bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Matthew 26
Matthew 26
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 25
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 27 →
1
Sakwisé Yésus mungkasi piwulangé kabèh kuwi mau, terus ngomong marang para muridé,
2
“Kowé pada mengertèni, yèn rong dina menèh nyandak dinané riyaya Paskah lan Putrané Manungsa bakal dipasrahké supaya dipentèng.”
3
Ing waktu semono para pengarepé imam lan para pemimpiné bangsa pada nglumpuk ing omahé imam gedé Kayafas,
4
rembukan bab enggoné arep nyekel Yésus karo tyara dikenèng lan matèni Panjenengané.
5
Nanging pada ngomong: “Aja pinuju ing riyaya supaya aja ndadèkké gègèr ing tengahé umat.”
6
Waktu Yésus ing Bétania, ing omahé Simon sing lara lépra kuwi,
7
ana wong wadon sing teka ing ngarepé Yésus, nggawa botol isi lenga jebat sing larang regané, terus diesoké ing sirahé Yésus, waktu ijik njagong mangan.
8
Para murid bareng weruh pada muring-muring, tembungé: “Apa karepé nindakké boros kuwi?
9
Awit lenga kuwi apa ora kena didol payu larang lan disumbangké marang wong-wong mlarat.”
10
Nanging Yésus weruh, terus ngomong marang para murid: “Kenèng apa kowé pada ngganggu-gawé wong wadon iki? Awit penggawé betyik sing ditindakké marang Aku.
11
Wong-wong mlarat kuwi selawasé ana karo kowé, nanging ora selawasé Aku ana karo kowé.
12
Awit enggoné ngesokké lenga ing awakku kuwi, kanggo nyawiské enggon-Ku bakal dikubur.
13
Sak temené Aku ngomong marang kowé, ing ngendi waé Injil iki diwartakké ing sak ubengé jagat, apa sing ditindakké kuwi bakal dityritakké uga kanggo pengéling-éling marang wong wadon kuwi.”
14
Sakwisé kuwi salah sakwijiné murid rolas, sing jenengé Yudas Iskariot, marani para pengarepé imam
15
lan ngomong: “Sampéyan arep ngekèki apa marang kula, supaya kula masrahaké wong kuwi marang sampéyan?” Para pengarepé imam terus ngelungké telung puluh sèkel slaka marang Yudas.
16
Lan wiwit waktu kuwi Yudas golèk waktu sing tyotyok kanggo masrahké Yésus.
17
Ing dina wiwitané Riyaya Roti tanpa ragi, para muridé pada teka ing ngarepé Yésus lan ngomong: “Gusti ngarepké ing ngendi anggèn kita nyawiské panggonan kanggo mangan Paskah?”
18
Panjenengané ngomong: “Pada menyanga nang kuta, menyang enggoné si Anu lan ngomonga: Préntahé Guru: wantyi-Ku wis tyedak, Aku arep ngramèkaké Paskah karo para sedulur-Ku ing omahmu.”
19
Para murid terus nindakké kaya sing dipréntahké karo Yésus lan nyawiské Paskah.
20
Bareng wis soré, Panjenengané njagong mangan bebarengan karo para muridé rolas.
21
Lan waktu pada mangan, Panjenengané ngomong: “Sak temené Aku ngomong marang kowé, yèn salah siji sangka tengahmu bakal ngiyanati Aku.”
22
Para murid pada sedih banget lan wiwit pada ngomong blaka siji genti-gentèn: “Duduk kula, ta, Gusti?”
23
Semauré, Panjenengané ngomong: “Sing bebarengan karo Aku nyelupké tangan ing mangkok iki, ya kuwi sing bakal ngiyanati Aku.
24
Putrané Manungsa pantyèn bakal lunga, kaya sing ketulis kanggo Panjenengané, nanging tyilaka wong sing awit sangka pokal-gawéné Putrané Manungsa dipasrahké. Sak umpama wong kuwi ora dilairké, kuwi luwih betyik.”
25
Yudas sing bakal ngiyanati Panjenengané terus ngomong: “Duduk kula, ta, Guru?” Panjenengané ngomong marang Yudas: “Kowé wis ngomong déwé!”
26
Waktu pada mangan, Yésus njupuk roti lan sakwisé ndedonga, terus nyuwil-nyuwil roti kuwi lan ngekèkké marang para murid lan ngomong: “Pada tampanana, panganen, iki badan-Ku.”
27
Panjenengané terus njupuk tuwung lan sakwisé ndedonga terus ngekèkké marang para muridé, tembungé: “Pada ngombéa kabèh sangka tuwung iki.
28
Awit iki getih-Ku, getihé perjanjian sing dikutahké kanggo wong okèh, kanggo pangapurané dosa.
29
Nanging Aku ngomong marang kowé: Wiwit saiki Aku ora bakal ngombé menèh pametuné wit anggur iki, nganti tekan wantyiné Aku lan kowé pada ngombé sing anyar ing Kratoné Bapak-Ku.”
30
Sakwisé pada nyanyi kidung pamuji, terus pada budal menyang gunung Saitun.
31
Yésus terus ngomong marang para muridé: “Ing mbengi iki kowé kabèh bakal pada ninggalké Aku. Awit wis ketulis, ngéné: Aku bakal nggepuk juru pangoné lan wedus-wedusé ing kumpulané bakal dibuyaraké.
32
Nanging sakwisé Aku tangi, Aku bakal ndisiki kowé kabèh menyang Galiléa.”
33
Pétrus terus ngomong marang Panjenengané: “Senajan kabèh pada ninggalké marang Gusti, babar pisan kula ora arep ninggalké.”
34
Tembungé Yésus marang Pétrus: “Sak temené Aku ngomong marang kowé: Ing mbengi iki, sak durungé pitik jago kluruk, kowé bakal nyélaki Aku kaping telu.”
35
Pétrus ngomong marang Panjenengané: “Senajan kula kudu mati bareng karo Gusti, kula ora arep nyélaki Gusti.” Para muridé kabèh ya pada ngomong kaya mengkono.
36
Yésus terus lunga karo para muridé menyang ing panggonan sing diarani Gètsémani lan Panjenengané ngomong marang para murid: “Pada lungguh ing kéné, Aku lunga mrana perlu ndedonga.”
37
Panjenengané ngajak Pétrus lan anaké Sebédéus loro, Panjenengané terus wiwit kasusahan ing ati lan ndredek.
38
Panjenengané terus ngomong marang muridé telu mau: “Atiku sedih banget, nganti kaya arep pati. Pada tetepana ing kéné lan pada jaga-jagaa ngantyani Aku.”
39
Panjenengané terus lunga maju setitik sendeku lan ndedonga, karo ngomong: “Duh, Bapak Kula, yèn dililani, supaya tuwung kuwi sumingkira sangka Kula, nanging aja awit sangka karep Kula sing dadi, nanging karepé Panjenengan sing kudu dadi.”
40
Panjenengané terus nemoni murid mau lan pada ketemu turu. Panjenengané ngomong marang Pétrus: “Apa kowé pada ora kuwat melèk ngantyani Aku sak jam waé?
41
Pada jaga-jagaa lan ndedongaa, supaya kowé aja kena ing panggoda. Roh kuwi pantyèn gelem nurut, nanging dagingé manungsa kuwi ringkih.”
42
Sing kaping pindoné Panjenengané lunga menèh lan ndedonga: “Duh, Bapak Kula, yèn tuwung kuwi ora bisa sumingkir, kejaba Kula ombé, dadia karo sak karepé Panjenengan.”
43
Lan waktu Panjenengané mbalik menèh, para murid pada turu, awit mripaté mbliyut abot.
44
Panjenengané terus ninggalké para muridé menèh lunga ndedonga kaping teluné, pandongané pada kaya sing sak durungé.
45
Sakwisé mengkono terus nemoni para muridé lan ngomong: “Apa kowé ijik pada turu lan ngasuh? Wis tekan wantyiné Putrané Manungsa dipasrahké marang tangané wong-wong dosa.
46
Pada tangia, hayuk pada lunga, sing ngiyanati Aku wis tyedak.”
47
Waktu Yésus ijik ngomong, Yudas, ya kuwi salah sijiné murid rolas, teka bebarengan karo wong golongan gedé kongkonané para pengarepé imam lan para pinituwané bangsa, karo nggawa pedang lan pentung.
48
Nanging sing ngiyanati Panjenengané wis ngekèki tanda marang wong-wong mau karo ngomong: “Sing bakal tak ambung, ya kuwi wongé, tyekelen wong kuwi!”
49
Lan Yudas terus teka ing ngarepé Yésus lan ngomong: “Mbagèkké keslametan, Rabbi,” lan ngambung Panjenengané.
50
Yésus terus ngomong marang Yudas: “Hé, kantya, perlumu iki ta, kowé teka mréné?” Wong-wong mau terus pada maju lan nyekel Panjenengané.
51
Salah siji sangka sing pada mèlu Yésus ngadek, tangané ngempakké pedangé lan nyabet abdiné imam gedé, merung kupingé.
52
Yésus terus ngomong marang sing medang kuwi: “Pedangmu balèkna ing rangkané, awit kabèh wong sing nganggokké, bakal mati karo pedang.
53
Utawa apa kok kira yèn Aku ora bisa njaluk marang Bapak-Ku lan Panjenengané sak nalika bakal ngirimké marang Aku mulékat luwih sangka rolas legion?
54
Yèn mengkono, terus kepriyé enggoné katetepan tulisan-tulisan sing ndunungké yèn pantyèn kudu kelakon kaya mengkono kuwi?”
55
Ing waktu kuwi Yésus ngomong marang wong okèh mau: “Kowé pada teka arep nyekel Aku, kok kaya ngadepi bégal karo nganggo pedang lan pentung? Nanging saben dina Aku lungguh lan mulangi ing Griya Sutyi lan kowé ora nyekel Aku.
56
Nanging kabèh iki kelakon supaya katetepan tulisan-tulisané para nabi.” Para murid kabèh terus pada ninggal Panjenengané lan pada mlayu sumingkir.
57
Para sing nyekel Yésus terus nuntun Panjenengané menyang omahé imam gedé Kayafas. Ing kono para juru Torèt lan para pinituwa wis pada nglumpuk.
58
Pétrus ngetutké Panjenengané sangka kadohan nganti tekan plataran omahé imam gedé lan bareng wis mlebu terus lungguh ing antarané para abdi, arep weruh kepriyé kedadiané perkara.
59
Para pengarepé imam, malah sak kabèhé pangwasa hukum Agama pada golèk seksi palsu sing nglawan Yésus, supaya bisa matèni Panjenengané,
60
nanging pada ora bisa nemu, senajan okèh seksi palsu sing pada maju. Ana loro sing maju,
61
lan ngomong: “Wong kuwi naté tyerita: Aku bisa mbubrah Griyané Gusti Allah lan bisa mbangun menèh sak njeruhné telung dina.”
62
Imam gedé terus ngadek lan ngomong marang Panjenengané: “Apa kowé ora nyauri apa-apa marang pandakwané seksi-seksi iki?”
63
Nanging Yésus meneng waé. Imam gedé terus ngomong marang Panjenengané: “Kanggo Gusti Allah sing maha urip, kowé ngomonga marang kita, apa kowé kuwi Kristus, Putrané Gusti Allah?”
64
Yésus ngomong marang imam gedé: “Kowé wis nyebutké. Nanging Aku ngomong marang kowé kabèh: Wiwit saiki kowé pada weruh Putrané Manungsa njagong ing sak tengené Sing Mahakwasa lan teka numpak mégané langit.”
65
Ing kono imam gedé terus nyuwèk penganggoné lan ngomong: “Wong iki ngutyapké ngèlèk-èlèkké Gusti Allah. Kenèng apa kita kok ijik mbutuhké seksi-seksi? Saiki sampéyan wis krungu enggoné ora ngajèni.
66
Kepriyé panimbang sampéyan?” Wong-wong pada nyauri karo ngomong: “Wong kuwi kudu diukum mati.”
67
Terus pada ngidoni rupané lan njotosi Panjenengané; nanging liyané napuki
68
karo ngomong: “Hé, Kristus, tyoba omongna marang kita, sapa sing napuk kowé?”
69
Waktu semono Pétrus lungguh ing njaba, ing plataran. Terus ana sakwijiné abdi wadon sing nekani lan ngomong: “Sampéyan ya mèlu karo Yésus, wong Galiléa kuwi?”
70
Nanging Pétrus sélak ing ngarepé wong kabèh, tembungé: “Kula ora ngerti sampéyan kuwi omong apa.”
71
Bareng dèwèké menyang lawang gapura, ana abdi liyané sing weruh, terus omong karo wong-wong ing kono: “Wong iki ya mèlu Yésus, wong Nasarèt kuwi.”
72
Nanging Pétrus sélak menèh karo sumpah: “Kula ora kenal karo wong kuwi.”
73
Ora let suwé wong-wong sing pada ngadek ing kono pada marani Pétrus lan ngomong: “Sak temen-temené kowé ya tunggalé wong kuwi, omonganmu tyeta ngétokké yèn kowé kuwi sapa.”
74
Pétrus terus wiwit nyepatani awaké déwé lan sumpah: “Kula ora kenal karo wong kuwi.” Ing waktu kuwi uga terus ana pitik jago kluruk.
75
Pétrus terus kèlingan tembungé Yésus marang dèwèké: “Sak durungé pitik jago kluruk, kowé wis nyélaki Aku kaping telu.” Mulané terus metu lan nangis kelara-lara.
← Chapter 25
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 27 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28