bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
2 Chronicles 18
2 Chronicles 18
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 19 →
1
Bareng Yosafat sugih lan kanggonan kaluhuran sing ngluwihi, terus bésanan karo Akab.
2
Let pirang taun piyambaké lunga nemoni Akab menyang Samaria. Akab terus ngongkon mbelèh wedus lan sapi okèh kanggo piyambaké lan para balané lan ngajak piyambaké ngluruk menyang ing Ramot-Giléad.
3
Akab, ratu Israèl, ngomong marang Yosafat, ratu Yéhuda: “Apa sampéyan gelem bareng karo kula menyang Ramot-Giléad?” Semauré: “Kita kuwi pada, kula karo sampéyan, rayat sampéyan karo rayat kula, bakal perang bareng karo sampéyan!”
4
Nanging Yosafat terus ngomong marang ratu Israèl: “Apiké takon disik kaya kepriyé préntahé GUSTI.”
5
Ratu Israèl terus nglumpukké para nabi, tyatyahé 400, kuwi terus ditakoni karo Akab: “Apa aku dililani ngluruk perang nglawan Ramot-Giléad, apa apiké diwurungké?” Kabèh pada ngomong: “Majua ngluruk! Gusti Allah bakal ngekèkké kuwi marang ratu.”
6
Nanging Yosafat terus takon: “Apa ing kéné ora ana nabiné GUSTI menèh, supaya dadi lantaran kita njaluk pinuntun?”
7
Semauré ratuné Israèl marang Yosafat: “Ijik ana siji, sing bisa dadi lantaran njaluk pinuntun marang GUSTI. Nanging kula sengit marang piyambaké, awit ora tau ngomongké sing apik kanggo kula, kejaba mung tyilaka. Wong kuwi jenengé Mika, anaké Yimla.” Tembungé Yosafat: “Ratu aja ngomong mengkono, ta.”
8
Ratu Israèl terus nyeluk sakwijiné penggedé kraton, tembungé: “Mika, anaké Yimla kuwi gelis paranana!”
9
Nanging ratu Israèl lan Yosafat, ratu Yéhuda, pada njagong ing damparé déwé-déwé karo nganggo klambiné kraton, ing panggonan penutoné gandum ing ngarepé gapura ing Samaria, diubengi karo para nabi sing pada nubuat.
10
Sedèkia, anaké Kenaana nggawé rerékan sungu wesi lan terus ngomong: “Mengkéné tembungé GUSTI: Karo sungu iki sampéyan bakal nyundang Aram nganti sampéyan entèkké babar pisan.”
11
Sak okèhé nabi kuwi ya pada nubuat mengkono, semauré: “Sampéyan majua ngluruk menyang Ramot-Giléad, sampéyan bakal olèh gawé; GUSTI bakal ngekèkké kuta kuwi marang ratu.”
12
Kongkonan sing dikongkon nyeluk Mika mau ngomong marang piyambaké: “Ngertènana, para nabi wis pada bebarengan nglairké nubuaté sing apik kanggo ratu, mulané sampéyan supaya ya gelem ngomong kaya salah-sijiné nabi kuwi lan nubuat sing apik.”
13
Nanging Mika nyauri, tembungé: “Kanggo GUSTI sing urip, apa sing bakal diomong karo Gusti Allahku, kuwi sing bakal tak utyapké.”
14
Bareng wis nemoni ratu, ratu takon marang piyambaké: “Mika, apa aku pada dililani ngluruk perang nglawan Ramot-Giléad, apa kuwi kudu tak wurungké?” Semauré: “Majua ngluruk, sampéyan bakal olèh gawé, awit pada bakal dipasrahké ing tangan sampéyan!”
15
Nanging Akab terus ngomong marang piyambaké: “Nganti kaping pira aku ngongkon sumpah marang kowé, supaya kowé mung ngomongké marang aku sing sak beneré waé?”
16
Semauré Mika: “Kula wis weruh suradadu Israèl pada pating slebar kabèh ing gunung-gunung kaya wedus sing ora ana pangoné, mulané GUSTI ngomong: Wong kuwi ora pada nduwé bendara. Awit sangka kuwi bèn pada mulih menyang omahé déwé-déwé karo slamet.”
17
Ratu Israèl terus ngomong marang Yosafat: “Kula apa ora wis ngomong marang sampéyan: Ora tau wong kuwi nubuat sing apik kanggo kula, kejaba mung bab tyilaka tok?”
18
Semauré Mika: “Mulané sampéyan supaya gelem ngrungokké tembungé GUSTI. Kula weruh GUSTI njagong ing damparé lan suradadu ing swarga pada ngadek kabèh ing sak kiwa-tengené.
19
GUSTI ngomong: Sapa sing ngojok-ojoki Akab, ratu ing Israèl, supaya ngluruk perang lan terus mati ing Ramot-Giléad? Sing siji ngomong ngéné, sijiné ngomong ngono.
20
Terus ana salah sijiné roh sing maju lan terus ngadek ing ngarepé GUSTI lan ngomong: Kula sing bakal ngojok-ojoki. GUSTI takon: Karo apa?
21
Semauré: Kula bakal lunga lan dadi roh ngapus ing tutuké kabèh nabiné. Tembungé GUSTI: Kowé ngojok-ngojokana dèwèké, kowé bakal olèh nggawé. Kowé lungaa lan nglakonana mengkono!
22
Nanging saiki, GUSTI wis ndèkèkké roh ngapus ing tutuké para nabi sampéyan, awit GUSTI wis mutusi bakal nibakké tyilaka marang sampéyan.”
23
Ing kono Sedèkia anaké Kenaana terus maju lan napuk Mika karo ngomong mengkéné: “Kepriyé bisané kedadian, Rohé GUSTI kok ngalih sangka aku lan terus ngomongi kowé?”
24
Nanging Mika nyauri, tembungé: “kowé bakal weruh bab kuwi yèn kowé mlayu ndelik sangka kamar sing siji menyang ing kamar sijiné.”
25
Ratu ing Israèl terus ngomong: “Tyekelen Mika iki, gawanen bali menyang Amon, penggedéné kuta lan marang Yoas, anaké ratu,
26
lan omongna: Mengkéné préntahé ratu: Wong iki lebokna ing pakunjara lan wènèhana mangan roti lan ngombé banyu sing setitik, nganti aku mulih karo slamet.”
27
Nanging Mika ngomong: “Yèn tenan, sampéyan mulih karo slamet, GUSTI mesti ora ngomongké tembungé lantaran kula!” Terus nyauri menèh: “Pada rungokna, hé bangsa-bangsa kabèh!”
28
Sakwisé mengkono ratu Israèl lan Yosafat ratu Yéhuda terus lunga ngluruk menyang Ramot-Giléad.
29
Ratu Israèl ngomong marang Yosafat: “Kula bakal nylamur mlaku lan mlebu menyang panggonan peperangan, nanging sampéyan kula njaluk nganggo klambiné kraton.” Ratu ing Israèl terus nylamur mlaku lan terus pada mlebu ing panggonan peperangan.
30
Nanging ratu ing negara Aram wis ngekèki préntah marang para penggedéné suradadu kréta, mengkéné: “Kowé aja pada merangi saben wong, nanging mung nglawan perang ratuné bangsa Israèl waé.”
31
Bareng para penggedéné suradadu kréta weruh Yosafat, terus gelis pada ngomong: “Kuwi ratu Israèl!” Yosafat terus dikepung arep dilawan, nanging Yosafat terus mbengok lan GUSTI terus ngekèki pitulungan marang piyambaké. Gusti Allah ngundurké para penggedéné mau sangka piyambaké.
32
Bareng kuwi pada weruh, yèn duduk ratu Israèl, terus pada mundur sangka ngarepé.
33
Nanging terus ana sakwijiné wong sing mentèng gendéwa lan ngetyulké panahé tanpa tujuan lan ngenèngi ratu Israèl ngenèngi ing sambungané sandangané tembaga. Ratu terus ngomong marang kusiré krétané: “Krétané ingeren, aku gawanen metu sangka peperangan, awit aku wis ketaton.”
34
Nanging kedadiané perang ing dina kuwi mundak medèni lan ratu Israèl tetep ngadek ing kréta tumpakané adep-adepan karo wong Aram nganti soré. Bareng srengéngé mingslep, ratu Akab mati.
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 19 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36