Hebrews 2

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Busa kinahanglan kita magtalupangud sing hanoot pa sa aton nabatian, basi kon magpalayo kita sa sini.

2Kay kon ang polong nga ginhambal paagi sa mga manugtunda nagmalig-on kag ang tagsa ka paglapas ukon pagkadimasinolondon nakabaton sing matarung nga tumbas,

3paano bala paglikaw ta kon aton ginapatumbayaan ang tama kadaku nga kaluwasan? Sa nahauna ginpamolong ini sang Ginoo, kag ginpamatud-an sa aton sang mga nakabati sa iya,

4samtang ang Dios man nagsaksi paagi sa mga tanda kag mga katingalahan kag sa sarisari nga mga buhat nga gamhanan kag sa mga hiyas sang Espiritu Santo nga napanagtag sono sa iya kaugalingon nga kabubut-on.

5Kay wala sang Dios pag-ipasakup sa mga manugtunda ang palaabuton nga kalibutan, nga ginahambal ta.

6Napamatud-an ini sa isa ka bahin, “Ano bala ang tawo nga ginapanumdum mo sia, ukon ang anak sang tawo, nga ginaduaw mo sia?

7Ginhimo mo sia sa malip-ot nga tion nga kubus sa mga manugtunda, ginpurungan mo sia sing himaya kag dungug, [kag ginpahamtang sia sa ibabaw sang mga binuhatan sang imo mga kamut,]

8nga ginapasakup mo ang tanan nga butang sa idalum sang iya mga tiil.” Karon sa pagpasakup sang tanan nga butang sa tawo, wala sia sing ginbayaan nga wala mapasakup sa iya. Subong sini, nakita ta nga wala pa ang tanan nga butang mapasakup sa iya.

9Apang ginatan-aw ta si Jesus, nga ginhimo sa malip-ot nga tion nga kubus sa mga manugtunda, bangud sang pag-antus sang kamatayon ginpurungan sing himaya kag dungug, agud nga sa bugay sang Dios magtilaw sia sang kamatayon tungud sa tagsa ka tawo.

10Kay nagakaigo nga sia, nga tungud sa iya kag paagi sa iya nagakabuhi ang tanan nga butang, sa pagdala sang madamu nga anak sa himaya, magahimpit sang manugpanguna sang ila kaluwasan paagi sa pag-antus.

11Kay sia nga nagapakabalaan kag sila nga mga ginpakabalaan tanan nagikan sa isa. Sa sining kabangdanan wala sia mahuya sa pagtawag sa ila nga mga kauturan,

12nga nagasiling, “Ibantala ko ang imo ngalan sa akon mga kauturan, sa tunga sang katilingban dayawon ko ikaw.”

13Kag liwat, “Magasalig ako sa iya.” Kag liwat, “Yari ako, kag ang mga anak nga ginhatag sang Dios sa akon.”

14Sanglit niyan ang mga anak umalambit sang unud kag dugo, sia iya sa among bagay nag-ambit sini, agud nga paagi sa kamatayon malaglag niya ang may gahum sa kamatayon, nga amo, ang yawa,

15kag maluwas niya sila tanan nga sa kahadluk sa kamatayon mga sakup sa kahiolipnan sa bug-os nila nga kabuhi.

16Kay sa pagkamatuud wala sia nagatabang sa mga manugtunda kondi nagatabang sia sa mga kaliwatan ni Abraham.

17Busa kinahanglan nga sia magmanginkaangay sa iya mga kauturan sa tanan nga bagay, agud nga sia magmanginmaloloy-on kag matutum nga pinakamataas nga sacerdote sa pag-alagdan sang Dios, sa paghimo sing katumbasan sa mga sala sang katawohan.

18Kay bangud nakaantus sia kag ginsulay, sarang sia makatabang sa mga ginasulay.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →