bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Matthew 17
Matthew 17
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 18 →
1
Nem dina sakwisé kuwi Yésus ngajak Pétrus lan Yakobus lan Yohanes seduluré, munggah gunung sing duwur, dèwèkan.
2
Panjenengané terus kétok malih semlorot ing ngarepé para murid mau, praupan-Né semlorot kaya srengéngé lan penganggoné putih semlorot.
3
Terus para muridé pada weruh Moses lan Elia, pada omongan karo Panjenengané.
4
Pétrus terus ngomong marang Yésus: “Gusti, tenan apik, yèn kita kabèh ing kéné. Yèn Gusti nglilani, aku arep nggawé tarup telu, siji kanggo Gusti, siji kanggo Moses lan salah sijiné menèh kanggo Elia.”
5
Sak njeruhné ijik ngomong, dadakan ana méga padang sing ngayomi wong mau kabèh, terus ana swara metu sangka méga, tembungé: “Iki Putra-Ku, sing Tak trésnani, sing nggawé senengé ati-Ku. Rungokna!”
6
Krungu sing mengkono kuwi para murid pada sujut ing bumi lan banget wediné.
7
Yésus terus nyedek njawili para muridé lan ngomong: “Pada ngadeka, aja wedi.”
8
Lan bareng pada melèk, mandeng menduwur, para murid pada ora weruh sapa-sapa, kejaba mung Panjenengané, Yésus déwé, ora ana wong liyané menèh.
9
Waktu pada medun sangka gunung, Yésus ngekèki paweling marang para muridé mau, tembungé: “Apa sing kok weruh kuwi mau aja diomongké marang sapa waé, nganti Putrané Manungsa tangi menèh sangka antarané wong mati.”
10
Para muridé terus pada takon: “Yèn mengkono, kenèng apa para juru Torèt pada tyerita, yèn Elia mesti kudu teka ndisik?”
11
Panjenengané nyauri: “Pantyèn Elia bakal teka mulihké samubarang kabèh,
12
nanging Aku ngomong marang kowé: Elia wis teka, mung waé wong-wong ora kenal marang wong kuwi, malah digawé sak wenang-wenang. Mengkono uga Putrané Manungsa ya bakal ngalami sangsara awit sangka penggawéané wong-wong mau.”
13
Waktu kuwi para muridé pada mengertèni, yèn sing diomong kuwi Yohanes Pembaptis.
14
Bareng wis pada bali tekan panggonané wong okèh, ana wong sing teka sujut marang Gusti Yésus,
15
lan ngomong: “Gusti, anak kula supaya Panjenengan welasi. Dèwèké lara ayanen, lan sangsara banget. Terus tiba ing geni lan ya terus tiba ing banyu.
16
Wis kula gawa marang para murid Panjenengan, nanging pada ora bisa maraské.”
17
Yésus terus ngomong: “Hé, bangsa sing ora nduwé pengandel lan sing keblinger, nganti pira suwéné enggon-Ku ijik kudu bebarengan karo kowé kabèh? Nganti pira suwéné enggon-Ku ijik kudu sabar ing tengahmu? Botyahé gawanen mréné!”
18
Yésus terus nggetak demité karo banter, terus metu sangka botyah kuwi lan wiwit waktu kuwi botyahé dadi waras.
19
Para muridé terus pada teka nang ngarepé Yésus lan bareng wis karo Panjenengané dèwèkan, terus pada ngomong: “Apa sebabé kita pada ora bisa nundungi demit mau?”
20
Panjenengané terus ngomong: “Jalaran kowé pada kurang pengandelmu. Awit sak temené Aku ngomong marang kowé: Yèn kowé nduwé pengandel sakwijiné sawi waé, kowé bisa ngongkon gunung: Minggira sangka kéné, mrana. Gunungé kuwi mesti ngalih, lan ora ana barang sing mokal kanggo kowé. [
21
Golongan demit iki ora bisa ditundung yèn ora karo ndedonga lan pasa.”]
22
Waktu pada ngumpul ing Galiléa, Yésus ngomong marang para muridé: “Putrané Manungsa bakal dipasrahké marang tangané manungsa,
23
lan bakal pada matèni Panjenengané lan ing telung dinané Panjenengané bakal tangi menèh.” Para murid terus pada susah banget.
24
Bareng pada mlebu ing Kapernaum, para juru pajek Griya Sutyi pada marani Pétrus lan ngomong: “Guru, Sampéyan apa ora mbayar pajek Griya Sutyi rong drakma?” Semauré Pétrus: “Ya mbayar!”
25
Waktu Pétrus mlebu ing omah, Yésus ndisiki karo takon: “Simon, panemumu kepriyé? Sapa sing dijikuk bayaran utawa pajek karo para ratu ing ndonya iki, para rayaté apa wong mantya?”
26
Tembungé Pétrus: “Wong mantya!” Yésus ngomong marang Pétrus: “Dadiné rayaté ora.
27
Nanging supaya kita aja dadi sandungan kanggo wong-wong kuwi, kowé mantyinga menyang segara. Iwak sing kena kok pantying ndisik déwé kuwi tyekelen, angapna tyankemé, kowé bakal nemu duwit patang drakma ing njeruhné. Jupuken bayarna marang wong-wong kuwi, kanggo Aku lan kowé.”
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 18 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28