Acts 14

Kurdish Kurmanji Latin (Peymana Nû (Încîl))

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Qonyayêda jî ev yek mîna her car qewimî: Pawlos û Barnabas kʼetine kʼinîşta cihûya, usa xeber dan, wekî eʼlaleteke giran ji cihû û necihûya bawer kirin.

2Lê cihûyêd ku bawer nekirin dilê necihûya qilqilandin û rʼakirine miqabilî bira.

3Awa ewana gelek wext li wir man, mêrkʼîmî ser Xudan xeber didan, Xudan jî xebera kʼerema Xwe îzbat dikir, bi destêd wan nîşan û kʼeremet didane kirinê.

4Lê dutîretî kʼete bajêr, hinek li alîyê cihûya bûn, hinek jî li alîyê şandîya.

5Hingê hineke ji necihûya û cihûya tʼevî serwêrêd xwe qirar kirin ku wan bêhurmet kin û bidine ber kevira,

6lê ew pê hʼesîyan rʼevîne Lîstrayê û Dêrbê, bajarêd Lûkayonya, usa jî dor-berêd wan.

7Û li wan dera Mizgînî didan.

8Lîstrayêda yekî ji zikmakîyêda nigada şilûşeʼt rʼûniştî bû, ku tʼu cara negerʼîyabû.

9Ewî jî guhdarîya Pawlos dikir, Pawlos li wî nihêrʼî û gava dît bawerîya wî bona qencbûnê heye,

10bi dengê bilind gotê: «Rʼabe ser nigêd xwe rʼast bisekine!» Ewî jî banzda ser xwe, destpêkir gerʼîya.

11Eʼlaletê gava kirina Pawlos dît, dengê xwe hildan bi lûkayonî gotin: «Xwedê dilqê însênda hatine xwarê cem me!»

12Barnabasrʼa Zews gotin, Pawlosrʼa jî Hermês, çimkî xeberdanêda yê pêş ew bû.

13Kʼahînê Zewsê ku pʼaristgeha wî li pêşberî bajêr bû, ga bi kʼofîyava anîne ber dergeh, xwest ku tʼevî eʼlaletê şandîyarʼa bike qurban.

14Lê gava şandîya, Barnabas û Pawlosva ev yek bihîst, kʼincêd xwe qelaştin û rʼevîne nava eʼlaletê, kirine gazî û gotin:

15«Eʼvdno! Hûn çima vê yekê dikin? Em jî binyatʼa xweda merîne mîna we ne, Mizgînîyê didine we, ku hûn ji wan tiştêd pʼûçʼ vegerʼin berbi Xwedêyê sax bên, Yê ku eʼrd û eʼzman, beʼr û hʼemûyêd nava wanda eʼfirandîye.

16Ewî zemanê bihurîda hişt ku her milet rʼîya xweda herʼe.

17Lê Xwexa Xwe bê şeʼdetî nehişt, qencî werʼa kir, ji eʼzmên baran barand, rʼez jî demsalada dane we, bi xurekva hûn tʼêr kirin û şabûn jî kire dilê we».

18Bi van gotina wana bi zorekê eʼlalet zeft kir, ku qurbana bona wan nedin.

19Hingê ji Entakyayê û Qonyayê cihû hatin, eʼlalet dane alîyê xwe, Pawlos dane ber kevira, ji bajêr kʼaşî der kirin, wan tʼirê mirîye.

20Lê gava şagirta dora wî girt, ew rʼabû kʼete bajêr û rʼoja dinê tʼevî Barnabas rʼabû çû Dêrbê.

21Wana ku wî bajarîda Mizgînî dan û gelek kirine şagirt, vegerʼîyane Lîstrayê, Qonyayê û Entakyayê.

22Dilê şagirta dişidandin û dil didane wan, ku bawerîyêda bimînin û digotin: «Gerekê em bi gelek cefakʼişandinê bikʼevine Pʼadşatîya Xwedê».

23Wana bona her civînekê berpirsîyar kʼifş kirin, bi rʼojî dua kirin û ew spartine wî Xudanê ku bawerîya xwe jê anîbûn.

24Ew nava Pisîdyayêrʼa derbaz bûn, paşê hatine Pamfîlyayê.

25Pergêda jî xebera Xwedê dannasîn kirin, berjêr çûne Entalyayê.

26Ji wir jî bi gemîyê çûne Entakyayê, wî cîyê ku spartî kʼerema Xwedê bibûn bona wî şixulê ku ser hevda anîn.

27Gava hatin, civîn li hev civandin û wanrʼa gilî kirin, ku Xwedê tʼevî wan çi tişt kirine û çawa dergehê bawerîyê ber necihûya jî vekir.

28Li wir gelek wext tʼevî şagirta man.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →