Acts 26

Kurdish Kurmanji Latin (Peymana Nû (Încîl))

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1Hingê Egrîpa Pawlosrʼa got: «Îzina te heye ku tu bona xwe xeber dî». Wê demê Pawlos destê xwe bilind kir, caba xwe da.

2«Egrîpa pʼadşa, bona hʼemû şikîyatêd ku cihû li min dikin, ez îro xwe bextewar hʼesab dikim ku ber te sekinî me caba xwe didim,

3îlahî vê pirsêda ku tu haş ji hʼemû eʼdet û pirsêd cihûya heyî. Bona vê yekê ez ji te hîvî dikim, bi sebir guhdarîya min bikî.

4Hʼemû cihû zanin ku min çawa eʼmirê xwe ji zarʼotîya xweda girtî nava miletê xwe û li Orşelîmêda derbaz kirîye.

5Ewana zûva min nas dikin, heger bixwazin, dikarin şeʼdetîyê bidin, wekî ez anegorî eʼdetê kʼomela dînê meyî hʼişk jî fêrisî bûme.

6Û niha jî bona gumana wî sozê ku Xwedê daye kal-bavêd me dîwana min tê kirinê,

7xût bona wî sozê ku her donzdeh eʼşîrêd me bi dil û can, şev û rʼoj Xwedê hʼebandine, wekî bigihîjine ewê yekê. Belê bona vê gumanê ye, ku cihû şikîyatê min dikin, pʼadşayî xweş be.

8Hûn çima nikarin bawer bikin, ku Xwedê wê mirîya ji mirinê rʼake?

9Min xwexa jî kiribû deynê stûyê xwe, ku miqabilî navê Îsayê Nisretê gelek tişt bikira

10û min Orşelîmêda kir jî. Min ji serekêd kʼahîna hʼukum stand û gelekêd ji cimeʼta Xwedê davîtine kelê û gava dihatine kuştinê, min jî dengê xwe dida.

11Hʼemû kʼinîştada gelek cara min ew didane cezayê û dikir ku zorê bidime wan ku wê bawerîya xwe înkʼar kin. Min kʼîna wan girtibû, hʼeta bajarêd xerîbda jî ew dizêrandin.

12Awa ez carekê bi hʼukum û eʼmirê serekêd kʼahîna diçûme Şamê.

13Rʼoj nîvro bû, pʼadşayî xweş be, rʼêva min dît ji eʼzmên rʼonayîke ji rʼonayîya teʼvê zortir dora min û yêd tʼevî min dihatin şewq da.

14Em hʼemû kʼetine eʼrdê, min dengek bihîst ku bi zimanê îbranî minrʼa got: ‹Şawûl! Şawûl! Tu çima Min dizêrînî? Tu bi kʼulmê nikarî herʼî dirêşê ›.

15Min got: ‹Tu kʼî yî, Xudan?› Xudan got: ‹Ez ew Îsa me, Yê ku tu dizêrînî.

16Niha rʼabe ser nigêd xwe, Ez bona wê yekê teva xuya bûm, ku te bikime berdestîyê Xwe û şeʼdê wî tiştê ku te dît û wan tiştêd ku Ezê paşê ber te vekim.

17Ezê te ji destê cimeʼta Îsraêlê û necihûya xilaz kim. Va Ez te dişînime nava wan,

18wekî çʼeʼvêd wan vekî, ji teʼrîstanîyê berbi rʼonayê û ji hʼukumê mîrêcin berbi Xwedê vegerʼînî, wekî bi saya wê bawerîya ser min, gunêd wan bêne baxşandinê û tʼevî pʼara cimeʼta Min bin›.

19Awa Egrîpa pʼadşa, ez miqabilî wê dîtina li berçʼeʼvaye ji eʼzmên nesekinîm.

20Lê min pêşîyê yêd Şamê, Orşelîmê û tʼemamîya tʼopraxêd Cihûstanêrʼa dannasîn kir, usa jî necihûyarʼa, ku tʼobe kin berbi Xwedê vegerʼin û kirêd qenc bikin, wekî bê kʼifşê ew ji gunekirinê vegerʼîyane.

21Bona vê yekê cihûya ez pʼaristgehêda girtim, xwestin min bikujin.

22Lê min ji Xwedê kʼomek stand û hʼeta îro ez mame, şeʼdetîyê didime biçʼûk û mezina. Tiştekî zêde jî ji wan tiştêd ku pʼêxembera û Mûsa gotibûn wê bibin, min negotîye:

23Gerekê Mesîh cefa bikʼişanda, bibûya yê pêşin ji nava mirîya rʼabûyî û rʼonaya xilazbûnê miletêd cihû û necihûyarʼa dannasîn kira».

24Gava Pawlos aha caba xwe da, Fêsto bi dengê bilind got: «Tu xwe unda dikî, Pawlos! Pʼirʼxwendina te te unda dike».

25Pawlos gotê: «Ez xwe unda nakim Fêstoyê xweyîqedir, lê xeberêd rʼast û çê dibêjim.

26Pʼadşa haş ji van tişta heye, lema jî ez aza xeber didim û bawer nakim ku tiştek ji wî veşartî mabe, çimkî ev yeka qulçʼekîda nebûye.

27Egrîpa pʼadşa, tu pʼêxembera bawer dikî? Zanim ku tu bawer dikî».

28Egrîpa Pawlosrʼa got: «Te tʼirê tu usa zû dikarî min bikî mesîhî?»

29Pawlos got: «Ez hîvî ji Xwedê dikim, zû-dereng ne ku tʼenê tu, lê hʼemûyêd ku îro guhdarîya min dikin, usa bin çawa ez im, pêştirî van qeyda».

30Hingê pʼadşa rʼabû pʼîya, welî, Bernikê û hʼemûyêd tʼevî wî rʼûniştî jî pêrʼa.

31Ew derkʼetine derva, hevrʼa xeber dan û gotin: «Eva meriva tiştekî usa nake ku bê kuştinê yan girtinê».

32Lê Egrîpa Fêstorʼa got: «Me dikaribû eva meriva berʼda, heger evî deʼwa dîwana Qeyser nekira».

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →