Deuteronomy 32 — Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

4ព្រះ‌អង្គជាថ្មដា ការរបស់ព្រះ‌អង្គសុទ្ធតែគ្រប់លក្ខណ៍ ដ្បិតអស់ទាំងផ្លូវរបស់ព្រះ‌អង្គសុទ្ធតែយុត្តិ‌ធម៌ ព្រះ‌អង្គជាព្រះដ៏ស្មោះ‌ត្រង់ ឥតមានសេចក្ដីទុច្ចរិតណាឡើយ ព្រះ‌អង្គក៏ត្រឹម‌ត្រូវ ហើយទៀងត្រង់។

5គេបានប្រព្រឹត្តយ៉ាងខូចអាក្រក់ជាមួយព្រះ‌អង្គ គេមិនមែនជាកូនរបស់ព្រះ‌អង្គទៀតទេ ព្រោះគេបានសៅហ្មង ជាតំណមនុស្សវៀច ហើយក្រវិច‌ក្រវៀន

6ឱពួកមនុស្សលេលា ហើយឥតប្រាជ្ញាអើយ តើអ្នករាល់គ្នាសងគុណដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាយ៉ាងនោះឬ? តើព្រះ‌អង្គមិនមែនជាព្រះ‌វរ‌បិតារបស់អ្នក ដែលបានទិញអ្នកមកទេឬ? ព្រះ‌អង្គបានបង្កើតអ្នក ហើយតាំងអ្នកឡើងផង។

7ចូរនឹកចាំពីថ្ងៃចាស់បុរាណ ចូរពិចារណាពីអស់ទាំងឆ្នាំដ៏មានជាច្រើនតំណតមក ចូរសួរឪពុករបស់អ្នកចុះ គាត់នឹងសម្ដែងឲ្យអ្នកដឹង ហើយសួរពួកចាស់‌ទុំរបស់អ្នកផង គេនឹងប្រាប់ដល់អ្នក។

8កាលព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុត បានចែកមត៌កដល់សាសន៍ទាំងប៉ុន្មាន គឺកាលព្រះ‌អង្គបានបំបែកមនុស្សចេញពីគ្នា នោះព្រះ‌អង្គបានដាក់ព្រំប្រទល់ឲ្យអស់ទាំងប្រជា‌ជន តាមចំនួនពួកកូនរបស់ព្រះ ។

9ដ្បិតកេរ‌អាកររបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ា គឺប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ព្រះ‌អង្គ ហើយលោកយ៉ាកុបជាចំណែកមត៌ករបស់ព្រះ‌អង្គ។

10ព្រះ‌អង្គឃើញលោកនៅតំបន់ស្ងាត់ ក្នុងទីរហោ‌ស្ថានហួតហែង មានតែសំឡេងថ្ងួចថ្ងូរ ព្រះ‌អង្គបានព័ទ្ធលោកជុំ‌វិញ ហើយបានថែ‌ទាំ ព្រមទាំងរក្សាលោក ទុកដូចជាប្រស្រីព្រះ‌នេត្ររបស់ព្រះ‌អង្គ។

11ដូចសត្វឥន្ទ្រីដែលអង្រួនសម្បុក ក៏ហើរការពារពីលើកូន រួចត្រដាងស្លាបទទួលកូន ទាំងទ្រនៅលើចំអេងស្លាប

12ព្រះ‌យេហូវ៉ាតែមួយព្រះ‌អង្គបាននាំលោក ឥតមានព្រះដទៃណានៅជា‌មួយលោកឡើយ។

13ព្រះ‌អង្គបានបញ្ជិះលោកនៅលើទីខ្ពស់នៃផែន‌ដី លោកបានបរិ‌ភោគផលចម្រើនពីស្រែចម្ការ ហើយព្រះ‌អង្គបានឲ្យលោកជញ្ជក់ទឹកឃ្មុំពីថ្មដា និងប្រេងពីថ្មដ៏រឹង

14ក៏បានបរិ‌ភោគខ្លាញ់ទឹកដោះ និងទឹកដោះសុទ្ធពីហ្វូងសត្វ ព្រមទាំងខ្លាញ់កូនចៀម និងចៀមឈ្មោលពូជពីស្រុកបាសាន ហើយពពែផង ក៏មានអង្ករភោជ្ជ‌សាលីយ៉ាងត្រសូល ហើយអ្នកបានផឹកឈាមទំពាំង‌បាយជូរដ៏សុទ្ធ។

15យ៉ាកុបបានបរិ‌ភោគឆ្អែតស្កប់ស្កល់ យេស៊ូរុន បានឡើងសាច់ ហើយបានធាត់ឡើង គេបានចម្រើនសាច់ឡើង បានត្រឡប់ជាក្រាស់មាំ ក៏ធាត់រលោង រួចគេបោះ‌បង់ចោលព្រះដែលបង្កើតខ្លួន ហើយបានមើល‌ងាយដល់ថ្មដានៃការសង្គ្រោះរបស់ខ្លួន។

16គេបានបណ្ដាលឲ្យព្រះ‌អង្គប្រចណ្ឌដោយ‌សារព្រះដទៃ ក៏បានចាក់‌រុកឲ្យព្រះ‌អង្គខ្ញាល់ ដោយ‌សារការគួរស្អប់ខ្ពើម។

17គេបានថ្វាយយញ្ញ‌បូជាដល់ពួកអារក្ស ដែលមិនមែនជាព្រះ គឺដល់ព្រះដែលគេមិនបានស្គាល់ ជាព្រះថ្មីដែលទើបនឹងកើតឡើង ដែលបុព្វបុរសរបស់អ្នកមិនដែលកោតខ្លាច។

18ព្រះដ៏ជាថ្មដាដែលបង្កើតអ្នកមក នោះអ្នកមិនរវល់ ហើយអ្នកបានបំភ្លេចព្រះដែលបានផ្តល់កំណើតដល់ខ្លួន។

19ព្រះ‌យេហូវ៉ាបានទតឃើញកិរិយារបស់គេ ហើយមានព្រះ‌ហឫ‌ទ័យប្រចណ្ឌ ព្រះ‌អង្គស្អប់ខ្ពើម ព្រោះកូនប្រុស កូនស្រីរបស់ព្រះ‌អង្គធ្វើឲ្យព្រះ‌អង្គខ្ញាល់។

20ព្រះ‌អង្គមានព្រះ‌បន្ទូលថា "យើងនឹងគេចមុខចេញពីគេ យើងនឹងចាំមើលចុងបំផុតរបស់គេជាយ៉ាងណា ដ្បិតគេជាតំណមនុស្សរឹងចចេស ជាកូនចៅដែលគ្មានចិត្តស្មោះ‌ត្រង់"។

21គេបានធ្វើឲ្យយើងប្រចណ្ឌ ដោយ‌សាររបស់ដែលមិនមែនជាព្រះ ក៏បានបណ្ដាលឲ្យយើងខឹង ដោយ‌សាររូបព្រះរបស់គេ។ ដូច្នេះ យើងនឹងធ្វើឲ្យគេប្រចណ្ឌដែរ ដោយ‌សារពួកអ្នកដែលមិនមែនជាប្រជា‌ជនណាមួយ យើងបណ្ដាលឲ្យគេខឹង ដោយ‌សារសាសន៍មួយដែលឥតប្រាជ្ញា។

22ដ្បិតភ្លើងកំហឹងរបស់យើងបានឆួលឡើង ក៏ឆេះទៅដល់ស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់ ក៏លេបត្របាក់ផែន‌ដី និងសេចក្ដីចម្រើនរបស់ផែនដី ហើយបង្កាត់គ្រឹះភ្នំទាំងប៉ុន្មានឲ្យឆេះឡើង។

23យើងនឹងបង្គរមហន្តរាយទៅលើគេ យើងនឹងបាញ់ព្រួញរបស់យើងទៅលើគេ

24គេនឹងត្រូវរីងរៃទៅដោយសារឃ្លាន ហើយរោយ‌រៀវទៅដោយអំណាចក្តៅ និងសេចក្ដីហិន‌វិនាសដ៏ជូរ‌ចត់ យើងនឹងចាត់សត្វព្រៃទៅខាំគេ ព្រមទាំងសត្វលូនវារនៅដីឲ្យទៅចឹកផង។

25នៅខាងក្រៅផ្ទះ គេនឹងស្លាប់ដោយមុខដាវ ហើយនៅខាងក្នុង គេនឹងភ័យញាប់ញ័រ ដ្បិតមនុស្សកំលោះក៏ដូចជាស្រីក្រមុំ ហើយទាំងកូនដែលនៅបៅដោះ និងមនុស្សសក់ស្កូវផង។

26យើងបានប្រាប់ថា យើងនឹងកម្ចាត់កម្ចាយគេឲ្យទៅជាឆ្ងាយ យើងនឹងលុបបំបាត់ការនឹកចាំអំពីគេ ចេញពីមនុស្សលោកទៅ

27ប៉ុន្ដែ យើងខ្លាចក្រែងខ្មាំង‌សត្រូវរបស់គេអួតអាង ដ្បិតបច្ចាមិត្តរបស់គេអាចយល់ច្រឡំថា "ដៃរបស់យើងបានឈ្នះទេតើ មិនមែនព្រះ‌យេហូវ៉ាទេដែលធ្វើការទាំងអស់នេះ"។

28ដ្បិតគេជាសាសន៍មួយដែលល្ងង់ខ្លៅ ហើយគ្មានការយល់ដឹងក្នុងខ្លួនសោះ។

29ប្រសិន‌បើគេមានប្រាជ្ញា គេមុខជាយល់សេចក្ដីនេះ គេនឹងយល់ពីចុងបំផុតរបស់គេជាយ៉ាងណាមិនខាន!

30តើមនុស្សតែម្នាក់អាចដេញមួយពាន់នាក់ ឬពីរនាក់ធ្វើឲ្យមួយម៉ឺននាក់រត់ទៅដូចម្ដេចបាន បើព្រះដ៏ជាថ្មដារបស់គេមិនបានលក់គេ ឬព្រះ‌យេហូវ៉ាមិនបានប្រគល់គេទៅនោះ?

31ដ្បិតថ្មដារបស់គេមិនដូចជាថ្មដារបស់យើងទេ សូម្បីតែខ្មាំង‌សត្រូវរបស់យើង ក៏ទទួលស្គាល់ដូច្នេះដែរ។

32ដើមទំពាំងបាយជូររបស់គេ ចេញពីដើមទំពាំងបាយជូររបស់ក្រុងសូដុម និងពីចម្ការរបស់ក្រុងកូម៉ូរ៉ា ផ្លែទំពាំង‌បាយ‌ជូររបស់គេជាផ្លែមានជាតិពុល ចង្កោមរបស់គេក៏ជូរចត់ដែរ

33ស្រាទំពាំង‌បាយ‌ជូររបស់គេជាពិសរបស់នាគ ហើយជាពិសសាហាវរបស់ពស់ហនុមានផង។

34តើនេះមិនមែនរក្សាទុកនៅនឹងយើង ទាំងបិទត្រានៅក្នុងឃ្លាំងរបស់យើងទេឬ?

35ការសង‌សឹក និងការតបទៅគេវិញ ស្រេចលើយើង ក្នុងកាលដែលជើងរបស់គេរអិលភ្លាត់ ដ្បិតថ្ងៃដែលគេត្រូវអន្តរាយនៅជិតបង្កើយ ហើយថ្ងៃដែលគេទទួលផលអាក្រក់របស់ខ្លួនមកដល់យ៉ាងរហ័ស។

36ដ្បិតព្រះ‌យេហូវ៉ានឹងកាត់សេចក្ដីឲ្យប្រជា‌រាស្ត្ររបស់ព្រះ‌អង្គបានរួច ព្រមទាំងអាណិតមេត្តាដល់ពួកបាវបម្រើរបស់ព្រះ‌អង្គ ក្នុងកាលដែលព្រះ‌អង្គទតឃើញថា កម្លាំងរបស់គេបាត់អស់រលីង ឥតមានអ្នកណានៅសល់ឡើយ ទោះទាំងខ្ញុំកំដរ និងអ្នកជាផង។

37ពេលនោះ ព្រះ‌អង្គនឹងមានព្រះ‌បន្ទូលថា "អស់ទាំងព្រះរបស់គេ ជាថ្មដាដែលគេបានយកជាទីពឹងនោះ តើនៅឯណា?

38ជាព្រះដែលបានទទួលខ្លាញ់នៃយញ្ញ‌បូជារបស់គេ ព្រមទាំងផឹកស្រាទំពាំង‌បាយ‌ជូរនៃតង្វាយច្រួចរបស់គេ ចូរឲ្យព្រះទាំងនោះក្រោកឡើងជួយអ្នកចុះ ហើយការ‌ពារអ្នកទៅ!

39មើល៍ ឥឡូវនេះ គឺយើងនេះហើយដែលជាព្រះ គ្មានព្រះឯណាទៀតក្រៅពីយើងឡើយ។ យើងសម្លាប់ ហើយយើងប្រោសឲ្យរស់ យើងធ្វើឲ្យរបួស ហើយយើងប្រោសឲ្យជា គ្មានអ្នកណានឹងដោះឲ្យរួចពីកណ្ដាប់ដៃយើងបានឡើយ។

40ដ្បិតយើងលើកដៃរបស់យើងទៅស្ថាន‌សួគ៌ ហើយស្បថក្នុងនាមយើងដែលមានព្រះជន្មអស់កល្បជានិច្ចថា

41ប្រសិន‌បើយើងសំលៀងដាវរបស់យើងដែលភ្លឺ‌ចាំង ហើយដៃយើងចាប់កាន់សេចក្ដីយុត្តិ‌ធម៌ នោះយើងនឹងសង‌សឹកបច្ចាមិត្តរបស់យើង ហើយនឹងសងអស់អ្នកដែលស្អប់យើង។

42យើងនឹងធ្វើឲ្យព្រួញរបស់យើងស្រវឹងដោយឈាម ហើយឲ្យដាវរបស់យើងត្របាក់ស៊ីសាច់ គឺដោយឈាមរបស់អ្នកដែលត្រូវគេសម្លាប់ ព្រមទាំងពួកឈ្លើយ ចាប់តាំងពីក្បាលរបស់ខ្មាំង‌សត្រូវដែលមានសក់វែងទៅ។

44លោកម៉ូសេ និងលោកយ៉ូស្វេ ជាកូនរបស់លោកនុន បានចូលមក ហើយសូត្រអស់ទាំងព្រះបន្ទូលទាំងប៉ុន្មាននៃបទចម្រៀងនេះ ឲ្យប្រជា‌ជនទាំងអស់បានស្តាប់។

45កាលលោកម៉ូសេបានសូត្រព្រះបន្ទូលទាំងនេះ ដល់សាសន៍អ៊ីស្រា‌អែលទាំងអស់ចប់ហើយ

46លោកមានប្រសាសន៍ទៅគេថា៖ «ចូរយកចិត្តទុកដាក់នឹងពាក្យទាំងប៉ុន្មាន ដែលខ្ញុំបានទូន្មានអ្នករាល់គ្នានៅថ្ងៃនេះចុះ ហើយបង្គាប់ដល់កូនចៅរបស់អ្នករាល់គ្នា ឲ្យគេប្រយ័ត្ននឹងប្រព្រឹត្តតាមអស់ទាំងព្រះ‌បន្ទូលនៅក្នុងក្រឹត្យ‌វិន័យនេះ។

47ដ្បិតនេះមិនមែនជាសេចក្ដីឥតប្រយោជន៍ដល់អ្នករាល់គ្នាទេ គឺជាជីវិតដល់អ្នករាល់គ្នាវិញ ហើយដោយ‌សារសេចក្ដីនេះ អ្នករាល់គ្នានឹងរស់នៅយូរ‌អង្វែង នៅក្នុងស្រុកដែលអ្នករាល់គ្នានឹងឆ្លងទន្លេយ័រ‌ដាន់ចូលទៅកាន់កាប់»។

48នៅថ្ងៃនោះឯង ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកម៉ូសេថា៖

49«ចូរឡើងទៅភ្នំអាបារីមនេះទៅ គឺភ្នំនេបូរ ដែលនៅក្នុងស្រុកម៉ូអាប់ ទល់មុខនឹងក្រុងយេរីខូរ ហើយមើលទៅស្រុកកាណាន ដែលយើងឲ្យទុកជាកេរ‌អាករដល់ប្រជា‌ជនអ៊ីស្រា‌អែលចុះ។

50អ្នកនឹងស្លាប់នៅលើភ្នំដែលអ្នកឡើងទៅនោះ ហើយនឹងបានជួបជុំជាមួយដូន‌តារបស់អ្នក ដូចអើរ៉ុនបងរបស់អ្នកបានស្លាប់នៅលើភ្នំហោរ ហើយបានជួបជុំជាមួយដូន‌តារបស់គាត់ដែរ

51ព្រោះអ្នកបានរំលងទាស់នឹងយើង នៅកណ្ដាលប្រជា‌ជនអ៊ីស្រា‌អែល ត្រង់ទឹកមេរីបានៅស្រុកកាដេស ក្នុងទីរហោ‌ស្ថានស៊ីន ព្រោះអ្នកមិនបានលើកយើងជាបរិសុទ្ធ នៅកណ្ដាលប្រជា‌ជនអ៊ីស្រា‌អែលទេ ។

52អ្នកនឹងមើលស្រុកនៅមុខអ្នកឃើញ តែមិនបានចូលទៅក្នុងស្រុកដែលយើងឲ្យដល់ប្រជា‌ជនអ៊ីស្រា‌អែលឡើយ»។