2 Chronicles 5

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Kadung wis rampung sakkèhé penggawéan sing ditindakké karo Salomo kanggo omahé GUSTI kuwi. Sakwisé mengkono Salomo terus nglebokké barang-barangé sutyiné Daved, bapaké lan ngekèkké slaka, emas lan barang-barang mau ing gedong simpenan ing griyané Gusti Allah.

2Ing waktu kuwi Salomo ngongkon para pemimpiné Israèl lan sakkèhé penggedéné taler, para penggedéné brayaté wong Israèl, supaya pada nglumpuk ing Yérusalèm, perlu mboyong peti perjanjiané GUSTI sangka kutané Daved, ya kuwi Sion.

3Ing dina riyaya ing sasi sing kaping pitu sakkèhé wong Israèl pada nglumpuk ing ngarepé ratu.

4Bareng sakkèhé pemimpiné wong Israèl wis pada nemoni, para wong Lèwi terus pada ngangkat peti mau.

5Sing diusungi peti mau, Tarup Kumpulan lan sakkèhé barang sutyi ing tarup; kabèh kuwi diusung karo para imam lan para wong Lèwi.

6Nanging Salomo lan sakkèhé umat Israèl sing pada nglumpuk ing ngarepé, pada ing ngarepé peti lan pada masrahaké kurban wedus lan sapi sing tyatyahé ora kena diitung saking okèhé.

7Sakwisé mengkono para imam pada ndèkèkké peti perjanjiané GUSTI mau ing panggonané, ing kamar mburi ing omah, ing omah Mahasutyi, ing sak ngisoré swiwiné kerup;

8dadiné kerup-kerup mau megarké swiwiné ing sak nduwuré panggonané peti, terus peti lan pikulané pada kepayungan karo kerup.

9Pikulané kuwi dawané putyuké kétok sangka omah sutyi, ing ngarepé kamar mburi, nanging ora kétok sangka njaba; ya ing kono kuwi panggonané nganti tekan ing dina iki.

10Ing sak njeruhné peti kono ora ana apa-apané kejaba mung lèmpèngan watu loro sing dilebokké ing kono karo Moses ing gunung Horeb, waktu GUSTI nggawé perjanjian karo wong Israèl, ing waktu pada mlaku sakwisé metu sangka negara Egipte.

11Para imam terus pada metu sangka griya sutyi. Para imam sing waktu kuwi ana, kabèh wis pada nyutyèkké uripé, ora ketyentyang karo giliran golongané déwé-déwé.

12Para tukang ngidung wong Lèwi ya pada ing kono kabèh ya kuwi Asaf, Héman, Yedutun uga anak-anaké lan seduluré. Kuwi pada ngadek ing wétané mesbèh, pada nganggo mori lenan alus lan nggawa ketyer, harep lan siter, nunggal karo imam 120 wong sing gawéané ngunèkké trompèt.

13Para tukang ngunèkké trompèt lan para tukang ngidung mau terus pada bebarengan ngidungké pamuji lan memuji kidung maturkesuwun ngadep marang GUSTI. Pada mbengokké swarané diiringi karo swarané trompèt, ketyer lan unèn-unèn liyané karo memuji marang GUSTI, tembungé: “Panjenengané kuwi betyik! Kabetyikan-Né kuwi langgeng tekan selawasé.” Ing waktu kuwi griya mau, ya kuwi griyané GUSTI, kebak karo mendung,

14nganti para imam ora betah enggoné pada ngadek nindakké pangabekti awit sangka mendung kuwi, awit kamulyané GUSTI ngebeki griyané Gusti Allah.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →