John 17

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1Sang nasiling ni Jesus ining mga polong, ginbayaw niya ang iya mga mata sa langit kag nagsiling, “Amay, nag-abut na ang takna; himayaa ang imo Anak agud nga himayaon ka sang Anak,

2subong nga ginhatagan mo sia sing gahum sa tanan nga unud, sa paghatag sing kabuhi nga walay katapusan sa tanan nga nahatag mo sa iya.

3Kag ini amo ang kabuhi nga walay katapusan, nga pagkilalahon ka nila nga ikaw lamang ang matuud nga Dios, kag ang imo ginpadala nga si Jesu-Cristo.

4Ginhimaya ko ikaw sa duta, sang natapus ko ang buluhaton nga nahatag mo sa akon nga himoon;

5kag karon, Amay, himayaa ako kaupud nimo sang himaya nga naagum ko sadto anay kaupud nimo sa wala pa ang kalibutan.

6“Ginpahayag ko ang imo ngalan sa mga tawo nga ginhatag mo sa akon gikan sa kalibutan; imo sila, kag ginhatag mo sila sa akon, kag nagbantay sila sang imo polong.

7Karon nakahibalo sila nga ang tanan nga butang nga nahatag mo sa akon nagikan sa imo;

8kay ang mga polong nga ginhatag mo sa akon nahatag ko sa ila, kag ila ginbaton sila kag nakilala nila sing totoo nga ako nagikan sa imo; kag nagtoo sila nga ginpadala mo ako.

9Ako nagapangamuyo tungud sa ila; ako wala nagapangamuyo tungud sa kalibutan kondi tungud sa mga nahatag mo sa akon, kay imo sila;

10ang tanan nga akon imo, kag ang imo akon, kag ginahimaya ako sa ila.

11Kag karon ako wala na sa kalibutan, apang sila yara sa kalibutan, kag ako nagakara sa imo. Amay nga balaan, tipigi sa imo ngalan sila nga nahatag mo sa akon, agud nga mangin-isa sila, subong nga kita isa.

12Sang ako kaupud pa nila, gintipigan ko sa imo ngalan sila nga nahatag mo sa akon; ginbantayan ko sila, kag walay isa sa ila nga nawala kondi ang anak sang kalaglagan, agud nga matuman ang kasulatan.

13Apang karon nagakara ako sa imo; kag ginapamolong ko ining mga butang sa kalibutan, agud nga manginbug-os sa ila ang akon kalipay.

14Nahatag ko sa ila ang imo polong; kag ang kalibutan nagdumut sa ila bangud nga sila indi iya sang kalibutan, subong nga ako indi iya sang kalibutan.

15Ako wala nagapangamuyo nga kuhaon mo sila sa kalibutan, kondi nga tipigan mo sila gikan sa malauton.

16Sila indi iya sang kalibutan, subong nga ako indi iya sang kalibutan.

17Pakabalaana sila sa kamatooran; ang imo polong kamatooran.

18Subong nga ginpadala mo ako sa kalibutan, amo man ginpadala ko sila sa kalibutan.

19Kag bangud sa ila ako nagapakabalaan sang akon kaugalingon, agud nga sila man pakabalaanon sa kamatooran.

20“Indi tungud sini lamang ako nagapangamuyo, kondi tungud man sa mga magatoo sa akon paagi sa ila polong,

21nga sila tanan mangin-isa; subong nga ikaw, Amay, sa akon, kag ako sa imo, nga sila man manginsa aton, agud nga ang kalibutan magtoo nga ikaw nagpadala sa akon.

22Ang himaya nga nahatag mo sa akon ginhatag ko sa ila, agud nga mangin-isa sila subong nga kita isa,

23ako sa ila kag ikaw sa akon, agud nga mangin-isa sila sing himpit, agud nga ang kalibutan makakilala nga ikaw nagpadala sa akon kag naghigugma sa ila subong nga ikaw naghigugma sa akon.

24Amay, buut ko nga sila man, nga nahatag mo sa akon, manginkaupud ko kon diin ako, agud nga makakita sila sang himaya ko nga nahatag mo sa akon sa gugma mo sa wala pa mapasad ang kalibutan.

25O Amay nga matarung, ang kalibutan wala makakilala sa imo, apang ako nakakilala sa imo; kag ini sila nakahibalo nga ginpadala mo ako.

26Ginpakilala ko sa ila ang imo ngalan, kag ipakilala ko ini, agud nga ang gugma nga imo ginhigugma sa akon manginyara sa ila, kag ako sa ila.”

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →