Joshua 3

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Esuk-ésuk Yosua wis tangi, terus budal sangka Sitim ditutké karo wong Israèl kabèh. Bareng pada tekan ing laut Yordan, sak durungé nyabrang pada nginep ing kono.

2Sakwisé telung dina para penggedéné perjurit terus pada ngubengi kabèh petarupan,

3lan préntah marang wong sak bangsa kabèh, tembungé: “Yèn kowé pada weruh peti perjanjiané GUSTI, Gusti Allahmu diusung karo para imam, sing pantyèn sangka taler Lévi, terus kowé ya pada budala sangka panggonanmu ngetutna peti mau.

4Mung waé anaa leté karo petiné lan kowé, kira-kira 2000 éluh, lan petiné aja kok tyedaki, perluné kowé supaya weruh dalan sing bakal diliwati, awit kowé mbiyèn durung tau ngambah ing dalan kono.”

5Lan Yosua ngomong marang para umat: “Pada sutyèkké uripmu, awit sésuk GUSTI bakal nindakké mujijat ing tengahmu.”

6Para imam terus diomongi karo Yosua, mengkéné: “Petiné perjanjian kuwi usungen terus, pada nyabranga ing ngarepé bangsa kuwi.” Para imam terus pada ngusung peti perjanjian lan mlaku ing ngarepé bangsa kuwi.

7Lan GUSTI ngomong marang Yosua: “Ing dina iki Aku bakal miwiti ngluhurké jenengmu ing ngarepé umat Israèl kabèh, supaya kuwi pada ngerti, yèn Aku bakal nunggal karo kowé, kaya enggon-Ku nunggal karo Moses.

8Para imam sing pada ngusung peti perjanjian pada préntahana: ‘Sak tekamu ing pinggir laut Yordan, pada mandeka ing sak tengahé kali kono.”

9Yosua terus ngomong marang wong Israèl: “Pada nyedeka, rungokna tembungé GUSTI, Gusti Allahmu.”

10Lan menèh tembungé Yosua: “Iki dadia tandané enggonmu pada weruh, yèn Gusti Allah sing urip ing sak tengahmu, lan mesti bakal nundungi wong Kanaan, wong Hèt, wong Hèwi, wong Fèris, wong Girgasi, wong Amori lan wong Yébus, sangka ngarepmu!

11Lan peti perjanjian duwèké Gusti Allahé sak lumahé bumi mlaku ing ngarepmu nyabrang ing laut Yordan.

12Mulané saiki pada miliha wong rolas sangka taler-taleré Israèl, saben taler wong siji,

13yèn tlapakané para imam sing ngusung peti perjanjiané GUSTI, Gusti Allahé sak lumahé bumi mandek ing banyuné laut Yordan, banyuné dadakan terus bakal mbiyak, banyuné sing sangka nduwur nganti bakal mandek enggoné mili dadi bendungan.”

14Waktu bangsa Israèl pada budal sangka tarupé arep nyabrang ing laut Yordan, para imam sing ngusung peti perjanjian mlaku ing ngarepé bangsa mau.

15Dadakan bareng sing ngusung peti mau tekan ing laut Yordan, lan tlapakané para imam sing ngusung peti dityelupké ing banyu ing pinggir kali - sak suwéné waktu panèn, laut Yordan kuwi lubèr ing sak uruté pinggiré -

16banyu sing mili sangka nduwur terus mandek. Banyu sing mili sangka nduwur dadi bendungan, dawa banget nganti tekan ing sak tyedaké kuta Adam, sing pernahé ing sisihé Saretan; lan banyu sing mili menyang ing Segara Araba, ya kuwi Segara Asin, kuwi pedot babar pisan. Bangsa Israèl terus pada nyabrang pernahé ing ngarepé kuta Yériko.

17Nanging para imam sing ngusung peti perjanjiané GUSTI kuwi pada mandek ing gasikan ing tengahé laut Yordan; lan wong Israèl sak bangsa kabèh pada nyabrang ing gasikan, nganti kabèh wis pada nyabrang ing kali kono.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →