bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Matthew 16
Matthew 16
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 17 →
1
Para Farisi lan Saduki pada teka arep njajal marang Yésus. Wong-wong kuwi pada njaluk marang Panjenengané, supaya ngekèki tanda sangka swarga.
2
Panjenengané nyauri marang wong-wong kuwi, tembungé: “Ing wayah soré kowé ngomong, ‘Iki bakal terang, awit langité abang semilak’
3
lan ing wayah ésuk kowé omong, ‘Dina iki ora apik, awit langité abang surem.’ Kowé bisa mbédakké rupané langit, nanging tanda-tandané jaman ora ngerti.
4
Golongan sing ala lan ora setia iki njaluk tanda, nanging bakal ora dikèki, kejaba mung tandané nabi Yunus.” Panjenengané terus lunga ninggalké wong-wong mau.
5
Waktu para murid pada nyabrang tlaga, pada lali ora nggawa roti.
6
Yésus ngomong marang para muridé: “Pada awas, pada sing ati-ati marang raginé para Farisi lan Saduki!”
7
Para muridé pada rerembukan bab tembungé kuwi, tembungé: “Enggoné ngomong mengkono kuwi apa ora awit kita pada ora sangu roti.”
8
Bareng Yésus weruh apa sing pada dirembuk kuwi, terus ngomong: “Kenèng apa kowé pada rerembukan bab ora ana roti, hé, wong sing tyupet ing pengandel?
9
Apa kowé durung pada mengertèni? Apa pada ora kèlingan bab roti lima kanggo wong 5000 lan turahé pirang kranjang sing kok klumpukké?
10
Mengkono uga bab roti pitu kanggo wong 4000 lan turahé pirang kranjang sing kok klumpukké?
11
Kepriyé ta nanging kowé kok pada ora mengertèni, yèn sing Tak karepké kuwi duduk roti. Nanging pada sing ati-ati marang raginé para Farisi lan Saduki!”
12
Ing kono para murid banjur pada mengertèni, yèn tembungé Gusti kuwi mau, ora supaya ati-ati marang raginé roti, nanging marang piwulangé para Farisi lan Saduki.
13
Bareng Yésus teka ing panggonan Kaisaréa Filipi, terus takon marang para muridé: “Wong-wong ngarani, Putrané Manungsa kuwi sapa?”
14
Semauré para murid: “Ana sing tyerita: Yohanes Pembaptis, ana uga sing nganggep: Elia; ana menèh sing nganggep: Yérémia utawa salah sijiné nabi.”
15
Panjenengané terus takon: “Nanging kowé déwé pada ngarani Aku iki sapa?”
16
Banjur Simon Pétrus nyauri: “Panjenengan kuwi Mésias, Putrané Gusti Allah sing urip!”
17
Nyemauri tembungé Pétrus, Yésus terus ngomong: “Rahayu kowé! Simon, anaké Yunus, awit sing medaraké marang kowé kuwi duduk manungsa, nanging Bapak-Ku ing swarga.
18
Lan Aku ngomongi marang kowé: Kowé kuwi Pétrus, lan ing sak nduwuré watu iki, Aku bakal mbangun pasamuan-Ku, lan kwasané ndonyané pati ora bakal ngalahké.
19
Kowé bakal Tak pasrahi kuntyiné Kraton swarga. Apa sing kok talèni ing ndonya bakal ketalènan ing swarga, lan apa sing kok utyuli, bakal utyul ing swarga.”
20
Panjenengané terus ngélingké para muridé, supaya ora ngomongké marang sapa waé, yèn Panjenengané kuwi Kristus.
21
Wiwit waktu kuwi Yésus ndunungké marang para muridé, yèn Panjenengané kudu lunga menyang Yérusalèm lan bakal ngalami sangsara werna-werna awit sangka penggawéané para pinituwa, para pengarepé imam lan para juru Torèt lan terus dipatèni, lan ing telung dinané tangi menèh.
22
Nanging Pétrus narik Panjenengané, karo ngomong: “Gusti, supaya Gusti Allah ngedohké bab kuwi! Aja pisan-pisan Gusti nganti katekan sing mengkéné kuwi.”
23
Nanging Panjenengané terus ménguh lan ngomong marang Pétrus: “Hé, sétan, minggira. Kowé kuwi dadi sandungan-Ku, awit kowé ora mikir apa sing dipikir karo Gusti Allah, nanging mung mikir pikirané manungsa.”
24
Yésus terus ngomong marang para muridé: “Yèn ana wong sing arep mèlu Aku, wong kuwi kudu nyingkur awaké déwé lan manggul salipé terus mèlua Aku.
25
Awit sapa sing nylametké nyawané, kuwi bakal kélangan nyawané, nanging sing kélangan nyawané awit sangka Aku, kuwi bakal nemu nyawané.
26
Apa gunané wong pada olèh ndonya iki kabèh, yèn kélangan nyawané? Lan apa sing bakal dikèkké kanggo ijolé nyawané?
27
Awit Putrané Manungsa bakal teka nganggo kamulyan-Né Bapaké, diubengi karo para mulékaté; ing waktu kuwi Panjenengané bakal ngupahi marang saben wong miturut penggawéané.
28
Sak temené Aku ngomong marang kowé: Wong-wong sing pada ing kéné iki ana sing ora bakal pada mati, sak durungé weruh Putrané Manungsa teka karo kratoné.”
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 17 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28