Isaiah 1

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

Jump to: Chapter 2 →

1ក្នុងរជ្ជកាលស្តេចអ៊ូសៀស ស្តេចយ៉ូថាម ស្តេចអេហាស និងស្តេចហេ‌សេគា ជាស្ដេចស្រុកយូដា អុលឡោះប្រោសប្រទានឲ្យអេសាយ ជាកូនរបស់អម៉ូស និមិត្តឃើញការអស្ចារ្យស្ដីអំពីស្រុកយូដា និងក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ដូចតទៅ:

2ផ្ទៃមេឃអើយ ចូរស្ដាប់! ផែនដីអើយ ចូរផ្ទៀងត្រចៀក! ដ្បិត អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលថា៖ យើងបានចិញ្ចឹមបីបាច់ថែ‌រក្សាកូន យើងបានអប់រំពួកវា តែពួកវាបែរជាបះ‌បោរប្រឆាំងនឹងយើង។

3គោស្គាល់ម្ចាស់វា រីឯលាក៏ស្គាល់ម្ចាស់ដែលឲ្យចំណីវាដែរ តែប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែលមិនស្គាល់អ្វីទាំងអស់ ប្រជា‌ជនរបស់យើងមិនចេះពិចារណាសោះ!

4អ្នករាល់គ្នាជាប្រជា‌ជាតិមានបាប ជាប្រជា‌ជនដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ ជាពូជមនុស្សខិលខូច ជាអំបូរពុករលួយ អ្នករាល់គ្នាត្រូវវេទនាជាពុំ‌ខាន! អ្នករាល់គ្នាបានបោះបង់ចោល អុលឡោះ‌តាអាឡា អ្នករាល់គ្នាបានមើល‌ងាយ ម្ចាស់ដ៏‌វិសុទ្ធរបស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែល ហើយបែរខ្នងដាក់ទ្រង់ទៀតផង!

5យើងមិនដឹងថា ត្រូវវាយប្រដៅអ្នករាល់គ្នា ត្រង់កន្លែងណាទៀតទេ ព្រោះអ្នករាល់គ្នានៅតែបះ‌បោរ ប្រឆាំងនឹងយើងជា‌និច្ច។ ក្បាលរបស់អ្នករាល់គ្នារបួសសព្វទីកន្លែង ចិត្តរបស់អ្នករាល់គ្នាក៏មានជំងឺដែរ។

6តាំងពីក្បាលរហូតដល់ចុងជើង គ្មានអ្វីនៅល្អសោះ គឺមានសុទ្ធតែដំបៅ ស្នាមជាំ និងមុខរបួសថ្មីៗ នៅគ្រប់កន្លែង ដែលគ្មាននរណាលាង រុំ ឬលាបប្រេង ឲ្យធូរស្បើយឡើយ។

7ស្រុកទេសរបស់អ្នករាល់គ្នាត្រូវហិន‌ហោច ក្រុងរបស់អ្នករាល់គ្នាត្រូវភ្លើងឆេះអស់ ជនបរទេសប្លន់យកផលពីទឹកដី របស់អ្នករាល់គ្នានៅនឹងមុខ ដូចមានខ្មាំងមករាត‌ត្បាត ឥតទុកអ្វីឲ្យនៅសល់ឡើយ

8គឺនៅសល់តែក្រុងស៊ីយ៉ូនដែលប្រៀបដូចជាខ្ទម នៅក្នុងចម្ការទំពាំង‌បាយជូរ ឬដូចខ្ទមនៅចម្ការត្រសក់ ឬដូចក្រុងដែលខ្មាំងឡោម‌ព័ទ្ធ។

9ប្រសិនបើ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល មិនបានទុកយើងឲ្យនៅសេស‌សល់ មួយចំនួនតូចទេនោះ យើងមុខជាវិនាសដូចអ្នកក្រុងសូដុម យើងនឹងប្រៀបដូចជាអ្នកក្រុងកូម៉ូរ៉ា។

10អ្នករាល់គ្នាជាមេដឹកនាំដ៏អាក្រក់ ដូចមេដឹកនាំក្រុងសូដុមអើយ ចូរស្ដាប់ការប្រៀន‌ប្រដៅរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា! អ្នករាល់គ្នាជាប្រជា‌ជនដ៏អាក្រក់ ដូចប្រជា‌ជនក្រុងកូម៉ូរ៉ាអើយ ចូរផ្ទៀងត្រចៀកស្ដាប់ការប្រៀន‌ប្រដៅ របស់អុលឡោះជាម្ចាស់នៃយើង!

11អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលថា៖ យើងមិនរវី‌រវល់នឹងគូរបាន ដ៏ច្រើនឥតគណនារបស់អ្នករាល់គ្នាទេ យើងធុញ‌ទ្រាន់នឹងពពែឈ្មោល ព្រមទាំងខ្លាញ់កូនគោ ដែលអ្នករាល់គ្នាដុតទាំងមូលជូនយើង ហើយយើងក៏មិនពេញចិត្តនឹងឈាមគោ ឈាមចៀម និងឈាមពពែ របស់អ្នករាល់គ្នាដែរ។

12ពេលអ្នករាល់គ្នាចូលមករកយើង តើនរណាហៅអ្នករាល់គ្នាឲ្យមកជាន់ ទី‌លានដំណាក់របស់យើងដូច្នេះ?

13ចូរឈប់យកជំនូនឥតបានការនេះ មកជូនយើងទៅ! យើងខ្ពើមផ្សែងជំនូនរបស់អ្នករាល់គ្នាណាស់ ហើយយើងក៏ធុញ‌ទ្រាន់នឹងពិធីបុណ្យផ្សេងៗ បុណ្យចូលខែថ្មី បុណ្យថ្ងៃសម្រា ឬពិធីដ៏ឱឡា‌រិក ដែលរៀបចំឡើងដោយជនទុច្ចរិតដែរ។

14យើងស្អប់បុណ្យចូលខែថ្មី និងពិធីបុណ្យផ្សេងៗ របស់អ្នករាល់គ្នាណាស់ ពិធីបុណ្យទាំងនេះធ្វើឲ្យយើងធុញ‌ទ្រាន់ ទ្រាំមិនបាន។

15កាលណាអ្នករាល់គ្នាលើកដៃប្រណម្យ យើងងាកមុខចេញ ទោះបីអ្នករាល់គ្នាទូរអាច្រើនយ៉ាងណាក្ដី ក៏យើងមិនព្រមស្ដាប់ដែរ ព្រោះដៃអ្នករាល់គ្នាប្រឡាក់ដោយឈាម។

16ចូរលាងសំអាត និងជម្រះខ្លួន ឲ្យបានស្អាតបរិសុទ្ធ! ចូរយកអំពើទុច្ចរិតចេញពីមុខយើងទៅ កុំប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ទៀតឡើយ!

17ចូររៀនធ្វើអំពើល្អ! ចូរស្វែងរកយុត្តិធម៌! ចូរណែ‌នាំអ្នកដែលសង្កត់‌សង្កិនគេ ឲ្យដើរតាមមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ! ចូររកយុត្តិធម៌ឲ្យក្មេងកំព្រា ហើយការពារស្ត្រីមេម៉ាយ!

18អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលថា៖ ចូរមកយើងពិភាក្សាជាមួយគ្នា ទោះបីអំពើបាបរបស់អ្នករាល់គ្នាខ្មៅកខ្វក់ យ៉ាងណាក្ដី ក៏វានឹងប្រែទៅជា ស ដូចសំឡីវិញដែរ ហើយទោះបីវាមានពណ៌ខ្មៅយ៉ាងណាក៏ដោយ វានឹងប្រែជា សដូចកប្បាស។

19ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាស្ម័គ្រចិត្តស្ដាប់បង្គាប់យើង អ្នករាល់គ្នានឹងបរិភោគ ផលល្អៗនៅក្នុងស្រុកនេះ។

20ផ្ទុយទៅវិញ បើអ្នករាល់គ្នាមិនយល់ព្រម ហើយមានចិត្តរឹងចចេស អ្នករាល់គ្នាមុខជាស្លាប់ដោយមុខដាវពុំ‌ខានឡើយ! - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

21ហេតុដូចម្ដេចបានជាបុរីដ៏ស្មោះត្រង់ បែរជាខូច អស់បែបនេះ? ពីមុន នៅក្នុងទីក្រុង មានពេញដោយយុត្តិធម៌ សេចក្ដីសុចរិតក៏ស្ថិតនៅក្នុងទីក្រុងនេះដែរ។ ប៉ុន្តែ ឥឡូវនេះ អ្នកគ្រប់‌គ្រង សុទ្ធតែជាឃាតក!

22អ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡឹមអើយ ប្រាក់របស់អ្នករាល់គ្នាមិនស្អាត‌ស្អំទេ ហើយស្រារបស់អ្នករាល់គ្នាក៏លាយទឹកដែរ។

23អ្នកដឹកនាំរបស់អ្នកសុទ្ធតែជាមនុស្សបះ‌បោរ ពួកគេចូលដៃជាមួយចោរ ពួកគេចូលចិត្តសំណូក ហើយគិតតែពីស្វះ‌ស្វែងរកជំនូន គឺពួកគេមិនរកយុត្តិធម៌ឲ្យក្មេងកំព្រាទេ ហើយក៏មិនរវី‌រវល់ស្ដាប់ស្ត្រីមេម៉ាយដែរ។

24ហេតុនេះហើយបានជា អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់ នៃពិភពទាំងមូល គឺម្ចាស់ដ៏មានអំណាច របស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលមានបន្ទូលថា: យើងនឹងដណ្ដើមយកជ័យ‌ជំនះពីបច្ចា‌មិត្តរបស់យើង ហើយយើងនឹងសង‌សឹកខ្មាំងសត្រូវរបស់យើង!

25យេរូ‌សាឡឹមអើយ យើងនឹងវាយប្រដៅអ្នក យើងនឹងបន្សុទ្ធអ្នក ដូចគេបន្សុទ្ធលោហ‌ធាតុ យើងក៏នឹងដកអ្វីៗទាំងអស់ដែលសៅហ្មង ចេញពីអ្នកដែរ។

26យើងនឹងធ្វើឲ្យចៅ‌ក្រមរបស់អ្នក បានដូចចៅ‌ក្រមនៅជំនាន់ដើម ហើយធ្វើឲ្យទីប្រឹក្សារបស់អ្នក បានដូចទីប្រឹក្សានៅជំនាន់មុនដែរ។ ពេលនោះ គេនឹងហៅអ្នកថា “ក្រុងដ៏សុចរិត” “បុរីដ៏ស្មោះត្រង់”។

27យុត្តិធម៌នឹងរំដោះក្រុងស៊ីយ៉ូន ឲ្យមានសេរី‌ភាព ហើយសេចក្ដីសុចរិតក៏នឹងរំដោះ ប្រជា‌ជនដែលកែប្រែចិត្តគំនិត ឲ្យមានសេរី‌ភាពដែរ។

28រីឯពួកបះ‌បោរ មនុស្សបាប និងអស់អ្នកដែលបោះបង់ចោល អុលឡោះ‌តាអាឡា វិញ គេនឹងវិនាសអន្តរាយជាមួយគ្នាអស់ទៅ។

29ពេលនោះ អ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវបាក់មុខ ព្រោះតែជំពាក់ចិត្តនឹងដើមឈើដ៏សក្ការៈ ហើយអ្នករាល់គ្នាក៏នឹងត្រូវអាម៉ាស់ ព្រោះតែបានជ្រើសរើសសួនឧទ្យានទាំងនោះ ទុកជាកន្លែងធ្វើសក្ការ‌បូជាដែរ។

30ដ្បិតអ្នករាល់គ្នានឹងបានដូចដើមឈើទាំងនោះ ដែលមានស្លឹកក្រៀមស្ងួត ហើយដូចសួនឧទ្យានដែលគ្មានទឹក។

31មនុស្សខ្លាំងពូកែនឹងក្លាយទៅជាកំទេចឈើស្ងួត ហើយអ្វីៗដែលគេធ្វើ ប្រៀបបាននឹងផ្កាភ្លើង ដែលឆេះជាមួយគ្នា គ្មាននរណាពន្លត់បានឡើយ។

Jump to: Chapter 2 →