Psalms 78 — Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

4ພວກເຮົາຈະບໍ່ອຳໄວ້ຈາກລູກໆຂອງພວກເຮົາ ຈົ່ງບອກເຊື້ອສາຍທີ່ເກີດມາພາຍຫລັງນັ້ນ ເຖິງຣິດທານຸພາບ ແລະສິ່ງຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫລາຍ ຕະຫລອດທັງສິ່ງອັດສະຈັນທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວກະທຳນັ້ນ.

5ພຣະອົງໄດ້ມອບກົດບັນຍັດໃຫ້ຄົນອິດສະຣາເອນ ແລະມອບຂໍ້ຄຳສັ່ງໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງຢາໂຄບ

6ເພື່ອວ່າເຊື້ອສາຍຕໍ່ໆມານັ້ນຈະໄດ້ຮຽນຮູ້ເອົາ ແລະບອກລູກຫລານຕໍ່ໄປຕາມຜຽນຂອງເຂົາເຈົ້າ.

7ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ວາງຄວາມຫວັງໃຈຂອງພວກເຂົາໃນພຣະເຈົ້າເໝືອນກັນ ແລະບໍ່ລືມສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳ ແຕ່ເຊື່ອຟັງຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ.

8ພວກເຂົາຈະບໍ່ເປັນດັ່ງພວກປູ່ຍ່າຕາຍາຍ ຄືພວກຄົນກະບົດແລະຄົນບໍ່ເຊື່ອຟັງນັ້ນ ເປັນພວກທີ່ບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະເປັນພວກທີ່ບໍ່ຊື່ຕົງຕໍ່ພຣະອົງທັງນັ້ນ.

9ພວກເອຟຣາອິມທີ່ຖືອາວຸດ ໜ້າແລະທະນູ ຕ່າງກໍໄດ້ແລ່ນປົບໜີໄປຈາກສະໜາມຮົບ.

10ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືຮັກສາພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍໄດ້ເຮັດຕາມກົດບັນຍັດຂອງພຣະອົງ.

11ພວກເຂົາຫຼົງລືມສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳ ຄືການອັດສະຈັນທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຮັດນັ້ນ.

12ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳສິ່ງອັດສະຈັນທັງຫຼາຍຕໍ່ໜ້າປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງພວກເຂົາ ໃນດິນແດນເອຢິບ ຄືໃນທົ່ງໂຊອານ.

13ພຣະອົງໄດ້ແຍກນໍ້າທະເລແລະໄດ້ນຳພວກເຂົາຜ່ານໄປ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ນໍ້າແຍກຕັ້ງຂຶ້ນເປັນກຳແພງ.

14ພຣະອົງໄດ້ນຳພວກເຂົາໄປ ດ້ວຍເສົາເມກໃນເວລາກາງເວັນ ແລະດ້ວຍເສົາໄຟໃນເວລາກາງຄືນ.

15ພຣະອົງໄດ້ຜ່າໂງ່ນຫີນໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ ແລະເຮັດໃຫ້ນໍ້າໄຫລອອກຈາກກ້ອນຫີນ ກາຍເປັນລຳທານເລິກມາໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ດື່ມ.

16ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ນໍ້າໄຫລອອກຈາກຫີນຜາຊັນ ແລະນໍ້າກໍໄຫລອອກມາເປັນກະແສນໍ້າ.

17ແຕ່ພວກເຂົາຍັງສືບຕໍ່ເຮັດບາບຕໍ່ສູ້ພຣະອົງເລື້ອຍມາ ແລະທີ່ຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານນັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄດ້ກະບົດຕໍ່ສູ້ອົງສູງສຸດ.

18ພວກເຂົາທົດລອງພຣະເຈົ້າໂດຍເຈດຕະນາ ເພື່ອຂໍອາຫານກິນຕາມຄວາມຢາກຂອງພວກເຂົາ.

19ພວກເຂົາຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າໂດຍເວົ້າວ່າ, “ພຣະເຈົ້າໃຫ້ອາຫານ ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານໄດ້ຫລືນີ້?

20ເປັນຄວາມຈິງແທ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕີໂງ່ນຫີນ ແລະນໍ້າໄດ້ໄຫລອອກມາເປັນດັ່ງກະແສນໍ້າ ແຕ່ພຣະອົງຍັງຈະສາມາດເອົາເຂົ້າຈີ່ໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ບໍ? ແລະເອົາຊີ້ນໃຫ້ປະຊາຊົນກິນໄດ້ຫລືບໍ່?”

21ສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງໂກດຮ້າຍອອກ ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນສຽງຈົ່ມຂອງພວກເຂົາ. ພຣະອົງໄດ້ໂຈມຕີປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງດ້ວຍໄຟ ແລະພຣະອົງໄດ້ຕໍ່ສູ້ພວກເຂົາໂດຍຄວາມໂກດຮ້າຍ

22ເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມີຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າເລີຍ ແລະບໍ່ເຄີຍເຊື່ອວ່າພຣະອົງຈະຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໄດ້.

23ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ທ້ອງຟ້າເບື້ອງເທິງ ແລະໄດ້ສັ່ງທ້ອງຟ້າໃຫ້ໄຂປະຕູອອກ

24ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງເມັດເຂົ້າຄືມານາລົງຈາກສະຫວັນ ຕົກລົງມາໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ກິນອີ່ມທ້ອງ.

25ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ກິນອາຫານຂອງເທວະດາ ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ພວກເຂົາກິນຕາມຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກເຂົາ.

26ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ລົມທິດຕາເວັນອອກພັດມາຈາກຟ້າສະຫວັນ ລົມທາງທິດໃຕ້ກໍພັດມາດ້ວຍຣິດອຳນາດຂອງພຣະອົງ

27ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງນົກຂຸ້ມລົງມາໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຢ່າງຫລວງຫລາຍດັ່ງເມັດຊາຍຢູ່ຕາມຝັ່ງ.

28ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຝູງນົກຂຸ້ມຕົກຕາມຄ້າຍຂອງພວກເຂົາ ຢູ່ອ້ອມແອ້ມຜ້າເຕັນທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

29ສະນັ້ນ ປະຊາຊົນຈຶ່ງກິນນົກນັ້ນຢ່າງອີ່ມໜຳສຳລານ ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ກິນຕາມທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການ.

30ແຕ່ພວກເຂົາຍັງຫິວກະຫາຍບໍ່ອີ່ມພໍ ໃນຂະນະທີ່ອາຫານຍັງເຕັມຢູ່ໃນປາກນັ້ນ

31ແລ້ວຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າກໍລະເບີດໃສ່ພວກເຂົາ ແລະຂ້າຊາຍສະກັນຊາວອິດສະຣາເອນທີ່ເກັ່ງກ້າທີ່ສຸດຖິ້ມ.

32ເຖິງປານນັ້ນ ປະຊາຊົນກໍຍັງໄດ້ເຮັດບາບຕາມເຄີຍ ແລະບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນສິ່ງອັດສະຈັນທີ່ຊົງໄດ້ກະທຳ.

33ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ໃຫ້ການເປັນຢູ່ຂອງພວກເຂົາສິ້ນສຸດລົງດັ່ງລົມຫາຍໃຈ ແລະເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຂົາຈົບລົງ ຍ້ອນຄວາມຫຼົ້ມຈົມຢ່າງກະທັນຫັນ.

34ເທື່ອໃດທີ່ພຣະອົງໄດ້ຂ້າບາງຄົນໃນພວກເຂົາ ຄົນທີ່ເຫຼືອກໍຫັນກັບມາຫາພຣະອົງເທື່ອນັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ກັບມາດ້ວຍສຳນຶກຜິດຢູ່ໃນຈິດໃຈ ແລະພາວັນນາອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າດ້ວຍຈິດໃຈຮ້ອນຮົນຍິ່ງ.

35ພວກເຂົາລະນຶກໄດ້ວ່າພຣະເຈົ້າຄືພຣະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງພວກເຂົາ ພຣະຜູ້ຊົງຣິດທານຸພາບສູງສຸດ ຄືພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງພວກເຂົາ.

36ແຕ່ຄຳເວົ້າຂອງພວກເຂົາເປັນຄຳຕົວະທັງໝົດ ບໍ່ມີຄຳເວົ້າຄຳໃດໆທີ່ເປັນຄຳຈິງຈັກຢ່າງ.

37ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ສັດຊື່ແລະຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ.

38ແຕ່ພຣະເມດຕານັ້ນຍັງມີຢູ່ຕໍ່ໄປສຳລັບພວກເຂົາ ພຣະອົງອະໄພການບາບຂອງພວກເຂົາ ແລະບໍ່ໄດ້ທຳລາຍພວກເຂົາອີກ. ພຣະອົງຢັບຢັ້ງຄວາມໂກດຮ້າຍຫລາຍເທື່ອຫລາຍທີ ແລະອົດກັ້ນຄວາມໂມໂຫຂອງພຣະອົງໄວ້ດ້ວຍ.

39ພຣະອົງນຶກໄດ້ວ່າພວກເຂົາເປັນພຽງແຕ່ມະນຸດທີ່ຕາຍເປັນ ດັ່ງລົມທີ່ພັດຜ່ານມາແລະພັດລ່ວງຫາຍໄປເທົ່ານັ້ນ.

40ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານພວກເຂົາກະບົດເລື້ອຍມາ ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເສຍໃຈຫລາຍເທື່ອຫລາຍທີ.

41ພວກເຂົາໄດ້ທົດລອງພຣະເຈົ້າຫລາຍເທື່ອໂດຍເຮັດໃຫ້ອົງບໍຣິສຸດ ແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນຊອກຊໍ້າ.

42ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງລືມຣິດອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ແລະວັນທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງຊ່ວຍກູ້ເອົາພວກເຂົາຈາກສັດຕູ

43ກິດຈະການຍິ່ງໃຫຍ່ກັບສິ່ງອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ ທີ່ທົ່ງພຽງເມືອງໂຊອານໃນເອຢິບນັ້ນ.

44ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ນໍ້າກາຍເປັນເລືອດໄຫລນອງ ຕາມຫ້ວຍຮ່ອງກໍບໍ່ມີນໍ້າໃຫ້ຊາວເອຢິບດື່ມ.

45ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງຝູງຮີ້ນມາທໍລະມານພວກເຂົາ ແລະໄດ້ສົ່ງຝູງກົບມາທຳລາຍດິນແດນດ້ວຍ.

46ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງຝູງຕັກແຕນມາທຳລາຍເຄື່ອງປູກຂອງຝັງ ທັງທຳລາຍທົ່ງໄຮ່ທົ່ງນາຂອງເຂົາເຈົ້າດ້ວຍ.

47ພຣະອົງໄດ້ທຳລາຍຕົ້ນອະງຸ່ນດ້ວຍໝາກເຫັບ ແລະພຣະອົງໄດ້ທຳລາຍຕົ້ນໝາກເດື່ອຂອງພວກເຂົາດ້ວຍນໍ້າກ້າມ.

48ພຣະອົງໄດ້ຂ້າຝູງງົວຂອງພວກເຂົາໂດຍໃຫ້ໝາກເຫັບຕົກມາ ແລະໄດ້ຂ້າຝູງແກະຂອງພວກເຂົາໂດຍໃຫ້ມີຟ້າຜ່າ

49ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາທຸກໃຈຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ ໂດຍໄດ້ເທຄວາມໂກດຮ້າຍລົງໃສ່ເຂົາເຈົ້າ ແລະທັງຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງທີ່ສຸດ ດັ່ງທູດແຫ່ງຄວາມຕາຍສຸມກັນມາໃສ່.

50ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ອົດກັ້ນຄວາມໂກດຮ້າຍໄວ້ເລີຍ ໂດຍບໍ່ໄວ້ຊີວິດແຕ່ຂ້າຖິ້ມດ້ວຍໂຣກລະບາດ.

51ພຣະອົງໄດ້ຂ້າລູກຊາຍກົກທຸກຄົນຂອງພວກເຂົາ ຂອງທຸກໆຄອບຄົວໃນເອຢິບນັ້ນ.

52ແລ້ວພຣະອົງກໍນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ດັ່ງຄົນລ້ຽງແກະນຳຝູງແກະອອກໄປນັ້ນ ໂດຍໄດ້ນຳໜ້າພວກເຂົາອອກໄປ ຜ່ານທະເລຊາຍທີ່ແຫ້ງແລ້ງ.

53ພຣະອົງໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໄປຢ່າງປອດໄພ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຢ້ານກົວ, ແຕ່ນໍ້າທະເລໄດ້ໄຫລຖ້ວມສັດຕູຂອງພວກເຂົາ.

54ພຣະອົງໄດ້ພາໄປສູ່ດິນແດນບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ ສູ່ພູທັງຫລາຍທີ່ພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງໄດ້ນິຣະມິດໄວ້.

55ພຣະອົງໄລ່ຄົນພື້ນເມືອງໜີຂະນະທີ່ປະຊາຊົນ ບຸກໜ້າເຂົ້າໄປໂດຍໄດ້ແບ່ງປັນດິນແດນໃຫ້ ເປັນກຳມະສິດແກ່ທຸກເຜົ່າຂອງອິດສະຣາເອນ ແລະໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄດ້ມີທີ່ຢູ່ອາໄສ.

56ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ພາກັນທົດລອງພຣະເຈົ້າອົງຊົງຣິດທານຸພາບສູງສຸດ. ແລະກະບົດຕໍ່ສູ້ພຣະອົງ.

57ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງເລີຍ ແລະບໍ່ໄດ້ສັດຊື່ດັ່ງບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາເຈົ້າ ຄືເປັນພວກທີ່ຂາດຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ແລະຄົດດັ່ງລູກໜ້າທະນູບ້ຽວ.

58ພວກເຂົາກຸກກວນພຣະອົງໃຫ້ໂກດຮ້າຍສະເໝີມາ ໂດຍມີບ່ອນຂາບໄຫວ້ຂອງຄົນບໍ່ນັບຖືພຣະເຈົ້າ ແລະພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເຄືອງໃຈຫລາຍ ຍ້ອນຮູບເຄົາຣົບທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດຂຶ້ນນັ້ນ.

59ເມື່ອເຫັນເຊັ່ນນີ້ ພຣະເຈົ້າກໍກິ້ວໂກດຫລາຍ ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງປະລະປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໝົດສິ້ນ.

60ພຣະອົງຍັງໄດ້ປະຖິ້ມຫໍເຕັນທີ່ເມືອງຊີໂລ ຊຶ່ງເປັນທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ.

61ພຣະອົງໃຫ້ສັດຕູຢຶດຫີບພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍສັນຍາລັກແຫ່ງພຣະສະຫງ່າຣາສີ.

62ພຣະອົງໄດ້ໂກດຮ້າຍປະຊາຊົນທີ່ຊົງໄດ້ເລືອກເອົາ ແລະປ່ອຍໃຫ້ເຫຼົ່າສັດຕູສັງຫານເຂົາເຈົ້າ.

63ໃນທີ່ສູ້ຮົບພວກຊາຍໜຸ່ມໄດ້ຖືກຂ້າຢ່າງຫລວງຫລາຍ ແລະພວກຍິງສາວກໍບໍ່ມີຜູ້ໃດແຕ່ງງານນຳດ້ວຍ.

64ປະໂຣຫິດກໍຕາຍດ້ວຍຄົມດາບ ແລະຍິງໝ້າຍຂອງພວກເຂົາກໍບໍ່ມີການໄວ້ທຸກໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ.

65ໃນທີ່ສຸດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຕື່ນຂຶ້ນ ເໝືອນດັ່ງຄົນທີ່ຕື່ນຈາກຫລັບນອນ ດັ່ງຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ແຂງແຮງຍ້ອນລິດເຫຼົ້າອະງຸ່ນ.

66ພຣະອົງໄດ້ຂັບໄລ່ພວກສັດຕູໃຫ້ພ່າຍແພ້ຖອຍຄືນໄປ ຢ່າງອັບອາຍຕະຫຼອດໄປ.

67ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ປະຖິ້ມເຊື້ອສາຍຂອງໂຢເຊັບ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ເລືອກເອົາເຜົ່າເອຟຣາອິມດ້ວຍ.

68ແຕ່ພຣະອົງຊໍ້າພັດເລືອກເອົາເຜົ່າຢູດາແທນ ທັງພູເຂົາຊີໂອນຊຶ່ງພຣະອົງຮັກຫລາຍທີ່ສຸດນັ້ນ.

69ໃນທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ເປັນດັ່ງບ່ອນຂອງພຣະອົງຢູ່ເທິງຟ້າສະຫວັນ ດັ່ງທີ່ແຜ່ນດິນໂລກພຣະອົງສ້າງຜາສາດຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໃຫ້ດຳລົງຢູ່ທຸກຍຸກທຸກສະໄໝໄດ້.

70ພຣະອົງໄດ້ເລືອກດາວິດໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ໂດຍໄດ້ເອົາເພິ່ນມາຈາກທົ່ງລ້ຽງແກະພຸ້ນ

71ຄືບ່ອນທີ່ເພິ່ນໄດ້ເຝົ້າເບິ່ງຝູງແກະຂອງເພິ່ນ ແລະພຣະອົງໄດ້ຫົດສົງຕັ້ງເພິ່ນໃຫ້ເປັນຜູ້ນຳ ຄືເປັນກະສັດຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ ເປັນຜູ້ລ້ຽງດູປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

72ດາວິດໄດ້ດູແລດ້ວຍໃຈທ່ຽງທຳແລະບໍ່ເຫັນແກ່ຕົວ ແລະນຳພາດ້ວຍພິກໄຫວອັນສະຫລາດ.