sing hari ang Gaza kag ang Askelon pagabayaan nga mamingaw.

6Ang mga tawo nga lainlain ang rasa magaestar sa Asdod. Ang Ginoo nagasiling, “Paubson ko ini tanan nga mga Filistinhon nga bugalon.

7Indi na sila magkaon sang karne nga may dugo, ukon sang iban nga pagkaon nga ginadilian. Ang tanan nga nabilin nga buhi manginbahin sang akon mga tawo, kag manginkaangay sang isa ka barangay sa tribo ni Juda. Ang Ekron manginbahin sang akon mga tawo subong sang mga Jebusnon.

8Bantayan ko ang akon duta kag indi ko ini pagpaagyan sang mga hangaway. Indi ko na pagtugotan ang mga malupigon sa pagpigos sang akon mga tawo. Nakita ko kon daw ano ang pag-antos sang akon mga tawo.”

9Maghugyaw, maghugyaw mga pumoluyo sang Sion! Magsinggit sa kalipay, kamo nga mga pumoluyo sang Jerusalem! Tan-awa, ang inyo hari nagaabot sa inyo! Sia nagaabot nga mahimayaon kag madinalag-on, pero mapainuboson kag nagasakay sa asno, sa polyino nga tinday sang asno.

10Ang Ginoo nagasiling, “Kuhaon ko sa Israel ang mga karwahi sa inaway, kag kuhaon ko ang mga kabayo sa Jerusalem. Pagabalion ang mga pana nga gingamit sa inaway. Ang inyo hari magapakighidait sa mga kapungsoran, magagahom sia halin sa isa ka dagat pakadto sa isa, halin sa Suba sang Eufrates pakadto sa mga punta sang duta.”

11Ang Ginoo nagasiling, “Tungod sang akon kasugtanan sa inyo, nga ginsilyuhan sang dugo sang mga halad, hilwayon ko ang imo mga tawo nga ginbihag gikan sa wala sing tubig nga buho.

12Magbalik kamo, mga bihag nga karon may paglaom, magbalik kamo sa inyo lugar nga wala sing katalagman. Ginasingganan ko kamo karon nga balusan ko kamo sing doble nga kaayuhan tungod sang tanan ninyo nga gin-antos.

13Gamiton ko ang Juda kaangay sang isa ka pana sang soldado, kag ang Israel kaangay sang mga baslay. Gamiton ko ang mga tawo sang Sion kaangay sang espada, sa pagpakig-away sa mga tawo sang Gresia.”

14Ang Ginoo magapakita sa ibabaw sang iya mga tawo, ipana niya ang iya mga baslay kaangay sang kilat. Ang Ginoo nga Gamhanan magapatunog sang trumpeta. Magaabot sia upod sa bagyo halin sa bagatnan.

15Ang Ginoo sang mga hangaway magaapin sang iya mga tawo, kag laglagon nila ang ila mga kaaway. Sa inaway magasinggit sila kaangay sang mga hubog, kag magapaagay sang dugo sang ila mga kaaway, magaagay ini kaangay sang dugo sang halad nga gin-ula sa altar gikan sa yahong.

16Kon mag-abot ina nga adlaw, ang Ginoo nga ila Dios magaluwas sang iya mga tawo, subong sang manugbantay sang karnero nga nagaluwas sang iya panong sa katalagman. Magaidlak sila sa iya duta kaangay sang malahalon nga bato nga natampok sa korona.

17Ang duta manginmaayo kag matahom gid! Ang iya trigo kag ang iya bino magapakusog sang mga pamatan-on.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →