Hosea 14

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 13 Jump to:

1Samaria kudu nampa ukuman, awit nglawan marang Gusti Allahé. Bakal pada mati karo pedang, bayi-bayiné bakal pada diremuk, wong wadon sing meteng bakal pada dibedèl.

2Hé Israèl, pada mratobata marang GUSTI, Gusti Allahmu, nanging enggonmu keplèsèt kuwi awit sangka kesalahanmu.

3Pada ngomonga tembung getunmu, lan mratobat marang GUSTI, ngomonga marang Panjenengané: “Panjenengan supaya gelem ngapura kabèh kesalahan, sing apik supaya terus dikèkké, banjur kita pada bakal ngunggahké pengaku kita.

4Asyur ora bakal bisa mitulungi kita; kita ora bakal numpak jaran, lan kita ora bakal omongan malih: Duh, Gusti Allah kita! marang penggawéané tangan kita, awit Panjenengan trésna botyah lola.”

5Aku bakal mulihké wong-wong kuwi sangka ninggalké Aku, lan bakal trésna karo sak legané ati, awit nesu-Ku marang dèwèké wis mandek.

6Aku bakal dadi kaya ebun kanggo Israèl, dèwèké bakal metu kembangé kaya kembang bakung, lan oyoté tambah-tambah kaya wit Libanon.

7Pangé pada megar, lan apiké kaya wit saitun, lan ambuné wangi kaya wit Libanon.

8Wong-wong mau bakal pada bali lan manggon ing pangayoman-Ku, lan bakal pada tukul kaya tanduran gandum; lan bakal pada kembang kaya wit anggur, sing kesuwur kaya anggur ing Libanon.

9Efraim, brahala-brahala kuwi gegandèngan apa karo Aku? Aku sing semaur lan mikir marang kowé! Aku iki kaya wit beros sing kétok ijuh, sangka Aku enggonmu olèh woh.

10Sapa sing wityaksana, bèn ngerti marang perkara iki kabèh; sapa sing ngerti, bèn weruh kuwi; awit dalan-dalané GUSTI kuwi kentyeng, lan dilakoni karo para wong bener, nanging para wong sing nglawan pada keplèsèt tiba ing kono.

← Chapter 13 Jump to: