Joshua 24

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 23 Jump to:

1Sakwisé mengkono Yosua terus nglumpukké kabèh taleré wong Israèl ing Sikem, terus nyeluk para tuwa-tuwané Israèl lan para penggedéné, para rèkter lan para penggedéné perjurité. Kuwi kabèh terus pada ngadep marang ing ngarepé Gusti Allah.

2Yosua terus ngomong marang bangsa kuwi kabèh: “Tembungé GUSTI Gusti Allahé Israèl mengkéné: Dèk mbiyèn leluhurmu pada manggon ing sabrangé kali Efrat ya kuwi Térah bapaké Abraham lan Nahor, lan pada ngabekti marang allah liyané.

3Terus leluhurmu Abraham Tak jikuk sangka sabrangé kali Efrat kono, Tak kongkon ndlajahi panggonan ing negara Kanaan kabèh, lan turunané Tak dadèkké okèh lan Tak wènèhi Isak.

4Isak Tak wènèhi Yakub lan Esau; lan Esau Tak wènèhi pegunungan Seir dadi duwèké, nanging Yakub sak anak-putuné terus pada lunga menyang ing negara Egipte.

5Aku terus ngutus Moses lan Harun lan - Nibakké bebendu marang Egipte, ya kaya sing Tak tindakké ing tengahmu. Sakwisé mengkono kowé terus pada Tak tuntun metu.

6Bareng leluhurmu wis pada Tak tuntun metu sangka negara Egipte lan kowé wis pada tekan ing segara, wong Egipte terus pada nututi para leluhurmu karo perjurit kréta lan jaran nganti tekan ing segara Abang.

7Para leluhurmu terus pada sambat marang GUSTI, Panjenengané terus nekakké peteng ndedet ing antarané kowé lan wong Egipte lan nekakké banyu segara, terus wong Egipte kuwi pada ketutupan ing segara. Mripatmu wis pada weruh déwé apa sing Tak tibakké marang Egipte. Sakwisé mengkono leluhurmu pada manggon ing ara-ara samun nganti suwé.

8Terus kowé pada Tak tuntun mlebu ing negarané wong Amori sing manggon ing sabrangé laut Yordan. Waktu pada nglawan perang marang kowé, pada Tak pasrahké ing tanganmu, nganti kok kwasani lan wong pada Tak entèkké sangka ngarepmu.

9Waktu kuwi Balak anaké Sipor ratu ing Moab, terus tandang nglawan wong Israèl lan kongkonan nyeluk Biléam, anaké Béor dikongkon nyepatani leluhurmu.

10Nanging Aku ora gelem nuruti marang Biléam mau, nganti kowé malah pada diberkahi. Kaya mengkono enggon-Ku ngluwari kowé sangka tangané.

11Bareng kowé wis pada nyabrang ing laut Yordan lan wis tekan ing Yériko, wong-wong ing kuta kuwi, wong Amori, wong Fèris, wong Kanaan, wong Hèt, wong Girgasi, wong Hèwi lan wong Yébus terus pada nglawan perang, nanging pada Tak pasrahké ing tanganmu.

12Aku terus ngetyulké grombolan tawon ing ngarepmu, sing ndadèkké wong pada mblayu sangka ngarepmu, pada kaya ratuné wong Amori loro, ora karo pedangmu lan ora karo panahmu.

13Kaya mengkono enggoné para leluhurmu pada Tak wènèhi negara, sing pada kok nduwèni ora karo rekasa lan kuta-kuta sing ora kowé ngedekké, nanging kowé sing pada ngenggoni, uga kebon anggur lan wit saitun sing ora kowé sing nandur, nanging kowé sing pada mangan wohé.

14Awit kuwi saiki kowé pada wedi lan ngajèni marang GUSTI lan ngabektia marang Panjenengané karo tulus éklas lan setia lan pada ngedohana allah sesembahané para leluhurmu ing sabrangé kali Efrat lan ing negara Egipte lan pada ngabektia marang GUSTI.

15Nanging yèn kok anggep ora apik ngabekti marang GUSTI, pilihen ing dina iki, sapa sing arep kok bektèni, apa allah sing dibektèni para leluhurmu ing sabrangé kali Efrat, apa allahé wong Amori sing negarané pada kok enggoni iki. Nanging kanggo aku lan sak brayatku iki, aku bakal pada ngabekti marang GUSTI!”

16Ing kono wong-wong pada nyauri, tembungé: “Adoha sangka kita yèn kita pada ninggal marang GUSTI, terus ngabekti marang allah liyané!

17Awit GUSTI, Gusti Allah kita, kuwi sing wis ngetokké kita sangka negara Egipte, panggonan penggawéan peksa lan sing wis nindakké tanda-tanda mujijat sing gedé kuwi ing ngarep mripat kita lan uga sing wis njaga kita ing sak uruté dalan sing kita liwati lan ing antarané kabèh bangsa sing kita liwati tanahé.

18GUSTI sing wis nundungi kabèh bangsa lan wong Amori, sing manggon ing negara kéné sangka ngarep kita. Kita ya pada bakal ngabekti marang GUSTI, awit ya Panjenengané kuwi Gusti Allah kita.”

19Nanging tembungé Yosua marang wong-wong mau: “Kowé apa tenan bakal pada saguh ngabekti marang GUSTI, awit Panjenengané kuwi Gusti Allah sing sutyi, sing jalusu. Panjenengané bakal ora ngapura kesalahan lan dosamu.

20Yèn kowé pada nyingkur marang GUSTI lan ngabekti marang allah liyané, Panjenengané bakal ninggalké kowé lan terus nindakké sing ora apik marang kowé lan matèni kowé, sakwisé ngapiki marang kowé ing mbiyèné.”

21Nanging tembungé wong-wong marang Yosua: “Ora, kita mung bakal pada ngabekti marang GUSTI.”

22Yosua terus ngomong marang wong-wong kuwi: “Kowé pada dadi seksi kanggo awakmu déwé, yèn kowé wis pada milih GUSTI lan bakal pada ngabekti marang Panjenengané.” Semauré wong-wong mau: “Ya kita pada dadi seksi.”

23“Kanggo kuwi saiki kowé pada mbuwangana allah liyané ing tengahmu lan atimu pada adepna marang GUSTI, Gusti Allahé Israèl.”

24Semauré wong-wong mau marang Yosua: “Kita pada bakal ngabekti marang GUSTI, Gusti Allah kita lan manut préntahé.”

25Ing dina kuwi uga Yosua nggawé perjanjian karo wong-wong mau lan nggawé katetepan lan pernatan ing Sikem kono.

26Yosua terus nulis kabèh tembungé kuwi mau ing kitab angger-anggeré Gusti Allah, terus njupuk watu gedé siji didekké ing panggonan kono ing sak ngisoré wit-witan sing gedé, ing sak tyedaké panggonan sutyiné GUSTI.

27Yosua terus ngomong marang wong sak bangsa kabèh: “watu iki kanggo seksi kanggo kita, awit wis krungu kabèh tembungé GUSTI sing wis dipréntahké marang kita. Mulané watu iki bakal dadi seksi kanggo kowé, supaya kowé aja nganti pada nyélaki marang Gusti Allahmu.”

28Yosua terus nglilani wong okèh pada mulih menyang tanah pandumané déwé-déwé.

29Sakwisé lelakon kuwi mau, Yosua anaké Nun abdiné GUSTI terus mati, umuré 110 taun.

30Dèkné terus dikubur ing pangwasané tanah pandumané ing Timnat-Serah, ing pegunungan Efraim, ing sak loré gunung Gaas.

31Nanging wong Israèl kuwi tetep enggoné pada ngabekti marang GUSTI selawasé uripé Yosua lan ing jaman para tuwa-tuwané sing umuré luwih dawa tenimbangané Yosua mau lan sing pada menangi kabèh sing ditandangi GUSTI sing wis ditindakké kanggo wong Israèl.

32Uga layoné Yosèf, sing wis digawa wong Israèl sangka negara Egipte, kuwi ya dikubur uga ing Sikem, ing bumi sing dituku karo Yakub sangka para anaké Hamor, bapaké Sikem karo rega 100 kesitah lan sing terus ditetepaké dadi duwèké tyedak turunané Yosèf, kanggo tanah pandumané.

33Imam Eléazar, anaké Harun ya mati, terus dikubur ing puntuk-puntuk pegunungan Efraim, sing dikèkké marang anaké Pinéhas.

← Chapter 23 Jump to: