Psalms 106 — Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

7ປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງພວກຂ້ານ້ອຍໃນເອຢິບ ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈເຖິງພຣະຣາຊກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ພວກເພິ່ນລືມໄລຄວາມຮັກທີ່ພຣະອົງໂຜດໃຫ້ເຫັນ ແລະໄດ້ກະບົດຕໍ່ສູ້ອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ທະເລແດງ

8ແຕ່ເພາະພຣະອົງໄດ້ສັນຍາ ພຣະອົງຈຶ່ງຊ່ວຍພວກເພິ່ນໃຫ້ພົ້ນໄພ ເພື່ອສຳແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຣິດທານຸພາບຂອງພຣະອົງ.

9ພຣະອົງສັ່ງທະເລແດງໃຫ້ແຫ້ງລົງໝົດ ແລະນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຂ້າມໄປຕາມເທິງດິນແຫ້ງ.

10ພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກຄົນທີ່ກຽດຊັງພວກເພິ່ນ ພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍກູ້ເອົາພວກເພິ່ນຈາກເຫຼົ່າສັດຕູດ້ວຍ.

11ແຕ່ເຫຼົ່າສັດຕູຂອງພວກເພິ່ນໄດ້ຈົມນໍ້າຕາຍ ຈົນບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນພວກເຂົາເຫຼືອຢູ່.

12ແລ້ວປະຊາຊົນກໍໄດ້ເຊື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງ ຕ່າງກໍຮ້ອງເພງສັນລະເສີນຖວາຍແດ່ພຣະອົງ.

13ແຕ່ພວກເພິ່ນພັດໄດ້ລືມໄລສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໂດຍໄວ ແລະໄດ້ກະທຳໄປໂດຍບໍ່ຂໍຄຳແນະນຳຈາກພຣະອົງ.

14ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ ພວກເພິ່ນເຕັມແຕ່ຕັນຫາພາໂລ ຈຶ່ງຖືຕົວເປັນເຫດເອົາພຣະເຈົ້າມາທົດສອບ.

15ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໃຫ້ຕາມທີ່ພວກເພິ່ນໄດ້ຂໍ ແຕ່ໄດ້ສົ່ງພະຍາດອັນຮ້າຍແຮງມາໃນທ່າມກາງພວກເພິ່ນ.

16ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານນັ້ນພວກເຂົາອິດສາໂມເຊ ທັງອາໂຣນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວອົງບໍຣິສຸດດ້ວຍ.

17ແລ້ວແຜ່ນດິນກໍໄດ້ຍະ ແລະກືນກິນດາທານ ທັງໄດ້ຖົມອາບີຣາມກັບຄອບຄົວຂອງພວກເຂົາດ້ວຍ.

18ໄຟໄດ້ຕົກມາຖືກໝູ່ຄະນະຂອງພວກເຂົາ ແລ້ວກໍໄໝ້ເຜົາຜານປະຊາຊົນຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ.

19ທີ່ພູເຂົາຊີນາຍພວກເຂົາໄດ້ສ້າງຮູບໜຶ່ງເປັນງົວຄຳ ແລະພາກັນຂາບໄຫວ້ຮູບປັ້ນເປັນງົວຄຳນັ້ນ.

20ພວກເຂົາເອົາພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນກຽດສັກສີຂອງພວກຕົນ ປ່ຽນກັບຮູບສັດເດຍລະສານທີ່ກິນຫຍ້າໂຕໜຶ່ງ.

21ພວກເຂົາໄດ້ລືມໄລພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໄພ ດ້ວຍຣິດທານຸພາບໃນເອຢິບນັ້ນ.

22ສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຮັດນັ້ນ ໜ້າອັດສະຈັນຫລາຍ ເປັນສິ່ງປະຫລາດໃຈທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນທະເລແດງນັ້ນ

23ເມື່ອພຣະອົງບອກວ່າ ພຣະອົງຈະທຳລາຍປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ໂມເຊຄົນທີ່ຊົງໄດ້ເລືອກເອົາກໍລຸກຂຶ້ນຂັດຄ້ານໄວ້. ເພິ່ນໄດ້ຢັບຢັ້ງຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະອົງ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ຊາວອິດສະຣາເອນຖືກທຳລາຍ.

24ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ປະຕິເສດດິນແດນທີ່ໃຫ້ພໍໃຈ ເພາະບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງຄຳສັນຍາຂອງພຣະອົງ.

25ພວກເຂົາອາໄສຜ້າເຕັນຢູ່ແລະຈົ່ມວ່າຢ່າງບໍ່ພໍໃຈ ແລະບໍ່ຍອມຟັງສຽງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.

26ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໃຊ້ຖ້ອຍຄຳເຕືອນຢ່າງແຂງແຮງວ່າພວກເຂົາຈະຕາຍ ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານນັ້ນ

27ແລະຈະໃຫ້ລູກຫລານແຕກໄປຢູ່ທ່າມກາງຄົນທີ່ບໍ່ນັບຖືພຣະເຈົ້າ ໂດຍປ່ອຍໃຫ້ຕາຍຢູ່ໃນປະເທດຕ່າງດ້າວ.

28ແລ້ວທີ່ເປອໍພວກເຂົາກໍໄດ້ຮ່ວມຂາບໄຫວ້ພະບາອານ ແລະໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແກ່ພະທີ່ບໍ່ມີຊີວິດ.

29ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວໂກດຮ້າຍໂດຍກະທຳຜິດ ແລະພະຍາດອັນຮ້າຍແຮງກໍໄດ້ລະບາດເຂົ້າໄປໃນທ່າມກາງພວກເຂົາເຈົ້າ.

30ແຕ່ຟີເນຮາໄດ້ລຸກຂຶ້ນລົງໂທດຜູ້ທີ່ເຮັດຜິດ ແລ້ວໂຣກລະບາດກໍໄດ້ຢຸດສະໜິດຈົນສິ້ນ.

31ພຣະອົງຈຶ່ງຖືວ່າລາວນັ້ນຊອບທຳສະເໝີມາ ຕະຫລອດຈາກຄົນເຊັ່ນນີ້ເຖິງຄົນເຊັ່ນໜ້າສືບໆໄປ.

32ທີ່ບໍ່ນໍ້າເມຣິບາ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວໂກດຮ້າຍ ແລະໂມເຊກໍເດືອດຮ້ອນນຳເພາະເລື່ອງນັ້ນ.

33ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ເພິ່ນຂົມຂື່ນລະທົມໃຈ ຈົນເພິ່ນໄດ້ເວົ້າຈາໄປໂດຍບໍ່ທັນໄດ້ຄິດສາກ່ອນ.

34ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຂ້າຄົນທີ່ບໍ່ນັບຖືພຣະເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນໝົດ ຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ຊົງບັນຊາໄວ້,

35ແຕ່ພັດໄດ້ແຕ່ງງານກັບພວກເຂົາເຈົ້າ ແລະເອົາວິທີປ່າເຖື່ອນຂອງພວກເຂົາມາປະຕິບັດຕາມ.

36ພວກເຂົາໄດ້ຂາບໄຫວ້ຮູບເຄົາຣົບທັງຫລາຍ ເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມຈິບຫາຍທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບ.

37ພວກເຂົາໄດ້ຖວາຍລູກຊາຍຍິງຂອງຕົນເອງ ໃຫ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາແກ່ຮູບປັ້ນ ຂອງຊາວການາອານນັ້ນ.

38ພວກເຂົາໄດ້ຂ້າເດັກນ້ອຍເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ແລະດິນແດນກໍເປັນມົນທິນຍ້ອນການນັ້ນ.

39ພວກເຂົາເປັນມົນທິນຍ້ອນພວກເຂົາກະທຳຜິດ ແລະເປັນຄົນທີ່ບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.

40ສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງໂກດຮ້າຍໄພ່ພົນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງເບື່ອໜ່າຍກຽດຊັງພວກເຂົາ.

41ພຣະອົງຈຶ່ງປະໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຄົນທີ່ບໍ່ນັບຖືພຣະອົງ ແລະສັດຕູກໍໄດ້ມາປົກຄອງເໜືອພວກເຂົາເຈົ້າ.

42ພວກເຂົາຖືກກົດຂີ່ໂດຍສັດຕູ ແລະພວກເຂົາກໍຕົກ ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເຫຼົ່າສັດຕູຈົນໝົດສິ້ນ.

43ຫລາຍຄັ້ງພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ພົ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາພັດເລືອກກະບົດຕໍ່ພຣະອົງ ຈຶ່ງຈົມຢູ່ໃນການບາບຂອງພວກເຂົາເອງ.

44ເຖິງປານນັ້ນ ພຣະອົງກໍຍັງຟັງສຽງຮ້ອງທູນຂອງພວກເຂົາ, ຈຶ່ງກັບມາສົນໃຈໃນຄວາມທຸກຂອງພວກເຂົາ

45ເພື່ອເຫັນແກ່ພວກເຂົາ ພຣະອົງຈຶ່ງຈົດຈຳພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ ຍ້ອນຄວາມຮັກອັນໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງເມດຕາພວກເຂົາເຈົ້າ.

46ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກທີ່ກົດຂີ່ພວກເຂົາ ເມດຕາສົງສານພວກເຂົາດ້ວຍ.

47ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກຂ້ານ້ອຍເອີຍ ຂໍຊົງໂຜດຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໄພແລະນຳຄືນມາ ຈາກທ່າມກາງບັນດາຊົນຊາດດ້ວຍ ເພື່ອວ່າຈະໄດ້ໂມທະນາຂອບພຣະຄຸນ ແລະສັນລະເສີນພຣະນາມອັນບໍຣິສຸດນັ້ນ.

48ຈົ່ງຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ ຈົ່ງຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນພຣະອົງບັດນີ້ແລະຕະຫລອດໄປ ໃຫ້ທຸກຄົນກ່າວວ່າ, “ອາແມນ.” ຈົ່ງຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຢາເວ.