bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Matthew 27
Matthew 27
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 28 →
1
Bareng wis ésuk, pengarepé imam kabèh lan pemimpiné bangsa pada nglumpuk lan gawé putusan kanggo Yésus, arep matèni Panjenengané.
2
Lan sakwisé mbanda Panjenengané, wong-wong kuwi terus nuntun Panjenengané lan masrahké marang Pilatus, gubernur ing panggonan kono.
3
Waktu Yudas, murid sing ngiyanati kuwi weruh Panjenengané bakal dipatèni, banjur getun keduwung, terus mbalèkké duwit telung puluh sèkel slaka marang para pengarepé imam lan pinituwa,
4
karo ngomong: “Kula nggawé dosa, karo ngekèkké getih resik.” Nanging wong-wong kuwi pada nyauri: “Apa urusané kuwi karo kita sak kantya? Mestiné kowé déwé sing ngrampungké perkara kuwi!”
5
Lan karo nguntyalké duwité kuwi ana sak njeruhné Griya Sutyi, Yudas sumingkir sangka kono lan nggantung.
6
Para pengarepé imam pada njupuki duwit mau lan pada omong: “Duwit iki ora kena dilebokké ing peti pisungsung, awit iki duwit getih.”
7
Sakwisé pada rembukan terus kanggo tuku keboné tukang kendi nganggo duwit kuwi kanggo kuburané wong-wong mantya.
8
Mulané lemah mau saiki dijenengké: Lemah Getih.
9
Sing mengkono kuwi dadi wis katetepan tembungé lantaran Yérémia sing ngomong: “Pada nampani duwit telung puluh sèkel slaka, ya kuwi ajiné wong miturut pernatan rega ing tengahé turunané Israèl,
10
lan duwit mau terus ditukokké keboné tukang kendi, kaya enggoné Gusti ngongkon marang aku.”
11
Yésus terus diadepaké ing ngarepé gubernur lan gubernur terus takon Panjenengané karo ngomong: “Apa sampéyan ratuné wong Ju?” Yésus ngomong: “Sampéyan déwé nganggep mengkono.”
12
Nanging kanggo gugatan marang Panjenengané karo para pengarepé imam lan para pinituwa, Panjenengané ora nyauri apa-apa.
13
Pilatus terus ngomong marang Panjenengané: “Apa Panjenengan ora ngrungokké gugatané para seksi sing sak méné okèhé kuwi?”
14
Panjenengané ora nyauri, nganti ndadèkké nggumuné Pilatus.
15
Lan ing saben waktu riyaya kaya adaté gubernur nglilani ngetokké tawanan siji sing dikarepké wong okèh.
16
Nanging ing waktu kuwi ana wong siji sing kesuwur alané, sing jenengé (Yésus) Barabas.
17
Awit wong-wong wis pada nglumpuk, Pilatus ngomong marang wong-wong kuwi: “Sapa sing kok karepaké supaya tak etokké, (Yésus) Barabas, apa Yésus sing disebut Kristus?”
18
Awit Pilatus wis weruh, yèn wong-wong kuwi pada masrahké Panjenengané awit sangka sengité atiné.
19
Nalika Pilatus ijik njagong ing kursi pengadilan, bojoné kongkonan ngomong: “Aja nganti sampéyan mèlu-mèlu ing perkara wong bener kuwi, awit mau mbengi nggawé susah kula njeruhné ngimpi awit Panjenengané.”
20
Nanging para pengarepé imam lan para pinituwa, pada ngojok-ojoki wong okèh supaya njaluk Barabas dietokké lan Yésus diukum pati.
21
Gubernur terus nyauri lan ngomong marang wong okèh kuwi: “Sangka antarané wong loro kuwi sapa sing kok karepaké supaya tak etokké?” Wong okèh terus ngomong: “Barabas!”
22
Pilatus takon menèh: “Yèn mengkono apa sing kudu tak tindakké kanggo Yésus sing disebut Kristus kuwi?” Kabèh pada ngomong: “Wong kuwi kudu dipentèng!”
23
Nanging Pilatus ngomong: “Ala apa sing wis ditindakké wong iki?” Nanging wong okèh kuwi mundak banter mbengoké, tembungé: “Wong kuwi kudu dipentèng!”
24
Bareng Pilatus weruh, yèn ngupayané bakal tanpa guna, nanging malah wiwit gègèran, Panjenengané terus njaluk banyu lan wisuh tangan ing ngarepé wong okèh kuwi karo ngomong: “Aku ora kesalahan kanggo getihé wong iki; pada rampungna déwé!”
25
Lan wong kabèh pada nyauri karo ngomong: “Getihé tibaa ing kita lan anak-anak kita.”
26
Pilatus terus ngetyulké Barabas nuruti karepé wong okèh kuwi lan sakwisé nindakké paukuman nggepuki marang Yésus, piyambaké terus masrahké Yésus supaya dipentèng.
27
Para suradaduné gubernur terus nuntun Yésus mlebu ing gedong pengadilan lan nglumpukké suradadu kabèh ngepung Panjenengané.
28
Lan sakwisé ngutyuli jubahé, para suradadu kuwi terus nganggokké jubah wungu marang Panjenengané,
29
lan pada ngenam makuta eri dienggoké ing sirahé, uga ing tangané tengen dityekeli glagah. Terus pada sendeku ing ngarepé karo moyoki, tembungé: “Mbagèkké keslametan, duh Ratuné wong Ju!”
30
Lan karo ngidoni Panjenengané, terus pada njupuk glagahé kuwi mau lan digebukké ing sirahé.
31
Sakwisé pada moyoki Panjenengané, terus pada ngutyuli jubahé lan nganggokké penganggoné Panjenengané, terus ngarak Panjenengané metu arep dipentèng.
32
Waktu pada mlaku metu menyang njabané kuta, kepetuk wong sangka Kiréne, sing jenengé Simon. Para suradadu meksa wong kuwi supaya manggul salipé Yésus.
33
Mlakuné terus tekan panggonan sing diarani Golgota, tegesé panggonan tyumplung sirah.
34
Pada ngekèki ngombé Panjenengané anggur sing dityampuri peru; lan bareng diityipi, Panjenengané ora gelem ngombé.
35
Sakwisé pada nyalip Panjenengané, para suradadu terus pada ngedum-edum jubahé karo dilotré.
36
Para suradadu terus pada lungguh, njaga Panjenengané.
37
Lan pada masang ndakwa bab kesalahané Panjenengané karo tulisan ing sak nduwuré sirahé, uniné: “Iki Yésus, Ratuné wong Ju.”
38
Nalika semono ana bégal loro dipentèng bareng karo Panjenengané, siji ing tengen, sijiné ing kiwa.
39
Lan wong-wong sing pada liwat, pada ngèlèk-èlèk marang Yésus, karo gèdèk-gèdèk
40
lan pada ngomong: “Hé, kowé, sing arep mbubrah Griya Sutyi lan mbangun sak njeruhné telung dina, slametna awakmu déwé: Nanging yèn kowé kuwi Putrané Gusti Allah, muduna sangka salip!”
41
Mengkono uga para pengarepé imam pada moyoki bareng karo para juru Torèt lan para pinituwa, tembungé:
42
“Wong kuwi wis nylametké wong liyané, nanging nylametké awaké déwé ora bisa! Yèn wong kuwi ratuné Israèl, saiki muduna sangka salip lan kita bakal pada pertyaya.
43
Wong kuwi wis pertyaya marang Gusti Allah, saiki bèn Gusti Allah sing nylametké, yèn pantyèn Panjenengané nyenengké ing ati-Né, awit wong kuwi apa ora wis omong: Aku Putrané Gusti Allah.”
44
Uga bégal-bégal sing bareng dipentèng ya ngèlèk-èlèk Panjenengané mengkono.
45
Wiwit jam rolas nganti tekan jam telu ana pepeteng sing nutupi sak tanah kabèh.
46
Kira-kira jam telu, Yésus mbengok banter: “Eli, Eli, lama sabaktani?” Tegesé: Duh, Gusti Allah Kula, Gusti Allah Kula, kenèng apa Panjenengan ninggalké Kula?
47
Krungu sing mengkono kuwi wong sing pada ngadek ing kono pada ngomong: “Wong iki ngundang Elia.”
48
Sak nalika ana wong siji sangka antarané wong-wong kuwi mblayu, njupuk kembang karang lan sakwisé dityelupké anggur ketyut, diubetké ing glagah terus dityetyepké Panjenengané supaya diombé.
49
Nanging wong-wong liyané pada ngomong: “Wis ta enengna waé, kita arep weruh, apa Elia teka nylametké wong kuwi.”
50
Yésus terus mbengok banter, terus masrahké nyawané.
51
Ing kono geberé Griya Sutyi suwèk dadi loro wiwit sangka nduwuré nganti tekan ngisor, lan ana lindu, lan puntuk-puntuk pada ambruk,
52
uga kubur-kubur pada menga, lan okèh para sutyi sing wis pada mati, pada ditangèkké.
53
Bareng wis pada metu sangka kubur lan sakwisé tanginé Panjenengané, para sutyi sing ditangèkké kuwi pada mlebu ing kuta sutyi lan pada ngétok marang wong okèh.
54
Penggedéné para suradadu lan para sing njaga Yésus bebarengan pada ngrasaké lindu lan weruh apa sing wis kelakon, pada banget wediné lan pada ngomong ngéné: “Tenan Panjenengané kuwi Putrané Gusti Allah.”
55
Ing kono ana wong wadon okèh sing pada nyawang sangka kadohan, ya kuwi wong-wong wadon sing pada mèlu Yésus sangka Galiléa, ngladèni Panjenengané.
56
Ing antarané ya kuwi: Maria Makdaléna, lan Maria ibuné Yakobus lan Yosèf, lan ibuné anak-anaké Sebédéus.
57
Bareng soré ana wong sugih teka sangka Arimatèa, sing jenengé Yosèf, sing uga wis dadi muridé Yésus,
58
wong kuwi teka ing ngarepé Pilatus njaluk layoné Yésus. Pilatus terus ngongkon ngekèkké marang wong mau.
59
Bareng Yosèf wis njupuk layoné, terus mbuntel layon kuwi nganggo mori putih sing resik.
60
Terus ndèkèkké layon kuwi ing kuburané sing anyar, sing ditatah ing watu, lan sakwisé ngglundungké watu gedé ing lawangé kuburan, terus mulih.
61
Maria Makdaléna lan Maria sijiné pada ing kono pada lungguh ing ngarep kuburan.
62
Esuké, ya kuwi sakwisé dina tyetyawisan, para pengarepé imam lan para Farisi pada nglumpuk ing ngarepé Pilatus
63
lan pada ngomong: “Ndara, kita pada éling, yèn wong tukang nasarké kuwi nalika ijik urip, tyerita mengkéné: ‘Sakwisé telung dina Aku bakal tangi.’
64
Awit sangka kuwi, supaya sampéyan mréntahké, supaya kuburané dijaga nganti tekan telung dina. Yèn ora mengkéné, bisa uga para muridé terus teka nyolong Panjenengané, banjur tyerita marang wong okèh: Panjenengané wis tangi sangka antarané wong mati, terus tukang nasarké sing kèri arep liwat ala tenimbang sing ndisik.”
65
Tembungé Pilatus marang wong-wong mau: “Kowé pada tak lilani nggawa suradadu, pada lungaa, pada jaganen kaya sing kok karepaké.”
66
Sakwisé pada budal, wong-wong kuwi pada njaga kuburan lan dibantu karo para suradadu nyègel watuné lawangé kuburan.
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 28 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28