Hosea 2

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1“Ibumu ngaduha, ya ngaduha, awit kuwi duduk bojo-Ku, lan Aku iki duduk bojoné; kongkonen mbuwang nglonténé sangka praupané, lan enggoné laku bédang sangka selané susuné,

2supaya aja nganti Tak dèdèli sandangané nganti wuda, Tak dadèkké pada kaya ing waktu lairé, Tak gawé kaya ara-ara samun, Tak dadèkké kaya negara mati, terus Tak tégakké nganti mati ngelak.

3Uga anak-anaké pada ora Tak welasi, awit kuwi pada anak-anak lonté.

4Awit ibuné dadi lonté; sing metengké wis nindakké sing njijiki, awit tembungé: Aku arep ngetutké para katrésnanku, sing ngekèki roti lan banyu ngombéku kain wol lan sutraku, lenga lan ombèn-ombènku.

5Mulané dalané bakal Tak pasangi eri, lan wong kuwi bakal Tak pageri témbok mubeng, terus ora bisa nemu dalan-dalané.

6Terus arep ngoyak-oyak para bédangané, nanging ora bakal ketyandak, lan arep nggolèki para bédangané kuwi, nanging ora ketemu. Nganti terus ngomong: Tak bali mulih menyang bojoku sing pisanan, awit kahananku waktu semono luwih kepénak tenimbangané karo saiki.

7Nanging dèwèké kuwi ora ngrumangsani yèn Aku sing ngekèki jagung, anggur lan lenga, lan sing ngekèkké slakané sing okèh lan emas sing dienggo nggawé retya Baal.

8Mulané Aku bakal njupuk baliné jagung-Ku ing waktuné, lan anggur-Ku ing saben waktuné, uga ngrampas wol lan sutra-Ku sing kanggo nutupi kewirangané.

9Lan saiki bakal Tak bukak kewirangané, ing ngarepé para bédangané, lan ora ana wong sing bakal ngluwari dèwèké sangka tangan-Ku.

10Sak kabèhé kabungahané bakal Tak rampungi riyayané, lan sasiné anyar uga dina sabaté lan sak kabèhé dinané gedé.

11Aku bakal ngentèkké wité anggur lan wité anjir, sing wis pada diutyapké: Iki kabèh pawèhé marang aku, sing diwènèhké marang aku karo para katrésnanku. Kuwi bakal Tak dadèkké alas, lan kéwan ing ara-ara bakal mangani kuwi nganti entèk.

12Mengkono dèwèké bakal Tak ukum awit sangka dina-dina waktu masrahaké kurban marang para Baal, lan nganggo anting-antingé lan kalungé, lan terus ngetutké para bédangané nanging lali marang Aku,” mengkono tembungé GUSTI.

13“Awit bab kuwi, dèwèké bakal Tak réh-réh, lan Tak ejak menyang ing ara-ara samun, lan Tak omongi sing nggawé legané atiné.

14Aku bakal ngekèkké kebon angguré ing kana, uga Tak wènèhi legokan Akor kanggo gapurané pengarep-arep. Ing kono dèwèké bakal ngidung-ngidung kaya waktu ijik nom, kaya waktu budal metu sangka negara Egipte.

15Ing dina kuwi - mengkono tembungé GUSTI—, Aku bakal kok tyeluk: Bojo kula, lan Aku ora kok tyeluk menèh: Baal kula!

16Uga menèh jenengé sak kabèhé Baal bakal Tak resiki sangka tutukmu, terus ora disebut-sebut menèh kaya ing dina-dina ijik nom.

17Lan ing dina kuwi kowé bakal Tak gawèkké perjanjian karo kéwan-kéwan ing ara-ara lan manuk-manuk ing awang-awang, uga karo sak kabèhé kéwan sing nggremet ing bumi. Gendéwa, pedang lan pirantiné perang bakal pada Tak entèkké sangka bumi, lan kowé bakal Tak gawé bisa nglèyèh turu karo tentrem.

18Kowé bakal Tak jikuk bojo kanggo ing sak lawas-lawasé, lan enggon-Ku njupuk bojo kowé kuwi karo keadilan lan sing bener, lan karo kawelasan lan katrésnan.

19Kowé bakal Tak jikuk bojo karo setia, terus kowé bakal kenal marang GUSTI.

20Ing waktu kuwi - mengkono tembungé GUSTI - Aku bakal ngrungokké marang langit, lan langit bakal nyuburké bumi.

21Bumi bakal ngrungokké marang jagung, anggur lan lenga, lan kuwi bakal pada ngrungokké marang Yisreèl.

22Terus kuwi bakal Tak buyaraké ing bumi lan dadi duwèk-Ku, lan Aku bakal ngekèki kawelasan marang Lo-Rukama, lan Aku bakal ngomong marang Lo-Ami, kuwi: Kowé kuwi umat-Ku! Nanging kowé bakal ngomong: Duh Gusti Allah kula!”

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →