bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Matthew 20
Matthew 20
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 19
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 21 →
1
“Lan bab Kratoné swarga kuwi kena dipadakké kaya bendara ing wayah ésuk mruput metu arep mburuhké penggawéan ing kebon angguré.
2
Bareng wis setuju karo para buruh kuwi bab upah sedina sedinar, bendara kuwi terus ngongkon para buruh menyang kebon angguré.
3
Kira-kira jam sanga bendara mau metu menèh, terus weruh wong-wong sing pada nganggur ing pasar.
4
Terus omong marang wong-wong mau: Kowé ya pada menyanga ing kebon anggurku lan aku bakal ngekèki kowé upah sing pantes. Wong-wong mau uga terus pada budal.
5
Kira-kira jam rolas lan jam telu awan metu menèh lan ya nindakké kaya sing ngarep mau.
6
Lan jam lima soré ya metu menèh lan nemoni wong-wong liyané sing pada nganggur, terus ngomong marang wong-wong kuwi: Kenèng apa kowé pada nganggur ing kéné sedina muput tanpa gawéan?
7
Semauré wong-wong marang bendara mau: Awit ora ana wong sing mburuhké penggawéan marang kita. Wong kuwi terus diomongi: Kowé ya pada menyanga ing kebon anggurku.
8
Bareng wis surup sing nduwé kebon anggur ngomong karo mandoré: Buruh-buruh mau pada undangen, pada wènèhana upahé, wiwit sing mlebu kèri déwé nganti tekan sing mlebu ndisik déwé.
9
Wong-wong sing kira-kira jam lima wiwit nyambutgawé pada teka lan diupahi sak dinar.
10
Sakwisé kuwi sing mlebuné ésuk déwé pada mara, kuwi pada ngira bakal nampa upah luwih okèh, nanging kuwi ya nampa sak dinar wong siji.
11
Waktu pada nampani upahé, pada mbruntak marang sing nduwé kebon anggur.
12
Tembungé: Wong-wong kuwi mlebuné kèri déwé, dadi mung nyambutgawé sejam, nanging terus sampéyan nggawé pada karo kita sing nyambutgawé abot sedina muput lan pada kepanasan.
13
Nanging sing nduwé kebon anggur nyauri marang wong mau: Aku ora salah karo kowé. Kowé karo aku apa ora wis pada setuju sak dinar sedina?
14
Tampanana bagéanmu, terus lungaa. Iki wis dadi karepku ngekèki wong sing mlebu kèri déwé pada karo kowé.
15
Apa aku ora pantes nindakké apa sing tak karepké nganggo duwèkku déwé? Utawa, apa kowé mèri, awit aku iki loma?
16
Ya kaya mengkono kuwi, sing mburi bakal dadi nang ngarep lan sing nang ngarep bakal dadi nang mburi.”
17
Waktu Yésus arep lunga menyang Yérusalèm, Panjenengané nyeluk murid rolas ndéwé lan ing dalan Panjenengané ngomong marang para muridé:
18
“Lah, Aku lan kowé pada menyang Yérusalèm lan Putrané Manungsa bakal dipasrahké marang para pengarepé imam lan para juru Torèt; wong kuwi bakal nibakké paukuman pati marang Panjenengané,
19
lan masrahké Panjenengané marang wong kapir, supaya dipoyoki lan dityekel terus dipentèng, lan ing telung dinané bakal tangi menèh.”
20
Terus ibuné anak-anaké Sebédéus teka marang Yésus karo anak-anaké, lan karo sujut lan ngomongké penjaluk.
21
Panjenengané terus ngomong marang wong wadon kuwi: “Apa sing kok karepaké?” Tembungé wong wadon kuwi: “Gusti supaya mréntahké supaya anak kula loro kuwi mbésuk pada lungguh sing siji ing tengen lan sijiné ing kiwa Panjenengan ing Kraton Panjenengan.”
22
Nanging Yésus nyauri: “Kowé kuwi pada ora ngerti sing kok jaluk. Apa kowé bisa ngombé ing tuwung, sing kudu Tak ombé?” Loro-loroné pada ngomong marang Panjenengané: “Ya bisa.”
23
Panjenengané ngekèki tembungé marang murid loro kuwi: “Tuwung-Ku pantyèn bakal kok ombé, nanging bab lungguh ing tengen-Ku utawa ing kiwa-Ku, kuwi Aku ora pantes nglilani. Kuwi bakal dikèkké marang wong-wong, sing wis dipilih karo Bapak-Ku.”
24
Murid sing sepuluh, bareng krungu sing mengkono kuwi, pada nesu marang sedulur loro mau.
25
Senajan mengkono Yésus terus nyeluk para murid lan ngomong: “Kowé pada ngerti, yèn para pangwasané bangsa-bangsa kuwi tumindaké kaya bendara marang rayaté, lan para penggedé pada nindakké pangwasa karo sak wenang-wenang marang sing ngisoré pangwasané.
26
Nanging ing tengahmu aja kaya mengkono, nanging sapa sing péngin dadi gedé ing tengahmu, kuwi dadia peladènmu,
27
lan sapa sing kepéngin dadi pengarep ing tengahmu, kuwi dadia abdimu.
28
Kaya mengkono Putrané Manungsa tekané, ora supaya diladèni, nanging supaya ngladèni lan masrahké nyawané kanggo tebusan kanggo wong okèh.”
29
Waktu pada metu sangka Yériko, wong sak golongan gedé pada mèlu Panjenengané.
30
Ana wong lamur loro lungguh ing pinggir dalan krungu yèn Yésus liwat, terus pada nyuwara banter: “Gusti, supaya gelem melasi kita, duh Putrané Daved!”
31
Wong okèh terus pada menging supaya pada meneng. Senajan mengkono malah mundak banter enggoné pada nyuwara tembungé: “Duh, Gusti, Putrané Daved, supaya melasi kita!”
32
Yésus terus mandek enggoné mlaku lan nyeluk wong loro mau, lan ngomong: “Apa sing pada kok karepké supaya Tak tindakké marang kowé?”
33
Wong loro mau semaur marang Panjenengané: “Duh Gusti, supaya mripat kita bisaa weruh.”
34
Karo trenyuh ing ati awit sangka welasé, Panjenengané terus ndemèk mripaté wong loro mau, lan sak nalika pada bisa weruh, terus pada mèlu Panjenengané.
← Chapter 19
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 21 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28