bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Matthew 8
Matthew 8
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 9 →
1
Sakwisé Yésus medun sangka gunung, wong pirang-pirang pada ngetutké Panjenengané.
2
Lan ing kono ana wong lara lépra teka lan sujut marang Panjenengané, semauré: “Gusti, yèn Panjenengan gelem, ya mesti bisa mbirat reget kula.”
3
Panjenengané terus ngelungké tangané, ndemèk wong mau lan ngomong: “Aku gelem, mbirat najismu.” Sakwat kuwi diresiki léprané sak nalika wongé dadi resik.
4
Yésus terus ngomong marang wong mau, tembungé: “Kedadian iki aja kok omong-omongké marang sapa-sapa. Wis lungaa, awakmu duduhana marang imam lan pasraha kurban sing dipréntahké karo Moses, kanggo paseksi marang wong.”
5
Waktu Yésus mlebu ing kuta Kapernaum, ana sakwijiné komendan Romawi teka marang Panjenengané lan nduwé penjaluk, tembungé,
6
“Gusti, abdi kula lara lumpuh, nggluntung ing omah, nemen banget anggèné ngrasaké lara.”
7
Panjenengané terus ngomong: “Aku Tak mrana, Tak waraské.”
8
Nanging penggedéné suradadu mau, semauré: “Gusti, kula ora pantes nampani Panjenengan ing gubuk kula, betyiké Panjenengan gelem ngomong sak tembung waé, abdi kula mesti terus waras.
9
Awit kula déwé iki wong sing dikwasani lan ya ngwasani suradadu. Yèn kula ngongkon marang salah siji suradadu: Lungaa! terus lunga; utawa marang liyané: Mrénéa! ya terus teka. Lan marang batur kula: Kuwi lakonana! ya terus dilakoni.”
10
Bareng Yésus krungu sing mengkono kuwi, Panjenengané nggumun, terus ngomong marang sing pada mèlu: “Sak temené Aku ngomong marang kowé: Pengandel sing seméné gedéné iki Aku durung tau tumun ing sak tengahé bangsa Israèl.
11
Aku ngomong marang kowé: Bakal okèh wong sing teka sangka wétan lan ing kulon sing pada mèlu mangan bebarengan pésta karo Abraham, Isak lan Yakub ing Kratoné swarga,
12
nanging para anaké Kraton bakal pada dibuwang menyang pepeteng ing njaba, ing kono bakal ana tangis lan keroté untu.”
13
Yésus terus ngomong marang komendan mau: “Wis, muliha, dadia kaya sing dadi pengandelmu.” Sak nalika kuwi uga abdiné waras.
14
Bareng Yésus teka ing omahé Pétrus, Panjenengané weruh ibu maratuwané Pétrus nggluntung ing peturoné, lara panas.
15
Terus didemèk tangané, panasé terus ilang, terus ngladèni dayohé.
16
Soréné okèh wong sing pada ketèmpèlan demit sing pada digawa menyang Yésus. Demité pada ditundungi karo tembungé lan sak rupané wong sing ngalami lara pada diwaraské.
17
Bab iki kelakon supaya digenepi apa sing didawuhké karo nabi Yésaya: “Panjenengané wis mikul karingkihané kita lan nyangga lelara kita.”
18
Bareng Yésus weruh wong pada ngrubung Panjenengané, terus ngongkon supaya pada nyabrang.
19
Terus ana sakwijiné juru Torèt sing teka lan ngomong: “Guru, kula arep mèlu Panjenengan menyang ngendi waé mlaku Panjenengan.”
20
Yésus ngomong: “Asu alasan pada nduwé rong, lan manuk ing awang-awang pada nduwé susuh, nanging Putrané Manungsa ora nduwé panggonan kanggo nyèlèhké sirahé.”
21
Wong liyané, ya kuwi salah sijiné muridé, ngomong marang Panjenengané: “Gusti, kula supaya Panjenengan lilani lunga ndisik arep ngubur bapak kula.”
22
Nanging Yésus ngomong: “Kowé mèlua Aku, wong mati bèn pada ngubur tunggalé wong mati.”
23
Yésus terus munggah ing kapal, para muridé pada mèlu.
24
Dadakan ana lésus ing segara kono, prauné nganti diantemi karo ombak, nanging Yésus turu.
25
Para muridé terus pada teka nggugah, tembungé: “Duh, Gusti, njaluk tulung, kita pada tyilaka.”
26
Panjenengané terus ngomong marang para muridé, tembungé: “Kenèng apa kowé pada wedi, hé, wong sing tyupet ing pengandel?” Panjenengané terus ngadek lan nggetak angin kuwi lan segara, terus sirep.
27
Wong-wong pada nggumun, tembungé: “Iki wong apa ta, kok nganti angin lan segara kok ya pada manut karo tembungé!”
28
Bareng Panjenengané wis tekan ing sabrang, ya kuwi ing bawahé wong Gadara terus ditekani wong loro sing pada ketèmpèlan demit, sangka kuburan lan banget mbebayani, nganti ora ana wong siji-sijia sing wani liwat ing dalan kono.
29
Lan terus wong loro kuwi pada mbengok banter, tembungé: “Perkara apa ta Panjenengan karo kita, duh, Putrané Gusti Allah? Apa tekané Panjenengan arep nglarani kita sak durung waktuné?”
30
Ora adoh sangka kono ana babi sak grombolan gedé, sing ijik diengon.
31
Terus pada nduwé penjaluk marang Panjenengané, tembungé: “Mbok kita pada Panjenengan préntah lunga, supaya kita dipréntahké manggon ing babi sak grombolan kuwi.”
32
Panjenengané terus ngomong: “Pada lungaa!” Terus pada metu lan manggon ing babi-babi mau. Babi sak grombolan kuwi kabèh terus pada mblayu gembruduk medun sangka èrèng-èrèngé jurang, njegur ing segara sak nalika pada mati kelep ing banyu.
33
Sing pada ngengon babi mau pada mblayu lan bareng wis tekan kuta, pada nyritakké lelakon kuwi mau kabèh, uga bab wong-wong sing kanggonan demit mau.
34
Lan ing kono wong sak kuta pada metu nemoni Yésus lan bareng wis pada weruh Panjenengané, pada njaluk karo ndesek, supaya Panjenengané gelem ninggalké panggonané.
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 9 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28