Acts 12

Kurdish Kurmanji Latin (Peymana Nû (Încîl))

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1Wan çaxada Hêrodes pʼadşa destê xwe hilda ser hinekêd ji civînê ku wan bide cefê,

2Aqûbê birê Yûhʼenna bi şûr da kuştinê.

3Ewî dîna xwe dayê, ku kirina wî li cihûya xweş hat, rʼabû Petrûs jî da girtinê. Ev yek rʼojêd Cejina Nanê Şkevada qewimîn.

4Gava Petrûs girt, avîte kelê sparte çar tʼaxima, ku her tʼaximek çar-çar esker bûn, wekî miqatî wî bin. Nêta wî ew bû ku pey Cejina Derbazbûnêrʼa wî derxe ber cimeʼtê, dîwana wî bike.

5Îdî Petrûs kelêda girtî bû, lê civînê bona wî bi dil û can, bi dua hîvî ji Xwedê dikir.

6Wê şevê, ku sibetirê Hêrodes dixwest ew derxista ber cimeʼtê, bona dîwankirinê, Petrûs bi du zincîra girêdayî nava du eskerada rʼazayî bû, nobedara jî ber dêrî nobedarîya kelê dikir.

7Nişkêva milyakʼetekî Xudan ber sekinî, rʼonayê wî cîyî şewq da û niçʼande kʼêleka Petrûs, ew hʼişyar kir û gotê: «Zû rʼabe». Zincîr ji destêd wî kʼetin.

8Hingê milyakʼet wîrʼa got: «Pişta xwe girêde û çarixêd xwe ser nigêd xweva ke». Ewî jî usa kir. Paşê wîrʼa got: «Qapʼûtê xwe bavêje ser xwe û pey min were».

9Petrûs jî derkʼet da pey wî çû, lê nizanibû ew kirina milyakʼet rʼast e, wî tʼirê xewnê dibîne.

10Ewana ji nobedarêd pêşin û duda derbaz bûn, hʼeta dergehê hʼesinî hatin, kʼîjanî derdixiste nav bajêr. Dergeh xwexa li ber wan vebû, ji wir derkʼetin kʼûçekê derbaz bûn, nişkêva milyakʼet ji wî qetîya.

11Hingê Petrûs ser hʼişê xweda hat, got: «Ez niha rʼast zanim ku Xudan milyakʼetê Xwe şand, ez ji destê Hêrodes û ji wan hʼemû tiştêd ku cihû hîvîyê bûn xilaz kirim».

12Gava ev yek feʼm kir, çû mala Meryema dîya Yûhʼennayê ku jêrʼa Marqos digotin, ku li wir gelek civîyabûn dua dikirin.

13Petrûs dergeh xist, carîke navê wê Rʼoda çû guhê xwe da ser.

14Dengê Petrûs nas kir, ji şabûna dergeh venekir, lê rʼevî çû hindurʼ got: «Petrûs li ber dergeh sekinî ye!»

15Wana wêrʼa got: «Te hʼişê xwe unda kirîye?» Lê ewa ser ya xwe bû, ku rʼast e. Wana got: «Qey milyakʼetê wî ye?»

16Petrûs jî serhev-serhev dergeh dixist. Gava vekirin ew dîtin, hʼişê serê wan çû.

17Ewî destê xwe hʼejand ku kerʼ bin û gilî kir çawa Xudan ew ji kelê derxistîye, usa jî got: «Vê yekê Aqûb û xûşk-birayêd dinrʼa jî bêjin». Xwexa jî rʼabû çû cîkî din.

18Sibeh ku safî bû, esker gelekî tʼevîhev bûn, gelo çi hate serê Petrûs?

19Gava Hêrodes li wî gerʼîya û ew nedît, ji eskera her tişt pirsî û eʼmir kir ku bêne kuştinê. Paşê Hêrodes ji Cihûstanê berjêrî Qeyserîyê bû û wir ma.

20Hêrodes li miletêd Sûr û Saydayê rʼabibû xezebê. Evana jî hevrʼa rʼabûn hatin, Bilasto wekʼîlê mala Hêrodes anîne rʼayê û hîvî kirin ku li hev bên, çimkî bajarêd wan ji welatê wî pʼadşayî xurek distandin.

21Rʼojeke kʼifşkirî Hêrodes kʼincê pʼadşatîyê lê, li herema dîwanê rʼûnişt û bi cimeʼtî wanarʼa xeber dida.

22Eʼlaletê jî dikire qîrʼîn û digot: «Eva dengê xwedêkî ye, ne yê merîya ye!»

23Destxweda milyakʼetekî Xudan wî xist, bona ku wî şikirî neda Xwedê, kurmî bû mir.

24Lê xebera Xwedê berfire û zêde dibû.

25Barnabas û Şawûl gava qulixê xwe qedandin, ji Orşelîmê vegerʼîyan, Yûhʼennayê ku jêrʼa Marqos digotin jî tʼevî xwe anîn.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →