Hosea 11

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Waktu Israèl ijik botyah, Tak trésnani lan sangka Egipte anak lanang-Ku kuwi Tak tyeluk.

2Mundak kerep enggon-Ku nyeluk, mundak banget enggoné ninggal Aku, pada nggawé sajèn kurban marang para Baal, lan ngobong kurban kanggo retya-retyané.

3Nanging Aku sing nétah marang Efraim, Aku sing mbopong, senajan mengkono pada ora gelem ngrumangsani, yèn Aku sing maraské.

4Tak géndong karo taliné kasetian-Ku, ya karo taliné katrésnan. Kanggo bangsa kuwi Aku kaya wong sing ngangkat pasangan supaya bisa mangan, Aku uga ngekèki pangan.

5Wong-wong kuwi kudu pada bali menyang negara Egipte, lan Asyur sing bakal dadi ratuné, awit pada ora gelem mratobat.

6Pedang bakal ngamuk ing kuta-kutané, bakal ngrusak slorok-sloroké lawangé, lan mangan wong-wong kuwi ing bèntèng-bèntèngé.

7Umat-Ku betah ninggalké Aku, pada njaluk tulung marang sing nduwur, nanging ora bakal diluhurké.

8Hé Efraim, mosok Aku ngejarké marang kowé, ngekèkké kowé, hé Israèl! Mosok Aku ngejarké kowé kaya Adma, ndadèkké kowé kaya Séboim! Ati-Ku dadi pulih, kawelasan-Ku digugah tenanan.

9Aku ora bakal nindakké nesu-Ku sing mulat-mulat, Efraim ora bakal tak entèkké menèh, awit Aku iki Gusti Allah lan duduk manungsa, sing Mahasutyi ing tengahmu, lan Aku teka ora kanggo ngentèkké.

10Wong-wong kuwi bakal pada miturut marang GUSTI, Gusti bakal nggeruh kaya singa. Tenan, Panjenengané bakal nggeruh, para anak terus bakal pada nemoni, sangka sisih kulon karo gemeter,

11kaya manuk sing teka sangka negara Egipte karo gemeter, lan kaya manuk dara sangka negara Asyur, lan bakal pada Tak pasang ing omahé déwé-déwé, - mengkono tembungé GUSTI.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →