Hosea 13

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Yèn Efraim ngomong, wong-wong pada gemeter; diajèni banget ing sak tengahé Israèl, nanging terus kesalahan awit nyembah Baal, sak nalika mati.

2Tekan saiki pada terus waé enggoné nggawé dosa, lan nggawé retya tyitakan slaka, ya nggawé brahala-brahala miturut kepinterané; kabèh kuwi gawéané para tukang. Wong-wong pada diomongi: Pada pasraha kurban! Manungsa bèn ngambungi marang pedèt-pedèt!

3Mulané bakal pada kaya pedut ing wayah ésuk utawa kaya ebun sing ésuk mruput terus ilang, lan kaya kulit gabah sing kabur angin sangka penutoné gandum. Ya kaya kebul sing metu sangka tyendéla.

4Nanging Aku iki GUSTI Allahmu, wiwit waktu kowé ing negara Egipte; kowé ora kenal allah liyané, kejaba Aku, ya ora ana Juruslamet menèh liyané Aku.

5Aku sing ngrumati kowé ing ara-ara samun, tanah sing banget panasé.

6Bareng wis pada mangan suket, terus bisa warek, bareng wis warek, terus gemunggung, sak nalika pada lali marang Aku.

7Mulané Aku dadi kaya singa kanggo wong-wong kuwi, lan kaya matyan tutul, Aku ngintyeng ing pinggir dalan.

8Aku nekani wong-wong kuwi kaya bruwang wédok sing kélangan anak, Tak suwèk-suwèk dadané. Tak pangan ing kono, kaya singa, terus bakal diowol-owol karo kéwan galak ing ara-ara.

9Hé Israèl, Aku bakal ngentèkké kowé, sapa sing bisa mitulungi kowé?

10Ratumu ana ngendi ta, sing terus mitulungi kowé ning kuta-kutamu, lan para pengarepmu sing terus ngekèki keadilan marang kowé, hé, kowé sing ngomong: “Kula njaluk dikèki ratu karo penggedé-penggedé!”

11Kowé Tak wènèhi ratu sak njeruhné bebendu-Ku, lan sing Tak jikuk sak njeruhné nesu-Ku.

12Alané Efraim dibuntel, supaya dosané disimpen.

13Nglarani arep nduwé anak kuwi, nanging dèwèké kuwi anak sing tanpa pikiran, awit enggoné obah ora netepi waktuné, bareng wis tekan ing wantyiné, emoh metu sangka wetengé ibuné.

14Apa Aku bakal ngluwari wong-wong kuwi sangka pangwasané ndonyané wong mati, utawa Tak tebus sangka pati? Hé! pati, ing ngendi lelara pèsmu, hé ndonyané wong mati, ing ngendi kekuwatanmu ngrusak? Ing mripat-Ku ora ana kawelasan.

15Senajan dèwèké tukul subur ing sak tengahé seduluré, senajan mengkono bakal keterjang angin sangka wétan, ya anginé GUSTI, sing nyebul sangka ara-ara samun, lan blumbang-blumbangé bakal diasatké, lan sumber-sumberé dipatèni, banda duwèké dirampas, ya kuwi sak kabèhé barang sing apik.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →