Hosea 9

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Hé Israèl, aja bungah-bungah! Aja surak-surak kaya bangsa-bangsa liyané! Awit kowé wis laku bédang, lan ninggal Gusti Allahmu, upahé laku bédang sing kok senengi, ing sak kabèhé panggonan penggilingané jagung.

2Panggonan penutoné jagung lan tanduran anggur ora bakal ngekèki pangan marang wong-wong kuwi; lan anggur bakal ndadèkké gelané.

3Bakal pada ora tetep manggon ing tanahé GUSTI, nanging Efraim kudu bali menyang Egipte, lan ing tanah Asyur bakal pada mangan sing haram.

4Bakal ora masrahaké kurban ombènan anggur marang GUSTI, lan kurbané sing dibelèh ora bakal nggawé senengé Panjenengané; rotiné kaya rotiné wong sing kasusahan, sing mangan bakal pada dadi reget kabèh, awit rotiné kuwi mung kanggo awaké déwé, ora olèh digawa mlebu ing griyané GUSTI.

5Kowé bakal nglakoni apa ing dina gedé, lan ing dina riyayané GUSTI?

6Awit senajan pada utyul sangka karusakan, bakal diklumpukké ing negara Egipte lan Mèmfis bakal ngubur wong-wong mau; barang-barangé sing rupa slaka sing okèh ajiné bakal ketutupan suket, lan tarupé pada ketukulan eri.

7Wis tekan ing dinané paukuman, wis tekan ing dinané mbalesé, Israèl bakal ngalami. “Nabi kuwi wong bodo, wong sing kebak ing roh, kuwi edan!”, awit sangka gedéné kesalahanmu lan awit sangka bangeté enggonmu memungsuhan.

8Gusti Allah ngongkon nabiné kanggo njaga umaté Efraim, lan ing sak uruté dalané dipasangi jiret, tekan ing griyané Gusti Allahé ana memungsuhan.

9Ala banget pokalé wong-wong kuwi kaya sing kelakon ing Gibéa. Gusti bakal éling marang dosané lan dosané wong-wong kuwi bakal diukum.

10Enggon-Ku mbiyèn nemoni Israèl kaya woh anggur ing ara-ara samun; enggon-Ku weruh para leluhurmu, kaya pametuné wiwitan woh anjir. Nanging kuwi terus pada marani Baal-Péor lan ngabekti marang retyané sing njijiki, terus pada dadi ala pada karo barang sing didemeni.

11Kaluhurané Efraim mabur kaya manuk, ora ana sing nglairké, ora ana sing meteng lan ora ana kesuburan!

12Senajan pada ngrumati anak-anaké nganti gedé, mesti Tak dadèkké ora nduwé anak, terus ora ana manungsa menèh. Lah, tyilaka uga wong-wong kuwi yèn wis pada Tak tinggalké!

13Sing Tak sawang Efraim kaya wit palem enom sing ditandur ing lemah sing subur; Efraim kepeksa ngekèkké anak-anaké marang tukang numpes.

14Duh GUSTI, bangsa kuwi supaya dikèki, - bakal Panjenengan kèki apa? - Dikèki weteng sing gabuk, lan susu sing kopèk.

15Sak kabèhé penggawé alané kelakon ing Gilgal; lan ing kana enggon-Ku nduwé sengit marang wong-wong kuwi. Awit sangka alané penggawé-pengawéné bakal pada Tak tundung sangka omah-Ku. Aku ora bakal trésna menèh marang wong-wong kuwi; para penggedéné kuwi pambruntak kabèh.

16Efraim wis digebuk, oyoté wis dadi garing, bakal pada ora ngetokké woh; malah senajan pada nglairké anak pisan, wohé wetengé sing diajèni kuwi bakal Tak patèni.

17Bakal pada ditundung karo Gusti Allahku, awit ora pada ngrungokké marang Panjenengané, mulané bakal pada nglembara ing antarané para bangsa.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →